REGULAR NA TRABAHO PARA SA LAHAT!
NATIONWIDE MINIMUM WAGE, NGAYON NA!
WAKASAN ANG KONTRAKTWALISASYON!
Tuwing Mayo Uno, ipinagdiriwang natin ang Pandaigdigang Araw ng Paggawa. Sa araw na ito, inaalala rin natin ang mga sakripisyo ng mga martir na manggagawang namatay sa Haymarket Square sa Chicago, Illinois upang ipanalo ang 8-oras na paggawa.
Ayon sa kasaysayan, Tinanggap ng International Workingmen's Association ang kahilingan para sa walong oras na araw ng pagtatrabaho sa Kongreso nito sa Geneva noong 1866, na idineklara na "Ang legal na limitasyon ng araw ng pagtatrabaho ay isang paunang kondisyon kung wala ito, lahat ng karagdagang pagtatangka sa mga pagpapabuti at pagpapalaya sa uring manggagawa ay dapat mapatunayang bigo", at "Iminumungkahi ng Kongreso ang walong oras bilang legal na limitasyon ng araw ng pagtatrabaho." Nakita ito ni Karl Marx bilang napakahalaga sa kalusugan ng mga manggagawa, sa kanyang isinulat sa Das Kapital (1867): "Samakatuwid, sa pamamagitan ng pagpapahaba ng araw ng pagtatrabaho, ang kapitalistang produksyon...ay hindi lamang nagdudulot ng pagkasira ng lakas paggawa ng tao sa pamamagitan ng pagnanakaw dito ng normal na moral at pisikal na kondisyon ng pag-unlad at aktibidad, kundi nagdudulot din ng maagang pagkahapo at pagkamatay ng mismong lakas paggawa na ito.
Itinakda ng Federation of Organized Trades and Labor Unions (kalaunan ay AFL) ang Mayo 1, 1886, bilang huling araw ng pagpapatupad ng walong oras na araw ng trabaho. Mahigit 340,000 manggagawa ang lumahok sa mga pambansang aksyon, na may humigit-kumulang 3 hanggang 5 lakh (300,000-500,000) na sangkot sa buong bansa, at humigit-kumulang 40,000 sa Chicago.
Noong Mayo 3, pinatay ng pulisya ang ilang welgista sa McCormick Harvesting Machine Company sa Chicago. Isang rally ng protesta noong Mayo 4 sa Haymarket Square ang naging marahas matapos ang isang bomba na inihagis, na humantong sa karagdagang mga pagkamatay at isang malaking pagsugpo sa mga pinuno ng manggagawa.
Ang mga pangyayari ay humantong sa, na higit na itinuturing na mali, na paghatol sa walong anarkista, na nakilala bilang "Haymarket Martyrs". Noong 1889, pinili ng Second International ang Mayo 1 upang parangalan ang mga kaganapang ito at ipagtanggol ang walong oras na araw sa buong mundo.
Sa ating bansa, ang unang pagdiriwang ng Mayo Uno ay noong 1903 nang isinagawa ng 100,000 manggagawa sa pangunguna ng Union Obrera Democratica de Filipinas, na ang namumuno ay si Dominador Gomez. Mayo 1, 1903, nang sia'y magmartsa protesta mula Plaza Moriones sa Tondo hanggang Malacañang. Libu-libong manggagawa ang humiling ng mas maayos na kondisyon sa pagtatrabaho mula sa gobyernong pinamunuan ng mga Amerikano noon.
Ngayong 2019, makasaysayan ang pagsasama ng limang lider ng uring manggagawa upang tumakbo sa pagka-senador at binuo ang LABOR WIN. Ito'y sina Leody de Guzman, pangulo ng Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP); Sonny Matula, abogado at Pangulo ng Federation of Free Workers (FFW); Ernesto Arellano. abogado at Pangulo ng National Confederation of Labor (NCL); dating Bayan Muna Rep. Neri Colmenares; at Allan Montaño, abogado at International Secretary ng Federation of Free Workers (FFW). Yakap ng mga kandidatong ito ang diwa ng pakikibaka ng mga martir ng Mayo 1, 1886 at mga sumunod pang manggagawa para sa kalayaan mula sa tanikala ng kapital. Kaya ang panawagan natin ngayong Mayo Uno: "Manggagawa, Magkaisa! Kandidatng Manggagawa, Ipanalo sa Senado!" Ipanalo ang Labor Vote!"
Walang komento:
Mag-post ng isang Komento