Martes, Hulyo 27, 2010

3-Taong Moratoryum sa Demolisyon, Hiling ng Maralita ng San Roque

PRESS STATEMENT
Hulyo 26, 2010

3-Taong Moratoryum sa Demolisyon, Hiling ng Maralita
MGA MARALITA NG SAN ROQUE,
NAGMARTSA PATUNGONG TIMES ST.


Nagsagawa ng piket-martsa ang nasa dalawangdaang (200) maralita, isangdaan dito ay mga bata mula edad 7 pataas, mula sa Agham Road sa Sitio San Roque, Brgy. Pag-asa, Quezon City. Nagmartsa sila mula sa Agham Road patungo sa bahay ni Pangulong Noynoy Aquino sa Times St.

Ang kanilang isyu: ipatigil ang bantang demolisyon sa kanilang lugar bunsod ng proyektong CBD o Central Business District, kung saan tatamaan nito ang 10,000 hanggang 12,000 pamilyang nakatira sa North Triangle at East Triangle, at mula Veterans Hospital hanggang East Avenue Medical Center.

Ang nasabing pagkilos ay pinangunahan ng FRONT (Friends of North Triangle) na binubuo ng San Roque Community Council (SRCC), N3T, at United Muslim Association (UMA). Dalawang linggo ang nakararaan ng magbigay sila ng liham kay Pangulong Aquino na humihiling na itigil ang demolisyon at petisyon para sa tatlong taong moratoryum laban sa demolisyon sa buong Sitio San Roque.

Ayon kay Edwin Nacpil, tagapagsalita ng grupo, "Nararapat lamang na pakinggan ni P-Noy ang aming kahilingan dahil sabi nga niya sa kanyang inaugural address, “Kayo ang boss ko, kaya’t hindi maaaring hindi ako makinig sa mga utos ninyo.” Umaasa ang maralita na ang munting kahilingan nila ay agarang magkaroon ng katuparan.

Para sa karagdagang impormasyon, mangyaring kontakin si Lydia Lim sa 0918-7393524 o sa 09082030713, o sa Sanlakas office sa 4159400

Linggo, Hulyo 25, 2010

Press Statement sa SONA ni P-Noy

PRESS STATEMENT
Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lunsod (KPML)
Mula kay: Ka Pedring Fadrigon, Pambansang Tagapangulo
Hulyo 26, 2010

KAHIT LIMA SA 15-PUNTOS NG MARALITA,
INAABANGAN NG MARALITA SA SONA NI P-NOY

“May masasabi kaya si Pangulong Noynoy Aquino upang maibsan ang aming kahirapan at matigil ang mga banta ng demolisyon sa aming lugar?” Ito ang katanungan ng mga maralitang kasapi ng Kongreso ng Pagkakaisa ng mga Maralita ng Lunsod (KPML), Zone One Tondo Organization (ZOTO) at Piglas-Kabataan (PK) nang sila’y magkatipon-tipon kaninang ika-10 ng umaga sa harap ng tanggapan ng National Housing Authority (NHA), at nagmartsa patungong Kongreso upang pakinggan ang unang state of the nation address ni Pangulong Benigno Aquino III.

Ano ang esensya ng kanyang unang SONA sa mga maralitang tulad natin? Pagbabago nga ba o pambobola ang kanyang mga katagang "Kayo ang Boss ko!", "Kayo ang aking lakas", "Lalaktawan natin ang gitna (o mga agencies)”, "Tayo na sa tuwid na landas", “Tirahan sa loob ng mga ligtas na komunidad”, at iba pang matatamis na salita? Sisipatin ng mga maralita kung totoong BOSS nga ba ni P-Noy ang taumbayan, lalo na ang maralita, kung may pangako siya, plano at programang ipatutupad hinggil sa kanilang abang kalagayan:

1. Ipagbawal ang pwersahan at marahas na demolisyon, padlocking at ebiksyon sa mga maralita ng lunsod
2. Moratoryum sa demolisyon at bayarin
3. Re-oryentasyon sa mga programa, proyekto at mga patakaran hinggil sa pabahay ng maralita
4. Ipawalang-bisa ang mga batas at patakaran na kontra-maralita
5. Parusahan ang sinumang tauhan ng gobyerno na napatunayang sangkot sa paglabag sa karapatang pantao ng mga maralita
6. Isabatas ang Magna Carta of the Urban Poor
7. Buwagin ang mga ahensyang walang silbi sa kapakanan ng maralita
8. Irebisa ang mga imprastrakturang proyektong nakakaapekto sa maralita
9. Garantiyahan ang social cost, di lang ang project cost, sa lahat ng proyektong apektado ang maralita
10. Integrado, komprehensibo at tuloy-tuloy na programang pangmasa at sosyalisadong pabahay
11. Legislated at sapat na pondong panustos sa mga programa at proyektong pangmasang pabahay ng maralita at mga batayang serbisyo
12. Maglaan ng "endowment fund" para sa mga programang pangkabuhayan at pagsasanay para sa mga maralita
13. Tiyakin ang distribusyon ng murang bilihin at konsumo sa mga komunidad at relokasyon ng mga pamilyang maralita
14. Kilalanin ang karapatan ng maralita sa paglahok sa lahat ng aspeto ng proyekto, programa at batas na nakakaapekto sa maralita
15. Pagtitiyak ng trabahong regular, at hindi kontraktwal, sa mga maralita

Umaasa ang mga maralita na lima sa mga ito o higit pa ay maisakatuparan ni Pangulong Aquino sa kanyang panunungkulan, at umaasa ang maralitang makakapulong nila si P-Noy hinggil sa “15-Puntos ng Maralita”.

Para sa karagdagang impormasyon, mangyaring makipag-ugnayan sa KPML sa telepono blg. 2859957

Biyernes, Hulyo 23, 2010

Polyeto para sa Unang SONA ni P-Noy

PAGBABAGO O PAMBOBOLA?
Boss nga ba ni P-Noy ang maralita?

Matutunghayan ng taumbayan ang unang state-of-the-nation-address ni Pangulong Benigno Aquino III sa bulwagan ng Kongreso sa Hulyo 26, 2010. Ano ang esensya ng kanyang unang SONA sa mga maralitang tulad natin? Pagbabago nga ba o pambobola ang kanyang mga katagang "Kayo ang Boss ko!", "Kayo ang aking lakas", "Lalaktawan natin ang gitna (o mga agencies)”, "Tayo na sa tuwid na landas", at iba pang matatamis na salita?

Sipatin natin sa kanyang SONA kung totoong BOSS nga ba ni P-Noy ang taumbayan, lalo na ang maralita, kung may pangako siya, plano at programang ipatutupad hinggil sa kalagayan ng maralita:

1. Ipagbawal ang pwersahan at marahas na demolisyon, padlocking at ebiksyon sa mga maralita ng lunsod
2. Moratoryum sa demolisyon at bayarin
3. Re-oryentasyon sa mga programa, proyekto at mga patakaran hinggil sa pabahay ng maralita
4. Ipawalang-bisa ang mga batas at patakaran na kontra-maralita
5. Parusahan ang sinumang tauhan ng gobyerno na napatunayang sangkot sa paglabag sa karapatang pantao ng mga maralita
6. Isabatas ang Magna Carta of the Urban Poor
7. Buwagin ang mga ahensyang walang silbi sa kapakanan ng maralita
8. Irebisa ang mga imprastrakturang proyektong nakakaapekto sa maralita
9. Garantiyahan ang social cost, di lang ang project cost, sa lahat ng proyektong apektado ang maralita
10. Integrado, komprehensibo at tuloy-tuloy na programang pangmasa at sosyalisadong pabahay
11. Lagislated at sapat na pondong panustos sa mga programa at proyektong pangmasang pabahay ng maralita at mga batayang serbisyo
12. Maglaan ng "endowment fund" para sa mga programang pangkabuhayan at pagsasanay para sa mga maralita
13. Tiyakin ang distribusyon ng murang bilihin at konsumo sa mga komunidad at relokasyon ng mga pamilyang maralita
14. Kilalanin ang karapatan ng maralita sa paglahok sa lahat ng aspeto ng proyekto, programa at batas na nakakaapekto sa maralita
15. Pagtitiyak ng trabahong regular, at hindi kontraktwal, sa mga maralita

Kung maisasagawa ang mga ito, tumatahak tayong maralita sa tuwid na landas na sinasabi ni P-Noy. Alam nating hindi simple, kundi daraan ito sa maraming proseso. Ngunit ang pagkilala rito ni P-Noy at pagsasagawa ng plano at programa hanggang pagpapatupad ng mga ito ay malaking bagay na para sa ating mga maralita.

Gayunman, mas tamang kumilos tayo at hamunin si P-Noy na gawin ang mga nararapat para sa ating maralita, pagkat sabi nga niya, “Kayo ang boss ko, kaya’t hindi maaaring hindi ako makinig sa mga utos ninyo.” Kung hindi, ang pagbabagong sinasabi niya ay pambobola lang pala.


KONGRESO NG PAGKAKAISA NG
MGA MARALITA NG LUNSOD (KPML)
ZONE ONE TONDO ORGANIZATION (ZOTO)
Hulyo 26, 2010

Linggo, Hulyo 18, 2010

Si P-Noy at ang Maralita

ANG ADMINISTRASYONG P-NOY AT ANG MARALITA
Discussion Paper para sa pulong ng
National Council of Leaders (NCL) ng KPML

1. Panibagong yugto ang pinasok ng maralita matapos ang unang automated election noong Mayo 10, 2010. Sa unang automated election, mabilis na nalaman ng mamamayan ang resulta kumpara sa mga nakaraang eleksyon na umaabot ng 2-3 linggo bago malaman kung sino ang nanalo. Bagamat laganap pa rin ang dayaan, bilihan, karahasan at pananakop sa kampanyahan, naging credible pa rin sa malawak na mamamayan ang resulta ng halalan na may rata ng partisipasyon na pitumpu't limang bahagdan (75%), ayon sa Comelec, at dahil na rin sa bilis ng resulta. Naunang ipinroklama ang 12 senador at noong Hunyo 9, 2010 ay nanalo si Noynoy Aquino bilang pangulo at si Jejomar Binay bilang pangalawang pangulo.

2. Ang panalo ni Noynoy (15.2 milyong boto) sa nakaraang halalan ay utang niya sa suporta ng malalaking kapitalista, lokal na negosyante at sa mga dayuhang interes na umalalay at sumuporta sa kanyang diktadura kahit walang maningning na track record bilang mambabatas si Noynoy.

Naging mabisa at umakit sa masa ang panawagang kung walang korap, walang mahirap dahil sa naging karanasan ng mamamayan sa administrasyong Gloria Arroyo na batbat ng korapsyon at mga anomalya. Si Noynoy ang kumabig sa malaking bahagi ng botong anti-Arroyo at kumatawan sa sentimyento ng masa ng sambayanan laban sa siyam na taon ng korap na administrasyon ni Gng. Arroyo.

Sinuportahan ng US, mga dayuhang kapitalista at lokal na negosyante (MBC) ang kandidatura ni Noynoy. Naging palatandaan na si Noynoy ang manok ng US nang magingcover siya ng Time magazine. Napondohan ang kampanya ni Noynoy at pumanig ang INC na naoong 2-3 linggo bago ang eleksyon ay makiling kay Manny Villar. Nahati ang boto ng masa kina Noynoy at Erap.

3. Kapansin-pansing nagtiwala pa rin ang malaking bahagi ng masang Pilipino kay Erap (9.4 milyong boto) na pumangalawa sa bilangan at naungusan ang magastos sa ad na si Manny Villar (4 milyong boto) na sang-ayon sa mga nakaraang survey ay mahigpit na kalaban ni Noynoy dahil sa laki ng pondong ginastos sa eleksyon, sa mga TV at radio advertisement, pagkabig sa mga pulitiko na kapartido ni Gloria Arroyo, paggamit sa mga bata sa kanyang mga political jingle ("Nakaligo ka na ba sa dagat ng basura") na pangkabig sa masa na siya umano'y nanggaling sa buhay mahirap, na nagpakilala sa kanya sa masang naghihirap at galit sa administrasyon ni Gloria Arroyo.

4. Ngunit nang mailantad si Villar ng mga iskandalo at anomalya, tulad ng "C5 at Taga" at PSE, ay gumuho ang kanyang nilikhang imahe sa masa na siya'y malinis na oposisyon at makalulutas sa kahirapan ng masang naliligo sa dagat ng basura. Malaking epekto rin ang pinalaganap na "Villaroyo" na hindi epektibong ng kampo ni Villar. Ang pagkabulgar ng mga kasinungalingan ni Villar ay bumalik na parang boomerang at naging malaking dagok sa umaangat na kampanya ni Villar-Legarda.

Ang mga kandidatong tukoy na sagadsagaring maka-Arroyo ay nilaglag ng mga botante. Pinatunayan nito ang sentimyento ng masa laban sa administrasyong GMA na 9 na taong nagpahirap sa masa. Kiss of death ang dumapo at nangyari kay Gibo (3 milyong boto), na nagiba sa pagiging kandidato ni GMA. Bukod dito ay nagreklamo na gipit sa pondo ang kampanya ni Gibo at may mga lokal na opisyal na kadikit ni GMA na lumipat kay Noynoy tulad ni Joey Salceda ng Albay at mga Garcia ng Cebu naman ay napabalitang sumuporta kay Villar. Sa madaling salita nabiyak ang Lakas Kampi CMD at hindi naging mapagpasya sa kampanya ni Gibo na ang inaasahan na magdadala ay ang mga lokal na opisyal ng gobyerno na myembro ng Partido Lakas-Kampi CMD.

5. Sa pagluklok kay Noynoy Aquino, ano ang posibleng maging patakaran nito? Ipagpapatuloy ba nito ang mga patakaran ng administrasyong GMA? O uugit ng sariling landas batay sa kanyang panawagang laban sa korapsyyon? Sa mas malamang dahil sa kanyang uring kinabibilangan, ang uring hasendero, ang mga patakarang aasahan ay ang pangangayupapa pa rin sa interes ng naghaharing uri at sa mga dayuhang interes, sa interes ng kapitalistang globalisasyon.

6. Lumilitaw na ang mga posibleng papasok sa gabinete ni Noynoy. At ito’y ang mga lumang pulitiko at mga datihang burukrata na papalit sa gabinete ni GMA at magpapatakbo ng pamahalaan. Nagsimula na ang balyahan para makuha ang mga juicy positions. Mga posisyong pinagkakakitaan ng limpak-limpak na salapi mula sa katiwalian.

7. Walang matitibay na ebidensyang pinanghahawakan ang mga nag-aakusa ng electronic cheating, tulad nina "Koala Bear", Koala boy, at mga natalong kandidato tulad nina Mike Defensor, Barbers, Susano, Lazaro, atbp. na may naganap na dayaan sa pamamagitan ng automated election cheating gamit ang pcos machine at compact flash cards. Kakailanganin pa natin ng mas malalim na pag-aaral para patunayan ang naganap na dayaan. Mismong si Mar Roxas na tinalo ni Binay sa pagka-VP ay kinuwestyon pa ang null votes (2M) at walang malinaw na tindig sa suspetsang malaganap na electronic cheating. Ang dayaan na malinaw na naobserbahan ay ang malaganap na bilihan ng boto na umaabot ng libong piso, ang tradisyunal na paraan ng pandaraya.

Bagamat sa pahayag ng PCS (Phil Computer Society), ang electronic cheating ay posible dahil sa hindi na nasunod ang mga technical requirements kasama ang security features tulad ng digital signatures, ultra violet security sensor, etc. Anila, na-mismanaged ng Comelec ang unang automated election sa bansa dahil sa hindi nasunod ang panahong kailangan para magawa ang preparasyon; testing ng pcos, compact flash cards, ATBP.

8. Ang ating paninindigan sa Bagong Administrasyong Aquino

Ang islogang "kung walang korap, walang mahirap", "dadalhin tayo sa tuwid na daan" at "kayo ang aking lakas" ang mga islogan na maaari nating maging lubid na pambigti sa rehimeng Aquino. Ang mga islogang ito ang nagbigay pag-asa sa mamamayan at nagdeliber ng milyon-milyong boto kay Noynoy. Madaling sabihin ang mga islogang ito ngunit mahirap gawin at ipatupad batay na rin sa uring pinagmulan at sa naging karanasan ng mga manggagawa at magbubukid ng Hasyenda Luisita na pag-aari ng pamilyang Cojuangco-Aquino.

Magiging masalimuot ang pagiging pangulo ni Noynoy. Malaking bilang ng mamamayan ang umasa sa kanyang mga pangako ngunit kaalinsabay nito ay ang pagbabayad ng kanyang pampulitikang pagkakautang sa malalaking kapitalista't dayuhang interes tulad ng US na walang dudang may malaking tulong (lohistika at propaganda) sa kanyang kandidatura para masungkit ang panguluhan.

ANG ATING PAGKILOS

Hamunin si Noynoy sa islogang kanyang ibinandila sa masa kung walang korap ay walang mahirap, kung tunay na hindi magiging korap ang kanyang rehimen at dadalhin tayo sa tuwid na daan at kikilalanin niya at aasahan na ang taumbayan ang kanyang lakas.

Ang taktikang "Subukan at Hamunin si Noynoy" ay naglalayon na ilantad ang tunay na kulay ng administrasyong Aquino. Ang mismong magiging tugon ni Noynoy sa mga kahilingan ng masa ang maglalantad ng katangian ng kanyang administrasyon na tiyak nating pabor sa naghaharing uring kanyang kinabibilangan at sa interes ng kapitalistang globalisasyon na binabayo ng krisis.

Sa taktikang ito maghaharap tayo ng mga kongkretong kahilingan, ng mga problema ng masang manggagawa at ng mamamayan, sa rehimeng Aquino, tulad ng sumusunod:

1. Ipagbawal ang pwersahan at marahas na demolisyon, padlocking at ebiksyon sa mga maralita ng lunsod
2. Moratoryum sa demolisyon at bayarin
3. Re-oryentasyon sa mga programa, proyekto at mga patakaran hinggil sa pabahay ng maralita
4. Ipawalang-bisa ang mga batas at patakaran na kontra-maralita
5. Parusahan ang sinumang tauhan ng gobyerno na napatunayang sangkot sa paglabag sa karapatang pantao ng mga maralita
6. Isabatas ang Magna Carta of the Urban Poor
7. Buwagin ang mga ahensyang walang silbi sa kapakanan ng maralita
8. Irebisa ang mga imprastrakturang proyektong nakakaapekto sa maralita
9. Garantiyahan ang social cost, di lang ang project cost, sa lahat ng proyektong apektado ang maralita
10. Integrado, komprehensibo at tuloy-tuloy na programang pangmasa at sosyalisadong pabahay
11. Lagislated at sapat na pondong panustos sa mga programa at proyektong pangmasang pabahay ng maralita at mga batayang serbisyo
12. Maglaan ng "endowment fund" para sa mga programang pangkabuhayan at pagsasanay para sa mga maralita
13. Tiyakin ang distribusyon ng murang bilihin at konsumo sa mga komunidad at relokasyon ng mga pamilyang maralita
14. Kilalanin ang karapatan ng maralita sa paglahok sa lahat ng aspeto ng proyekto, programa at batas na nakakaapekto sa maralita
15. Pagtitiyak ng trabahong regular, at hindi kontraktwal, sa mga maralita

Kung maisasagawa ang mga ito, tumatahak tayong maralita sa tuwid na landas na sinasabi ni P-Noy. Alam nating hindi simple, kundi daraan ito sa maraming proseso. Ngunit ang pagkilala rito ni P-Noy at pagsasagawa ng plano at programa hanggang pagpapatupad ng mga ito ay malaking bagay na para sa ating mga maralita.

Gayunman, mas tamang kumilos tayo at hamunin si P-Noy na gawin ang mga nararapat para sa ating maralita, pagkat sabi nga niya, “Kayo ang boss ko, kaya’t hindi maaaring hindi ako makinig sa mga utos ninyo.” Kung hindi, ang pagbabagong sinasabi niya ay pambobola lang pala.

Kailangan nating magsuri, magkaisa at patuloy na makibaka upang ilantad ang tunay na katangian ng bagong administrasyong Aquino at pagtataguyod nito sa mga patakaran at sistemang nagpapahirap sa tulad nating maralita at sa sambayanan. Ihanda natin ang kapasidad ng maralita sa darating na malalaking labanan.

Kaya sikapin nating mapakilos ang malapad na kilusan ng maralitang lunsod. Maaaring magkaanyo ito sa kongkreto na mga petisyon, delegasyon at mga paghahayag ng mga kahilingan ng masa at hahantong sa malawakang labanan para singilin ang bagong administrasyon.

Biyernes, Hulyo 9, 2010

Eight political prisoners released

Eight political prisoners released
Thursday, 08 July 2010 07:06 PM by Merck Maguddayao

http://www.thepoc.net/breaking-news/breaking-stories/8505-eight-political-prisoners-released.html

The eight political prisoners who were supposed to be released last month are free men today, the Task Force Detainees of the Philippines (TFDP) reported.

The so-called “Freedom 8,” whose release orders were signed by former president Gloria Macapagal-Arroyo last June 25, are Orlando Bundalian Jr., Rogelio Galero, Rupert Lopez, Pedro Madera, Anacleto Mercader, Pedro Pascual, Mariano Reyes, and Rodolfo Tubera.

According to the TFDP, the eight are former activists in the early 1990s who were convicted of various criminal charges in connection with their alleged participation with various underground revolutionary groups and were detained for at least 15 years. Bundalian, one of the “Freedom 8,” was initially sentenced with the death penalty but was not executed due to the scrapping of the death penalty law in 2006.

According to Bundalian, who spoke for the "Freedom 8", their release was "conditional" and that they are required to report to the Bureau of Pardons and Parole every month as a condition for their release.

"Now that we are free, we will campaign for the release of other political prisoners. We urge the present administration of President Noynoy [Aquino] to release all political prisoners unconditionally," Bundalian said in a press conference held at the TFDP office.

Bundalian added that they are happy for their release but they are also sad at the same time because other political prisoners are still in jail.

The “Freedom 8” are the first batch of political prisoners to be released within the term of President Benigno Aquino III. According to TFDP, there are still 263 political prisoners detained in the Philippines.

Aquino's mother former President Corazon Aquino ordered the release of all political prisoners during her administration, which came after Martial Law. The younger Aquino, however, has not ordered the release of current political prisoners.

Meanwhile, Justice Secretary Leila De Lima said that she will “review” the case of 43 health workers who were detained by the military last March in Morong, Rizal. The 43 are accused of being members of the New People's Army.

Huwebes, Hulyo 8, 2010

Maralita: Boss ba ni P-Noy?

MARALITA: BOSS BA NI P-NOY?

Mistulang paglalantad ng mga kasalanan ng naghaharing uri ang esensya ng inaugural speech ni Pangulong Noynoy (P-Noy). Makabagbag-damdamin, parang nabunutan ng tinik ang masang Pilipino. Touching, nakaka-emote!

“Saan ba nakasulat na kailangang puro pagtitiis ang tadhana ng Pilipino?” “Kayo ba ay sawang-sawa na sa pamahalaang sa halip na magsilbi sa taumbayan ay kailangan pa nila itong pagpasensiyahan at tiisin? Ako rin.”

Lalong hirap kaysa kay P-Noy ang maralitang Pilipino. Matagal nang nagpapasensya ang mga maralita sa pang-aaping dinaranas nila. Wala na ngang makain ay idedemolis pa ang tahanan. Mababa na nga ang sahod, gigipitin pa ng mataas na presyo ng mga bilihin.

“Tirahan sa loob ng mga ligtas na komunidad”

Laganap ang banta ng demolisyon sa mga komunidad ng maralita. Kadalasan pang natutuloy ang demolisyon nang walang maayos na konsultasyon at walang relokasyong may maayos na serbisyong panlipunan. At kung magkaroon man ng tirahan, ito’y di naman abot-kaya ng maralita. Ngunit hindi lamang tirahan ang problema ng maralita, kundi mas higit ang problema ng kahirapan.

“Emergency employment” sa mga walang trabaho at trading post para sa mga magsasaka. Isa itong pag-amin sa malalim na krisis ng kabuhayan ng mamamayan, sanhi ng bulok at baluktot na sistema ng ekonomya at paggogobyerno sa ating bayan. Emergency employment na tila kontraktwalisasyon ang panawagan, imbes na regularisasyon ng mga manggagawa.

“Kayo ang boss ko, kaya’t hindi maaaring hindi ako makinig sa mga utos ninyo.”

Kung BOSS ni P-Noy ang maralita, nararapat siyang makinig sa mga ninanais ng maralita. Kaya kagyat at ipatupad niya ang mga sumusunod:
1. Itigil ang lahat ng kampanyang demolisyon laban sa maralita.
2. Baguhin ang lahat ng di-makamaralitang patakaran, programa at proyektong pabahay at palupa
3. Moratoryum sa lahat ng bayarin sa lahat ng proyektong pabahay ng gobyerno sa maralita
4. Ibasura ang iskemang “inter-agency” sa usapin ng maralita na apektado sa lahat ng proyektong imprastruktura
5. Ipatupad ang maayos, ligtas at abot-kayang pabahay para sa maralita

“Tayo na sa tuwid na landas.”

Wala nang naghihirap na mamamayan ang tuwid na landas na dapat tahakin ng lahat. Ngunit magaganap nga ba ito o mananatiling pangako sa maralita? Tulad ng mga trapong matatamis magsalita at mangako, huwag tayong maduling sa mga binigkas ni P-Noy. Mas tamang kumilos tayo at hamunin si P-Noy na gawin ang kanyang mga sinabi at hindi lamang ito hanggang salita.


KPML-ZOTO
Hulyo 8, 2010

Sabado, Disyembre 19, 2009

KPML-Cebu, Matagumpay na Nagdaos ng Kongreso

KPML-CEBU, MATAGUMPAY NA NAGDAOS NG KONGRESO
ni Ka Pedring Fadrigon
(unang nalathala ang artikulong ito sa pahayagang Tinig ng Samana-Fa, Nobyembre 2009)

Matagumpay na nailunsad ang kongreso ng KPML-Cebu chapter sa Barangay Day-as, Cebu City noong ika-8 ng Nobyembre 2009. Dinaluhan ito ni Ka Pedring Fadrigon, ang pambansang tagapangulo ng KPML. Ang nasabing kongreso ay dinaluhan ng labimpitong (17) organisadong samahan, samantalang ang buong bilang naman ng mga dumalo ay hindi kukulangin sa 130 lider at kasapi mula sa iba't ibang panig ng Cebu City.

Kinatampukan ito ng paghahalal mula pangulo hanggang PRO. Inilantad din sa nasabing kongreso ang kabulukan sa pamumuno ni Vangie Abejo, ang dating pangulo ng KPML-Cebu chapter, at naging hudyat ito ng pagkakaligtas ng mga maralita ng Cebu City mula sa awtokratiko at komandistang pamumuno ng pangkating Vangie.

Sagad sa kabulukan at kawalang konsepto ng demokrasya, nagdeklara ng pakikipaghiwalay ang pangkating ito matapos maagaw sa kanila ang pamumuno sa samahan. Patunay lamang ito na ang mga taong ito ay hindi marunong tumanggap ng pagkakamali, at hindi marunong sumunod sa kapasyahan ng nakararami dahil ang gusto nila ay sila lamang ang masusunod, sila lang ang tama at ang iba ay mali. Mula doon ay nalantad ang kawalan ng kakayahan ng pangkating ito na mamuno sa mga kapatid nating maralita sa Cebu.

Bagamat ang karamihan sa mga nahalal na pinuno ay baguhan lamang, naniniwala po tayo na mas mainam na ang mga baguhan na may kagustuhang matuto, may kahandaang panghawakan at isulong ang prinsipyo't simulain ng KPML kaysa naman sa mga tulad ng pangkating Vangie na hindi marunong makinig sa mga kapwa lider at kasapi; hindi marunong magrespeto sa kapasyahan ng mayorya.

Nagbanta naman ang KPML-National sa pangkating humiwalay na huwag gagamitin ang pangalan ng KPML upang makahikayat ng mga magiging kasapi tungo sa kanilang makasariling interes sa maralitang lungsod ng Cebu. Sa ngayon ay tinatayang naghahanap na ang pangkating ito ng kukupkop sa kanila dahil sa totoo lang ay wala naman silang kakayahang tumayong mag-isa at nagkanlong lamang sa pangalan ng KPML.

Biyernes, Disyembre 18, 2009

Minsan, lumingon sa nakaraan

MINSAN, LUMINGON SA NAKARAAN
ni Silvestre "Tek" Orfilla, KPML Deputy Sec. Gen.

Ang panahon ay nagbabago, at ang pagbabago ay pag-unlad
Pag-unlad sa pangkalahatan, hindi sa pansarili lamang
Sa panahon ng kawalan, ang pag-unlad ay katugunan
Taliwas sa kasalukuyan, ang pag-unlad ay kahirapan

Nuong unang panahon, malaya't masagana ang lahat
Ngayon ay kontrolado, nagpapatakbo'y iilan lamang
Wala ka nang mapuntahan, wala ka pang masilungan
Sana'y kahit minsan, lumingon sa nakaraan

Matataas na gusali, magagarang daanan
Magagandang mga kotse ng mga mayayaman
Ngunit tingnan ang kababayan, namamayat sa kahirapan
Ang iba ay nasa kalye, pagala-gala, walang masilungan

Magagandang bihis na sundalo, matitikas na kapulisan
Sa kanilang panginoon ay sunud-sunuran
Di tulad nuon, tapat maglingkod sa bayan
Ang kanilang sinumpaan, ipagtanggol ang mamamayan

Talaga namang nagbago na, dama na ang kaunlaran
Pagkat ang mga nasa pwesto ay nagsisipagyaman
Di tulad ng nakaraan, sa malalawak na taniman
Busog naman lahat, mga nasa posisyon ay ayos lang naman

Sana'y kahit minsan, lumingon sa nakaraan

Martes, Disyembre 15, 2009

Ulat ng KPML-Bacolod City chapter

ULAT NG KPML-BACOLOD CITY CHAPTER
mula sa email ni Joan Trinilla

Dec. 10,2009
9am-2pm.

Nagpatawag ng urban poor forum si Vishop Navarra ng Dioses ng Bacolod City sa pamamagitan ng social action center. Ang dumalo ay Diosece of Bacolod, 2 NGO at 3 PO.

Dito natin ikinasa ang ating urban poor alternative agenda. Sa lahat ng naglatag ng mga problema sa komunidad, isa sa naaprobahan ang pagbububo ng Bacolod City Urban Poor Council (UPC) na ang kumposisyon ay LGU, PO at NGO at ang lahat ng dioses ng Bacolod. Nakaupo tayo sa komite para sa pagbuo ng UPC urban poor council. Ang layunin nito ay magbubuo ng UPAA para isalang sa 2010 election.

Isa sa ating tagumpay ang pangunguna ng ating organisasyon, dahil sa ating tamang linya para pangunahan ang laban ng maralita. Kinikilala na tayo ng simbahan at ng LGU na may kakaibang linya sa pagtutulak ng pagbabago ng lipunan. Isa rin tayo sa mga convenor ng Bacolod 2020 movement - isang kilusan ng anti-trapo sa Bacolod. Mayroon tayong dalawang pinatakbong konsehal sa Bacolod - Greg Jemena at Anthony Garcia. Ang diin ng trabaho namin ngayon buwan ng December hanggang pangalawang linggo ng January 2010 ay makapagkungreso ang Sanlakas Negros.

MARAMING SALAMAT,
JUN AÑO

Miyerkules, Disyembre 9, 2009

ps - Karapatang Pantao

PRESS STATEMENT
Ka Pedring Fadrigon, Pambansang Tagapangulo
Disyembre 10, 2009

PABAHAY, PAGKAIN, TRABAHO!
KARAPATANG PANTAO, IPAGLABAN!

Ngayong araw na ito, Disyembre 10, 2009, ay ginugunita natin ng masakit sa kalooban ang Pandaigdigang Araw ng Karapatang Pantao, kasama ang mga mamamayan ng bansang ito at iba pang mamamayan ng daigdig. Masakit sa kalooban dahil hanggang ngayon marami pa ring mga paglabag sa ating mga karapatan bilang tao.

Bilang mga aktibistang nakikibaka para sa maayos na pamahalaan at pagbabago ng sistema, hanggang ngayon ay nililigalig pa rin tayo ng mga pangyayari tulad ng pagdukot sa mga aktibista, gaya ng kaso nina Sheryl Cadapan at Jonas Burgos; ang pamamaslang sa daan-daang aktibista at mamamahayag; at ang pinakahuli sa lahat ay ang masaker sa Maguindanao. Lahat ng ito’y nangyari sa panahon ni Gng. Gloria Macapagal-Arroyo.

Dagdag pa riyan ang demolisyon at sapilitang relokasyon ng mga maralita na itinatapon mula sa danger zone tungo sa death zone, kasama na rito ang panununog ng mga bahay ng maralita para tiyaking mapaalis sila sa kinatitirikan nilang bahay, tulad ng nangyari kamakailan sa Santolan, Pasig, na ikinawala ng may 30 kabahayang target ng demolisyon. Sa kabila ng kaunlaran, hindi pa rin nakakakain ng sapat ang milyon-milyong tao sa mundo, at marami ang namamatay sa gutom. Nang dahil sa kahirapan sa gitna ng kaunlaran, marami ang nagbebenta ng kanilang katawan upang mabuhay, napakaraming nangungurakot sa kaban ng bayan, napakaraming tiwaling pulitikong ang serbisyo ay ginawang negosyo, naglipana pa rin ang mga ganid na trapo sa gobyerno. Hindi na dapat pagtiwalaan pa ang sistemang kapitalismong nakaharap sa atin ngayon.

Ang mga manggagawa ay kapwa tao natin, ngunit sila'y napakababa ng sahod at karamihan ay sapilitang tinatanggalan ng trabaho dahil sa salot na kontraktwalisasyon at globalisasyon. Ang mga maralita ay kapwa tao natin, ngunit sila'y dinedemolis at itinutulak sila sa sapilitang relokasyon mula danger zone tungo sa death zone. Ang mga magsasaka’y kapwa tao natin ngunit silang gumagawa ng pagkain ang kadalasang walang makain.

Hindi tayo papayag na ang ganito'y manatili. Nais natin ng pagbabago. Nais natin ng lipunang gumagalang sa karapatang pantao, lipunang pinangangalagaan ang lahat ng mamamayan sa usapin ng mga karapatan sa pabahay, trabaho, pagkain, kalusugan, edukasyon, makataong pamumuhay.

Sa paggunita sa Pandaigdigang Araw ng Karapatang Pantao, singilin natin ang lahat ng may kagagawan ng mga mapanligalig na mga pangyayaring unti-unting kumikitil sa ating dignidad bilang tao. Dapat tayong kumilos na tangan sa dibdib at puso ang adhika ng pagbabago, pagkakapantay-pantay, pagkakapatiran, karapatang pantao, sosyalismo!

Sa paggunita sa Pandaigdigang Araw ng Karapatang Pantao, isigaw natin: “Gloria, Resign!” “Gloria, alis diyan!”

Hindi tayo titigil hangga't di naipagwawagi ang isang lipunan at sistemang makatao, kung saan pangunahin ang kapakanan ng kapwa tao at hindi ng tubo. Patuloy tayong makibaka hanggang sa tagumpay!

Pandaigdigang Pagdiriwang ng Karapatang Pantao

Pandaigdigang Pagdiriwang ng Karapatang Pantao
ni Ding B. Manuel, KPML Child’s Rights Advocates

Tuwing ika-10 ng Disyembre ipinagdiriwang ng “Pandaigdigang Karapatang Pantao”. Ito ay ginugunita bilang pagkilala sa mga karapatan ng bawat nilalang na ang bawat isa ay may karapatan sa mga bagay-bagay at dapat igalang ng mga mapang-abuso at di makatwirang paglapasangan sa isang indibidwal. Ang lahat ng indibidwal ay may karapatan. Maging ang mga bata, matanda, kabataan at mga biktima ng pang-aabuso at karahasan.

Ang pagdiriwang ng Pandaigdigang Karapatang-Pantao ay idineklara ng United Nations (UN) General Assembly bilang paggalang sa bawat karapatan ng tao noong Disyembre 10, 1948. Ang layunin ng deklarasyong ito ay para ipalaganap at hikayatin na magkaroon ng respeto para sa karapatang pantao at batayang kasarinlan. Ito ay pagpapahayag ng personal, sibil, politikal, sosyal at kultural na karapatan ng bawat isa at ito ay pagkakaroon ng moralidad, kaayusan at pangkalahatang kagalingan.

KARAPATAN NG BAWAT BATANG FILIPINO
1. Maisilang at magkaroon ng pangalan at nasyunalidad
2. Magkaroon ng tirahan at pamilyang mag-aaruga sa kanya.
3. Manirahan sa isang mapayapa at matahimik na pamayanan.
4. Magkaroon ng sapat na pagkain, malusog at aktibong katawan.
5. Mabigyan ng sapat na edukasyon at mapaunlad ang kanyang kakayahan.
6. Mabigyan ng pagkakataong makapaglaro at makapaglibang.
7. Mabigyan ng proteksyon laban sa pang-aabuso, panganib at karahasan.
8. Maipagtanggol at matulungan ng pamahalaan.
9. Makapagpahayag ng sariling pananaw.

Himlayan ng Maralita - ni Ding B. Manuel

Himlayan ng Maralita
ni Ding B. Manuel
KPML Child’s Rights Advocates

Dito
Nakahimlay
Ang mga kabahayang
Inalsan ng mga bibig, mata
Paa, kamay
Upang bigyan-daan
Ang panapal
Sa bawa kilometrong
Daraanan ng mga de-gulong
At sa bawat limpak
Na pampakapal sa bulsa.
Dahil walang puwang
Sa ngalan ng kaunlaran
Ang lipon ng mga guhuing
Kabahayan nakakaiirita
Sa mga matang-bulag.
Subalit,
Sa himlayan ring ito
Muling mabubuhay
ang mga kaluluwang
bunuklod ng panaghoy, dalit,
sigaw, galit
upang ipaglaban
ang dangal nila’t
karapatan.

Kariton - ni Ding B. Manuel

Kariton
ni Ding B. Manuel
KPML Child’s Rights Advocates

Gumugulong
Ang tagpi-tagping
Buhay
Ng basurang humihinga,
Nakikipaghabulan
Sa agos ng sanga-sangang
Kaligaligan
Nakikipagbuno
Sa alon ng walang katiyakang
Daluyong.

Minsang hihinga,
Madalas ay hindi,
Subalit patuloy
Sa paggulong
Upang sa paglatag
Ng karimlan
Ay maging himlayan
Ng napatang basahan.

Biyernes, Disyembre 4, 2009

Med Ad - ALMA-SANTOLAN martsa

ALMA-SANTOLAN
ALYANSA NG MGA MAGKAKAPITBAHAY SA TABING-ILOG NG SANTOLAN
Santolan, Pasig City


MEDIA ADVISORY
Disyembre 4, 2009

HUWAG KAMING ITAPON
MULA DANGER ZONE TUNGO SA DEATH ZONE!


ANO: Martsa ng Maralita Laban sa Demolisyon

SAAN: Mula Santolan, Pasig hanggang Pasig City Hall
magsisimula sa Santo Tomas Villanueva Parish Church,
Evangelista St., Santolan, Pasig

KAILAN: Disyembre 4, 2009, Biyernes, simula 2pm

Magmamartsa ang mga maralitang apektado ng demolisyon mula Santolan, Pasig tungo sa Pasig City Hall upang ipanawagan sa mga mamamayan ng Pasig at sa pamahalaang lokal ng Pasig na ayaw nilang ilipat sila sa death zone mula sa danger zone nang wala silang malinaw na pinanghahawakan upang matiyak ang kanilang kasiguraduhan sa paninirahan.

Pangunahing magmamartsa patungong Pasig City Hall ang Alyansa ng mga Magkakapitbahay sa Tabing Ilog ng Santolan, Pasig (ALMA-SANTOLAN), kasama ang Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP), Kongreso ng Pagkakaisa ng mga Maralita ng Lunsod (KPML), Partido Lakas ng Masa-Pasig chapter (PLM-Pasig), at mga residente sa palibot ng Manggahan Floodway.



Martes, Nobyembre 24, 2009

ps - Peñaflorida at Mababang Edukasyon

I-justify nang BuoPRESS STATEMENT
Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Tagapangulo
Nobyembre 24, 2009

PUSHCART CLASSROOM NI PEÑAFLORIDA
AT ANG MABABANG ANTAS NG EDUKASYON SA BANSA

Isa kami sa mga nagagalak sa pagkakapili kay Efren Peñaflorida bilang CNN Hero of the Year, isang pandaigdigang karangalan para sa mga tulad naming maralita. Ngunit di nakakagalak na kaya siya nanalo ay dahil hindi magawa ng pamahalaan mismo ang kanyang tungkuling pagbibigay ng libre at de-kalidad na edukasyon sa buong bansa. Palatandaan ang ginagawang inisyatiba ni Peñaflorida sa kababaan ng antas ng edukasyon sa bansa. Kaya ang kanyang pagkakapanalo’y nagpapakita lamang, hindi ng kasipagan at kasigasigan ni Peñaflorida, kundi ng mga kakulangan mismo at kamahalan ng presyo ng edukasyon sa bansa..

Pangarap ng mahihirap na magulang na mapag-aral at mapagtapos nila ang kanilang mga anak dahil naniniwala silang nasa edukasyon ang pagkakamit ng tagumpay ng kanilang mga supling. Ngunit kakaunti lang ang mga pampublikong paaralan kaya nagsisiksikan ang mga estudyante rito. Sa kabuuang 309 paaralan sa NCR, 276 ang pribado habang 33 lamang ang pampubliko. Sa Region IVA, kung saan naroon ang pinanggalingang Cavite ni Peñaflorida, sa kabuuang 274 paaralan, 203 ang pribado habang 71 lamang ang pampubliko. Dagdag pa rito, ang mismong badyet ng edukasyon ay bumaba. Ayon sa E-Net Philippines, 11.8% na lang ng badyet ang napunta sa edukasyon mula sa 12.74% (2006), 12.19% (2007) at 11.9% (2008). Idinagdag pa ng E-Net na kinakailangan ng dagdag na P6B para sa mungkahing 2010 badyet ng DepEd. Napakalaki rin ng bilang ng mga out-of-school youth (OSY) sa bansa. Noong 2004, sila’y nasa 5.8 milyon. Maraming mga OSY dulot sa kahirapan.

Maraming gustong mag-aral ngunit edukasyon ay mahal. Maraming mahihirap na gustong maging doktor ngunit pag-aaral ng medisina ay napakagastos. Maraming nais maging inhinyero at abogado ngunit presyong pangmayaman lang ang edukasyon. Nagkakasya na lang ang maralita na makatapos ng elementarya o hayskul dahil sa kahirapan. Imbes na ang edukasyon ay serbisyo, ito’y negosyo na. imbes na ang paaralan ay isang insitusyon para matupad ang mga pangarap ng kabataan, hinahadlangan sila ng mahal na presyo ng edukasyong nais nilang matapos sa kolehiyo. Kailangan pang gumapang sa hirap ng mga magulang ng kabataan para makakuha lang ang mga ito ng sapat na edukasyon. Taun-taon pang tumataas ang matrikula o presyo ng edukasyon.

Kaya imbes na tayo’y magalak lamang sa pagkakapanalo ni Peñaflorida, mas dapat nating tingnan ang suliranin ng ating edukasyon at ang mismong lipunan. Dapat magkaisa ang mga maralita at pag-usapan ang edukasyon ng mga kabataan na siyang pag-asa ng bayan. Maraming naloloko at pinagsasamantalahang maralita dahil di nakapag-aral o di natutong magbasa at sumulat. Sa lipunan natin ngayon, mas inuuna ng mga kapitalistang edukador ang tubo imbes na ang kalidad ng edukasyon. Patunay ang taunang tuition fee increase.

Ayon naman sa ulat sa pahayagang TODAY, Pebrero 17, 2005, ("8 out of 10 Filipinos are functionally literate" ni D. Pepito) ang literacy rate (o kaalaman sa pagbabasa at pagsusulat) ay tumaas mula 72% tungo sa 90% sa nakaraang 90% taon. Ayon sa 2005 Functional Literacy, Education, and Mass Media Survey na inihanda ng National Statistics Office (NSO), 48.4 million o 84% ng tinatayang 57.6 milyong Pilipino na nasa edad 10 hanggang 64 taong gulang ay "functionally" literate. Ngunit sa ulat ng Philippine Daily Inquirer, Setyembre 23, 2009, ("Reform Educators Complain: DepEd Budget Share Down) 15 milyon ang illiterate sa Pilipinas. Habang sa maliit na bansang Cuba, ang literacy rate ay 97% na.

Nagpapasalamat ang mga maralitang lungsod kay Peñaflorida na sa kanyang pagkakapanalo’y nabuksan ang kahiya-hiyang kapalaran ng edukasyon sa ating bansa. Nawa’y magsilbi itong aral sa lahat sa atin na di tayo dapat nang umasa sa gobyerno dahil ang iniisip lang ng pamunuan ay ang kani-kanilang mga sarili, at mas inuuna pang bayaran ang mga ilehitimong utang at depensang militar ng bansa kaysa ilaan sa edukasyon at totoong serbisyo sa mamamayan ang taunang badyet ng pamahalaan.

Panahon na para mapalitan ang mga trapong nakaupo sa gobyerno. At tiyaking ang mga mamumuno sa susunod ay mga taong may malasakit sa ating mga kababayan, hindi para sa pag-unlad lang ng piling iilan, kundi ng buong mamamayan.

Lunes, Nobyembre 23, 2009

pr - protesta sa PCUP, NAPC, CHR, NHA

PRESS RELEASE
Nobyembre 23, 2009

Hindi kami mga daga!
MARALITA, NAGPROTESTA SA APAT NA AHENSYA NG GOBYERNO

Isangdaang katao mula sa mga organisasyong Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lunsod (KPML) at Zone One Tondo Organization (ZOTO) ang nagpiket sa mga tanggapan ng apat na ahensya upang iprotesta ang kabagalan nito sa pagresolba sa problema sa pabahay ng mga maralita at ang paglabag sa karapatang pantao. Una nilang piniketan ang tanggapan ng Presidential Commission for the Urban Poor (PCUP), sumunod ay ang tanggapan ng National Anti-Poverty Commission (NAPC), sa umaga, at sa hapon naman, nagtungo sila sa tanggapan ng Commission on Human Rights (CHR), at tinapos nila ang kanilang protesta sa tanggapan ng National Housing Authority (NHA), ang lahat ng tanggapang ito’y pawang nasa Lungsod Quezon.

Ayon kay Ka Pedring Fadrigon, pangulo ng KPML, “Sadya bang kinapopootan ng pamahalaan ang mga maralita kaya agarang ginigiba ang tahanan ng mga maralita. Tila labis ang galit ng mga awtoridad sa maralita. Imbes na unawain ang kalagayan ng mga maralita, nag-aalaga ng galit sa dibdib ang gobyerno. Imbes na isang makatarungan at makataong negosasyon sa pabahay, ang mga maralitang nagtatanggol ng tahanan ay sinasaktan pa o pinapatay. Ito ba ang nararapat sa maralita? Poot? Ang nais ng maralita’y disenteng tahanan na may maayos na trabaho o pagkakakitaan malapit sa tirahan nila. Ang nais ng maralita’y kaunlarang may hustisyang panlipunan.”

Tinukoy ni Fadrigon ang naganap na demolisyon ng mga bahay at pananakit sa mga maralita sa Baclaran, ang pagpaslang sa isang lider-maralita sa Pechayan sa North Fairview, at ang mga banta ng demolisyon ng mga maralitang biktima ni Ondoy, na ayon sa grupo, ay hindi makatarungan, dahil walang makatarungang relokasyong malapit sa trabaho para sa mga apektado. “Nagdurusa na ang mga tao sa mga di makatarungang demolisyong ito. Itinuturing kaming daga ng gobyerno, imbes na itunring kaming taong may karapatan at dangal. Dapat itong matigil. Nais namin ng pangmatagalang solusyon, pagtigil ng demolisyon o kaya’y nararapat na relokasyon. Pag sinabi nating nararapat na relokasyon, ang binabanggit natin ay relokasyon sa loob ng lugar na malapit sa trabaho, at ang bahay ay abot-kaya, ligtas at sapat, hindi lugar na malayo sa aming mga pinagkakakitaan ng ikabubuhay.”

Idinagdag naman ni Ka Lydia Ela, tagapangulo ng ZOTO, “Ayaw ng maralitang tumira sa mga mapanganib na lugar, ngunit natulak lamang doon dala ng pangangailangan. Ngunit kung patuloy kaming ituturing na daga at idedemolis ang aming mga tahanan ng walang maayos na konsultasyon, at walang maayos na prinosesong lugar ng relokasyon, ito’y katumbas na rin ng pagdala sa amin mula sa danger zone patungo sa death zone. Ito ang ayaw namin. Ang pananatili ng aming mga tirahan ngayon hangga’t wala pang maayos na negosasyon sa mga maralita, ay isang magandang patunay ng paglilingkod at pagmamahal sa kapwa.”

pr - protest at the PCUP, NAPC, CHR, NHA

PRESS RELEASE
November 23, 2009

We are not rats!
URBAN POOR PROTESTS IN FOUR GOVERNMENT AGENCIES

One hundred people from the urban poor groups Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lunsod (KPML) and Zone One Tondo Organization (ZOTO) picketed the offices of four agencies to protest its ineptness in immediately solving the housing problem of the urban poor and the human wrongs inflicted against the poor. They picketed first the office of the Presidential Commission for the Urban Poor (PCUP), then the office of the National Anti-Poverty Commission (NAPC), in the morning, and in the afternoon, they went to the office of the Commission on Human Rights (CHR), and ended their protest in the picket at the National Housing Authority (NHA), all of the offices were in Quezon City.

Ka Pedring Fadrigon, KPML president, said, “Do the authority deeply hates the urban poor that hatred motivates them to demolish the so-called “squatters”? Government authorities seems to have a deep hatred on the urban poor. Is this class war? Instead of understanding the plight of the urban poor, the authorities breed hatred. Instead of just and humane negotiation on housing, urban poor residents got injured or killed in defending their only homes. Is this what the urban poor deserved? Hatred. What the poor wants is decent housing with decent jobs or livelihood nearby. What the urban poor wants is progress with social justice.”

Fadrigon cited the recent demolition of houses and harassment of the urban poor in Baclaran, the shooting to death of an urban poor leader in Pechayan in North Fairview, and the many threat of demolition of urban poor victims of typhoon Ondoy, which according to group, is unjustified, because there is no just relocation site for the affected families. “The people is suffering from these unjust demolitions. The government considered us rats, not people with rights and honor. This should be stopped. What we want is a lasting solution, moratorium on demolition or a just relocation site. When we say just relocation site, we refer to in-city relocations near our jobs, and the houses are affordable, safe and adequate, not a distant relocation far from our jobs,” Fadrigon explained.

Ka Lydia Ela, ZOTO president, added, “Urban poor doesn’t want to live in danger zones, but we lived there because of necessity. But if we will be treated like vermin and our houses will be demolished without proper consultation, and no properly processed relocation site, this is tantamount of pushing us from danger zones to death zones. This is what we abhor. Letting the urban poor homes intact now, until proper negotiations with the urban poor will be done, is a great gesture of service and love for their fellowmen.”

Sabado, Nobyembre 21, 2009

polyeto - Ang Pabahay ay Dignidad

ANG PABAHAY AY DIGNIDAD!

ITIGIL ANG MGA PWERSAHANG DEMOLISYON MULA SA DANGER ZONE PATUNGO SA DEATH ZONE!

PAKIKIPAGKAPWA-TAO, HINDI PANDARAHAS SA MGA MARALITA!

Lagi na lang sinisisi ang mga maralita. Lagi na lang. Lalo na nitong nagdaang bagyong Ondoy. Ang mga maralita ang dahilan kuno kung bakit nagbaha. Ayaw sisihin ng gobyerno ang mga dam na nagpakawala ng tubig. Ang mga maralita ang nakatira sa mga ilog kaya posibleng sila ang nagtatapon ng mga dumi sa ilog. Ayaw sisihin ang mga pabrika at sasakyang pandagat na nagtatapon ng mga basura, lalo na sa Ilog Pasig. Kaya daw nagbaha ng matindi ay dahil sa iskwater. Dahil sa mga dukha. Anong kalokohan ang mga dahilan nilang ito. Mga hunghang!

Nakasilip ng butas ang gobyerno kung paano nga ba mapapaalis ang mga iskwater na sadyang masasakit sa kanilang mga mata. Sunud-sunod ang demolisyon ng iba’t ibang mga lugar ng maralita sa Kamaynilaan sa ngalan umano ng kaunlaran at makataong tirahan. Hindi raw nararapat tumira ang mga maralita sa danger zones kaya dapat itapon sa malalayong lugar na talagang kaylayo naman sa kanilang mga trabaho o pinagkukunan ng ikinabubuhay.

Ngunit bago pa naganap ang Ondoy na ito’y kayrami nang mga banta ng demolisyon at karahasan sa mga maralita. Noong Oktubre 9, 2009, sa Petsayan, North Fairview, binaril ng shotgun at napatay ang lider ng Samahang Magkakapitbahay sa Pechayan, North Fairview (SAMASAPE) na si Myrna Porcare at ang kanyang anak na Jimyr ng gwardya ng umano’y may-ari ng lupang kinatitirikan ng kanilang bahay. Nitong Nobyembre 17, 2009 naman, dinemolis at winasak ang kabahayan ng mga kapatid na Muslim sa Baclaran at sila ngayon ay pansamantalang umurong sa kanilang Mosque, kung saan 11 katao ang nasugatan. Pagtatayuan daw ng proyektong terminal ng sasakyan ang kanilang lugar. Bala ang isinagot sa maralita upang ang tirahan ng tao’y maging tirahan ng bus. Nariyan din ang bantang demolisyon sa Santolan, Pasig, at sa marami pang lugar sa Kamaynilaan, na ang balak ay itapon sa malalayong lugar, tulad ng sa masukal na Calauan, Laguna, imbes na sa relokasyong malapit sa ikinabubuhay ng mga maralita. Ganito na ba talaga kainutil ang gobyerno? O ito’y dahil sa kanilang maling pagtingin na ang problema agad ng maralita ay bahay, imbes na ikinabubuhay? Nais ng pamahalaang mawala na ang mga maralita sa danger zone upang ilipat sa death zone! Hindi papayag sa ganito ang mga maralita!

Hindi daga ang mga maralita na basta na lamang tatanggalan ng tahanan. Kami’y tao. Subukan kaya nating tanggalan din ng tahanan ang mga nasa Malacañang para maunawaan nila kung bakit ipinaglalaban nating maralita ang ating munting tahanan, kahit ito man ay barung-barong.

Karapatan ng bawat tao, maging siya man ay maralita, ang sapat at maayos na paninirahan. Ang bahay ay di dapat gawing negosyo, bagkus ito’y serbisyo sa tao. Ang pagkakaroon ng sapat na matitirahan na matatawag naming tahanan ay katumbas ng aming dignidad. Tanggalan mo kami ng tahanan ay tinanggalan mo kami ng dignidad na mabuhay bilang tao. Dapat magpakatao at makipagkapwa-tao ang sinuman, lalo na ang mga lingkod-bayan na nasa pamahalaan, at huwag daanin sa dahas ang mga maralita. Kaya kami’y nananawagan:

Itigil ang pandarahas sa mga maralita!

Trabaho, kabuhayan, hindi demolisyon!

Ligtas, abot-kaya, at madaling puntahang pabahay na malapit sa aming trabaho, at kasiguruhan sa pabahay para sa lahat!

Maayos, ligtas na paninirahan, sapat na serbisyo, trabaho at kabuhayan, hindi noodles, hindi bala!

Katarungan sa lahat ng maralita!

KPML - ZOTO
NOBYEMBRE 23, 2009

Martes, Nobyembre 3, 2009

Urban Poor - Workforce and Citizens

PHILIPPINE DAILY INQUIRER November 3, 2009, page 4 one-whole page ad signed by 38 individuals


URBAN POOR - WORKFORCE AND CITIZENS

OCTOBER 2009


“As he (Jesus) drew near, he saw the city and wept over it, saying, ‘If this day you only knew what makes for peace – but now it is hidden from your eyes’” (Lk 19:42)


Urban poor people are blamed for the floods caused by typhoon Ondoy. Government officials demand they be prohibited from moving back to their homes along the rivers and esteros. The president has said that in the makeover of Metro Manila we must “rid the city” of informal settlers as if they were vermin.


There is no scientific basis proposed for such violent actions. Loggers in the Sierra Madre and developers may be more guilty. We may evict 80,000 families from the waterways at great expense and suffering only to find in 20 years the floods are back and stronger than ever. There must be a rock solid scientific reason to disrupt the lives of 400,000 persons.


Riverbank and lakeside dwellers will not insist on returning to their homes if they are offered in-city relocation near their jobs and the children’s schools.


The poor were affected that fateful Saturday (Sept. 26)just as the middle-class people. Unlike the middle-class, however, the poor had no place to go except back to their homes by the waterways.


Distant relocation is not the answer as there are usually no jobs available in the far away sites. Jobs are basic: without regular income the people will be hungry and soon return.


Let us move into 21st century thinking by making Metro Manila and our other cities inclusive ones that integrate the urban poor into their midst rather than force them into illegality on degraded sites. These diminish their humanity and serve as constant reminders of social injustices perpetuated by “the only Christian country in Asia.”


We call for a serious examination of the causes of the floods. Can it not be done by the Senate? What, if any, was the role of the poor? Who is really to blame?


We call for both public and idle private land near the riverbanks to be identified and set aside for riverbank and lakeside settlement, negotiated by government for temporary social housing use until it can identify and prepare permanent social housing sites for them in the city. We believe, however, on-site upgrading is the best solution.


We also call for a serious re-examination of our current unjust and inefficient land use patterns and a serious look at the implications of urbanization for all Filipinos, especially the poorer citizenry.


It is time to initiate humane and effective approaches that will enable our urban poor workforce to remain in the city, enjoy their rights as Filipino citizens, and help realize a vibrant, competitive, humane and inclusive Asian city.


Teodoro K. Katigbak

Bishop Broderick Pabillo, D.D

Former Chairperson,

Housing and Urban Development Coordinating Council

Philippine Misereor Partnership; TWG on Housing and Urban Livability

Arch. Manny Mañosa

Bishop Julio Xavier Labayen, D.D

Planning Resources and Operational Systems, Inc. (PROS)

Bishop Eemeritus, Prelature of Infanta, Quezon

Fr. Roberto Reyes

Bishop Jose F. Oliveros, D.D

Urban Poor Associates

Diocese of Malolos

Mayor Jesse M. Robledo

Sr. Ma. Aida Velasquez, OSB

Mayor of Naga City, Magsaysay Awardee

Lingkod-Tao Kalikasan

Tomas R. Osmeña

Anson Garcia

Mayor of Cebu City

SALIGAN

Florencio Abad

Sr. Victricia pascasio, SSpS

Former Secretary of DAR Department of Education

Missionary Sisters Servant of the Holy Spirit

Hilario Davide

Sr. Angie Jamola, FMM

Liberal Party Ceby Coordinator

Franciscan Missionary of Mary

Leila M. de Lima

Sr. Glocar Eamiguel, FMM

Chairperson, Commission on Human Rights

Franciscan Missionary of Mary

Congressman Raul del Mar

Erma Cordero-Ramos

Deputy Speaker, House of Representatives

Pagtambayoyong Foundation

Congressman Cresente Paez

Jacque dela Peña

COOP-NATCCO Party List Representative

Kaabag sa Sugbo

Congressman Leonardo Montemayor

Benedict Balderama

ABA-AKO Party List Representative

PHILSSA

Congresswoman Risa Hontiveros

Arturo Nuera

AKBAYAN Party List Representative

CMP Congress

Dr. Mary Aracelis

Moslemin Abas

Ateneo, Institute on Philippine Culture

CO Multiversity - Mindanao

Fr. John J. Carroll, S. J.

Dennis & Alicia Murphy

John J. Carroll Institute on Chuch and Social Issues

Urban Poor Associates

Professor Ernesto M. Serote

Emiel and Madeleen Wegelin

University of the Philippines

CDIA, GTZ, ADB

Fr. Jorge Anzorena, S. J.

Liliana Marulanda

Architect and Ramon Magsaysay Awardee 1994 (Japan)

Urban Planner - Columbia

Architect Somsook Boonyabancha

Gloria Alcuaz

Asian Coalitionfor Housing Rights (Thailand & Asia)

Kubol Pag-asa

Architect Kirtee Shah

Fr. Archie Casey, SX

Habitat Forum & Ahmedabad Study Action Group (India)

Association of Major Religious Superios of the Phils

Architect Gregor Meerpohl

Francisco L. Fernandez

Urban Development Consultancy (Germany)

Cebu City Administrator

Lunes, Nobyembre 2, 2009

Ang Sigaw ng Dukha - tula ni Crisanto Evangelista

ANG SIGAW NG DUKHA
tula ni Crisanto Evangelista
tagapagtatag ng Partido Komunista ng Pilipinas (1930)

(Handog sa “Kapisanang Damayang Mahirap”, alang-alang sa ikalawang taon ng kanyang pakikitunggali sa larangan ng pag-aagaw-buhay; ang tula'y may 18 pantig bawat taludtod, at may caesura sa ika-6 at ika-12)

I
Mga binibini, mga piling sama at kaginoohan:
Yamang pinipita! Ang Sigaw ng Dukha! na dito’y isaysay
Naito’t tanggapin at sa buong puso’y kusang inialay
Ang tinig na paos, ang bisig na pata, ang damdaming buhay
Ng anak-dalitang nabili na halos ang diwa’t katawan
Makasagot lamang sa paghihikahos at sa kailangan.

II
Tanggapin nga ninyo, mga binibini’t mga piling sama
Na aking ilahad ang buong damdaming ating nadarama,
Ang larawang buhay na kalarolaro at kasamasama,
Ang paghihikahos na kasalosalo’t kaagaw tuwi na,
Sa bawat paghanap, sa bawat paglikha ng ililigaya,
Sa bawat paglasap, sa minsang pagtikim ng igiginhawa.

III
Ikaw na nasunod sa atas ng iyong pinapanginoon
Kayong yumuyukod at di nagkukuro sa habang panahon
Akong lumalasap ng pagkasiphayo at pagkaparool,
Tayong lahat ngani, na kinabagsakan ng pula’t linggatong,
Tayo ang may likha, tayo ang may sala ng lahat ng iyon,
Pagkat kundi tayo napaaalipi’y walang panginoon.

IV
Kung tayo’y natutong lumikha sa ating ipananandata
Kung ikaw at ako’y natutong tumutol at di tumalima,
Kung tayong mahirap, tayong manggagawa’y natutong kumita
Ng punglong pangwasak, ng kanyon at saka mga dinamita
Disin ay putol na ang pangaalipin at ang panggagaga
Sa ating mahirap, niyang pinagpala ng masamang mana.

V
Kung ikaw ay hindi naghangad mataas sa dapat kalagyan,
Kung kayo ay hindi natutong humanap ng kapangyarihan,
Kung tayo ay hindi nagtanim ng sama at nagawayaway
Disi’y hindi nila tayo nabusabos at napagkaitan
Ng laya, ng puri, ng buhay at saka iwing karapatan,
Disi’y pantaypantay tayong nagsasama ngayo’t nabubuhay.

VI
Kung sa pasimula ay natuto tayong lumikha’t nagtatag
Ng mga Samahang katulad nga nitong “Damayang Mahirap”
Kung tayo’y nagimpok ng paglilingapan at pagtinging wagas
Sa loob ng mga kapisanang laan sa ating mahirap
Disi’y malaya na tayong tinatanghal at karapatdapat
Sa harap ng Bayan, sa gitna ng Bansa, ng lahat at lahat.

VII
Kung sa pasimula’y nakilala natin ang ating matuwid,
Kung itiniwala sa atin ang gawang dumama’t magmasid,
Kung tayo’y binigyan at saka sinanay sa gawang umibig
Disi’y hindi tayo alipin sa ngayon at tigib ng hapis;
Disi’y hindi tayo laging naglalayo at di naglalapit,
Tayo disin ngayo’y taong may pagasa’t may malayang bisig.

VIII
Maniwala kayong kung sa panimula tayo’y nagpipisan
Bumuo’t nagtatag ng lakas ng bisig at ng karapatan,
Nagbango’t yumari sa isang malaya at sariling bayan,
Niyong bayang salat sa masamang mana at sa kasakiman
Maniwala kayong kahapon ma’t ngayon, bukas, kailanman
Tatanghalin tayong may lakas na tao, may puri’t may dangal.

IX
Maniwala kayong kung sa unauna’t ating ilinayo
Ang masamang hilig ang pagiiringa’t pagbabalatkayo,
Pagtatangitangi’t ang nakasusuklam na sulsol at suyo,
Ang suplong na haling, ang lubhang mahalay na pagngusonguso,
Maniwala kayong tayo’y di lalasap niyong pagkabigo,
Tayo’y di dadama at makakakain ng pagkasiphayo.

X
Maniwala kayo mga piling samang ang paghihikahos
Imbing pagkadusta at pagkaalipin ng lubos na lubos
Ay di gawa lamang ng mamumuhunang mga walang taros
Kundi pati tayo, tayong sugatan ma’y di nagkakaloob
Na gumawa baga ng pagsasanggalang ng wagas at taos
Upang mapaanyo ang lakad ng lahat sa ikatutubos.

XI
Ngayon mga sama, tayo’y dumaraing sa lagay na dusta
Tayo’y nadadagi sa malaking buwis na sa ati’y likha
Ng Batas anilang kung kaya niyari, kung kaya nalagda
Ay sa kagalingan ng bayang mahirap at nagdaralita
Hindi baga ito’y katutubong hangad sa buktot na gawa?
Kapag paggugugol, pantaypantay tayo: Mayaman ma’t Dukha.

XII
Tayo’y dumaraing, laging humihingi ng kandiling tapat,
Sa pamahalaan, sa mamumuhunan, at sa lagdang batas
Nguni’t masdan ninyo kapag dumarating ang pagpapahayag
Ng di kasiyahan natin sa pakana’t masamang palakad:
Ang mamumuhunan, ang pamahalaan, at ang mga batas
Ang ating kalaban, ang sumasansala, ng ganap na ganap.

XIII
Ginigipit tayo ng nagtataasang halaga ng lahat
Sinisikil tayo sa mababang sahod at ng kasalungat
Tayo’y inaapi ng mamumuhunan sa gawa ng pilak
Binibiro tayo ng mga hukuman sa hatol na tuwas
At pati pa halos niyong lalong imbi tayo’y hinahamak
Nguni’t hindi mandin tayo gumagawa ng mga pangwasak.

XIV
Kung may damdamin ka’t kung dinaramdam mo ang lahat ng ito
Kung may nababahid na kamunting dangal sa puso mo’t noo,
Kung ikaw’y simpanan ng magandang gawa, gawang makatao
Walang lingong likod, kusa mong tunguhin ng taas ang ulo
Ng bukas ang dibdib, ang iyong kasama sa isang upisyo
At isumpa roong makikisama ka nang di maglililo.

XV
Isumpa mo roong magtataguyod ka ng ganap na layon
Na mamahalin mo, ang Palatuntunan at ang iyong Unyon
Gagawa ng lalong matapat sa lahat ng ikasusulong
Hindi magtatamad sa mga pagdalo sa tadhanang pulong
Kusang iwawaksi iyong katakata na higit na lasong
Nanatay sa mithi, nalikha ng sama’t pagniningas-kugon.

XVI
Saka pagkatapos na iyong maganap ang ganang tungkuli’y
Makikita mo nang unti unti namang ang lahat ng sakim,
Ang lahat ng sama na nakapagbigay ng dilang hilahil
Mga kabuktutan at pananakali na labis maniil
Parang napapawing usok na masangsang sa himpapawirin
At kasunod niya’y “Ang Sigaw ng Dukha” na sa sama’y lagim.

* Ang tulang ito’y binigkas ng maykatha sa lamayang idinaos ng “Damayang Mahirap” noong ika-23 ng Pebrero ng 1913.