Sabado, Agosto 10, 2019

Pahayag ng KPML sa Daigdigang Araw para sa Katarungan sa mga Bilanggo

Pahayag ng KPML
SA DAIGDIGANG ARAW PARA SA KATARUNGAN SA MGA BILANGGO
(International Prisoners' Justice Day)
Agosto 10, 2019

Katarungan sa mga bilanggo!

Kadalasang tinitingnan natin, kahit tayo'y maralita, na ang mga bilanggo, dahil nakakulong, ay masasamang tao, at walang pag-asa sa lipunan. Subalit maraming mga nabilanggo dahil sa kanilang paniniwala, tulad ng mga bilanggong pulitikal na ikinulong dahil nilabanan ang gobyernong mapagsamantala.

Kaya nang magkaroon ng araw tulad nitong International Prisoners' Justice Day (Daigdigang Araw para sa Katarungan ng Bilanggo), agad namin itong inalam at binasa. Ano ba ito? Dahil ang sekretaryo heneral ng KPMl ay siya ring sekretaryo heneral ng Ex-Political Detainees Initiative (XDI), minabuti ng KPML na maglabas din ng pahayag hinggil dito.

Ang pagiging bilanggo dahil sa paniniwalang dapat baguhin ang sistemang mapang-api ay hindi dapat tratuhingh krimen. Si Nelson Mandela, na nabilanggo ng 27 taon dahil ipinaglaban niya ang karapatan at kagalingan ng lahing Itim, ay magandang layunin. Subalit siya'y ikinulong. Nang siya'y lumaya, siyang nahalal na pangulo ng South Africa.

Ang Agosto 10 bilang International Day Prisoners 'Justice Day ay tinakda sa anibersaryo ng pagkamatay ni Eddie Nalon, isang bilanggong  namatay sa nag-iisa sa Millhaven Maximum Security Prison sa Canada, nang di gumana ang emergency button sa kanyang selda. Sa imbestigasyon ay nakitang di na pinagana ng mga gwardya ang emergency button. 

Nang sumunod na taon, ginunita ng mga bilanggo sa Millhaven ang unang anibersaryo ng pagkamatay ni Eddie Nalon, sa pamamagitan ng pag-aayuno at pagtangging magtrabaho. Noong Mayo, 1976, ang mga pindutan ng tawag ay hindi pa naayos. Si Bobby Landers ang susunod na mamatay sa isa sa mga seldang iyon. Walang paraan upang tumawag ng tulong, ang magagawa niya lamang ay magsulat ng isang tala na inilarawan ang mga sintomas ng atake sa puso.

Ang nasimulang isang beses lang na protesta sa Millhaven Prison ay naging daigdigang araw ng pakikiisa. Ang Agosto 10 ang araw na opisyal na itinalaga para sa mga bilanggo at kanilang mga tagasuporta upang igalang ang memorya ng mga namatay at nagpahayag ng pagkakaisa sa milyon-milyong mga tao sa loob ng mga bilangguan na humihingi ng mga pagbabago sa sistemang di makatao at malupit.

Habang ipinaglalaban ng KPML ang hustisyang panlipunan sa labas ng bilangguan dulot ng kahirapan at pagsasamantala ng tao sa tao, nawa'y kahit bilanggo ay mabigyang katarungan pa rin at tratuhing taong may dignidad.

Pinaghalawan:
https://www.justiceaction.org.au/campaigns/current-campaigns/prisons/237-international-prison-justice-day
http://www.vcn.bc.ca/august10/politics/1014_history.html

Biyernes, Agosto 9, 2019

Pahayag ng KPML sa Daigdigang Araw ng mga Katutubo

PAHAYAG NG KPML
SA DAIGDIGANG ARAW NG MGA KATUTUBO SA MUNDO
(INTERNATIONAL DAY OF WORLD'S INDIGENOUS PEOPLE)
Agosto 9, 2019

Mahigpit na nakikiisa ang KPML sa lahat ng katutubo sa buong daigdig sa pagdiriwang ng Daigdigang Araw ng mgaa Katutubo sa Mundo (International Day of World's Indigenous People).

Sa pamamagitan ng resolusyon 49/214 ng 23 Disyembre 1994, nagpasiya ang United Nations General Assembly na ideklara ang ika-9 ng Agosto kada taon bilang International Day of the World's Indigenous Peoples. Ang petsa ay mula sa araw ng unang pagpupulong, noong 1982, ng UN Working Group on Indigenous Populations ng Sub-Commission on the Promotion and Protection of Human Rights.

Noong 1990, ipinahayag ng UN General Assembly ang taon 1993 ang International Year of the World's Indigenous Peoples (A / RES / 45/164 A / RES / 47/75). Nang maglaon, itinatag ng General Assembly ang dalawang International Decades of the World's Indigenous Peoples: ang una ay noong 1995 - 2004 (resolusyon 48/163), at ang ikalawa ay noong 2005 - 2014 (resolusyon 59/174), na layuning palakasin ang internasyonal na kooperasyon upang malutas ang mga suliraning kinakaharap ng mga katutubong tao sa mga lugar tulad ng karapatang pantao, kalikasan, kaunlaran, edukasyon, kalusugan, kaunlarang panglipunan.

May tinatayang 370 milyong katutubong tao sa mundo, na naninirahan sa 90 na mga bansa. Binubuo sila ng mas mababa sa 5 porsyento ng populasyon sa mundo, ngunit ang 15 porsiyento ay pinaka-mahirap. Sinasalita nila ang tinantyang 7,000 wika sa buong mundo at kumakatawan sa 5,000 iba't ibang kultura.

Hangad ng mga katutubo na kilalanin ang kanilang identidad, ang paraan nila ng pamumuhay at ang kanilang karapatan sa mga tradisyunal na lupain, teritoryo at likas na yaman sa loob ng maraming taon, ngunit sa buong kasaysayan ang mga karapatan nila'y laging nilalabag. Halimbawa na lang ang proyektong Kaliwa Dam sa lalawigan ng Quezon at Rizal. Pilit na ipinagtatanggol ng mga tribung Dumagat at Remontados ang kanilang lupaing ninuno, na nais tayuan ng pamahalaan ng proyektong Kaliwa Dam. Ayon sa mga katutubo, lulubog ang kanilang lupain, maraming barangay ang tatamaan, mapapalayas sila sa kanilang lupaing ninuno, at masisira ang kanilang kultura.

Kaya kami sa KPML ay mahigpit na nakikiisa sa laban ng ating mga kapatid na katutubo. Dahil sila ay tao rin tulad natin. Sila, higit sa lahat, ay biktima rin ng kapitalistang sistemang yumuyurak sa dignidad ng tao sa ngalan ng tubo.

Mabuhay ang lahat ng katutubo! Ipagtanggol ang kanilang karapatan at kagalingan!

Pinaghalawan:
https://www.un.org/en/events/indigenousday/
https://en.wikipedia.org/wiki/International_Day_of_the_World%27s_Indigenous_Peoples

Bakit kailangan natin ng National Land Use Act (NLUA)?

BAKIT KAILANGAN NATIN NG NATIONAL LAND USE ACT (NLUA)?
Maikling sanaysay ni Gregorio V. Bituin Jr.

Ang nagaganap na labanan sa pagitan ng komunidad ng maralita  ng Malipay sa Bacoor, Cavite, at mga tauhan ng Villar, ay maaaring matugunan kung maisasabatas ang isang National Land Use Act (NLUA). Ito'y upang mapigilan ang kasakiman ng mga mayayaman na manguha ng lupa dahil sila'y mapera, marami talagang pera, maraming pinagkunan ng pera.

Kailangan ng NLUA dahil ang mga lupang pang-agrikultura at mga lugar ng paglikha ng mga pagkain ay di wastong pinapalitan ng gamit o kino-convert na lupang residensyal at komersyal / industriyal. Ang kagubatan at iba pang pinpprotek-tahang lugar ay ginawang minahan. Ang mga proyekto sa pabahay ay itinayo sa mga peligrosong ;ugar. Kaya ang mga maralita o informal settlers ay nanirahan sa mga barungbarong sa kahabaan ng mga daanan ng tubig, naging kanlungan ang kalunsuran o malapit sa kanilang pinagkkukunan ng ikinabubuhay o trabaho.

Ang pagguho ng lupa ng Cherry Hills subdivision sa Antipolo noong Agosto 1999, dalawampung taon na ang nakararaan, ay patunay nang maling paggamit ng lupa. Ang nasabing landslide ay dulot ng malakas na pag-ulan ng bagyong Olga, ay nakapatay ng 58 residente. Tinayuan ng subdibisyon ang lupang lulubog din pala baling araw.

Kaya kung walang maayos na land use policy o walang patakaran sa paggamit ng lupa na makatuwiran at pangkabuuan, nagkakaroon ng maraming kaso ng pagsasaman-tala. Ang mga lupang dapat mapro-tektahan ay ginamit para sa mga industriya. Ang mga lupang sakahan ay napipilitang ipagbili ng mga magsasakang hirap sa buhay gayong sila ang lumilikha ng pagkain ng buong mundo. Ang mga lupang agricultural ay ginawang residensyal at pinagtubuan ng mga developer ng bahay. Ang lupain para sa mga komunidad ay ginamit para sa komersyal o pang-industriya. Ang mga maling paggamit ng lupa ang sanhi ng pagbaba ng produksyon ng pagkain, pagkasira ng mga ari-arian at buong komunidad lalo sa mga oras ng kalamidad. Inaari lamang ng iilan ang mga lupang dapat ay para sa mamamayan.

Kaya kailangang magsabatas ng isang National Lans Use Plan (NLUA) kung saan di basta-basta maiko-convert ang lupa sa hindi tamang paggamit. Subalit may Villar sa Senado na humaharang sa mga panukalang batas hinggil sa NLUA dahil sila mismo ang tatamaan nito. Matatapos ang kanilang pangangam-kam ng lupa upang gawing subdibisyon pag naisabatas ang NLUA. Subaybayan natin at lumahok tayo sa usapin ng NLUA sa Kongreso at Senado.

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng pambansang samahang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), Agosto 16-31, 2019, pahina 2.

Martes, Hulyo 30, 2019

Pahayag ng KPML sa World Day Against Trafficking in Persons

Pahayag ng KPML sa World Day Against Trafficking in Persons
Hulyo 30, 2019

Mahigpit na nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pag-alala sa World Day Against Trafficking in Persons tuwing Hulyo 30.Ang human trafficking ay isang krimen ng pagsasamantala sa mga kababaihan, bata, at kalalakihan para sa iba't ibang layunin kabilang ang sapilitang paggawa at pakikipagtalik. Simula noong 2003, ang UN Office on Drugs and Crime (UNODC) ay nakakolekta ng impormasyon tungkol sa humigit-kumulang 225,000 biktima ng trafficking na natukoy sa buong mundo. Sa buong mundo, ang mga bansa ay nakakakita at nag-uulat ng mas maraming biktima at nakahatol ng mas maraming trafficker. Maaari itong maging resulta ng pagtaas ng kapasidad na matukoy ang mga biktima at/o pagtaas ng bilang ng mga biktima ng trafficking.

Noong 2006, bilang tugon sa kahilingan ng Economic and Social Council (ECOSOC) para sa mga intergovernmental agencies na higit pang makipagtulungan upang palakasin ang teknikal na tulong na ibinibigay sa mga bansa sa larangan ng human trafficking, ang Pamahalaan ng Japan ay nagdaos ng isang coordination meeting ng mga internasyonal na organisasyon na nagtatrabaho upang labanan ang trafficking in persons. Ang mga kalahok na organisasyon (ILO, IOM, UNICEF, UN Women, UNHCR at UNODC) ay nagpasya na ipagpatuloy ang pagsisikap na sinimulan at iminungkahi ang paglikha ng isang coordination group. Ang Inter-Agency Coordination Group Against Human Trafficking (ICAT) ay pormal na itinatag noong Marso 2007.

Noong 2010, pinagtibay ng General Assembly ang Global Plan of Action to Combat Trafficking in Persons, na hinihimok ang mga Pamahalaan sa buong mundo na gumawa ng mga koordinado at pare-parehong hakbang upang malampasan ang salot na ito.

Noong 2013. pinagtibay ng mga Estadong Miyembro ang resolusyon A/RES/68/192 at itinalaga ang Hulyo 30 bilang World Day against Trafficking in Persons. Idineklara ng resolusyong ito na ang ganitong araw ay kinakailangan upang "maitaas ang kamalayan sa sitwasyon ng mga biktima ng human trafficking at para sa pagtataguyod at proteksyon ng kanilang mga karapatan."

Martes, Hulyo 23, 2019

Maralita at Kontraktwalisasyon

MARALITA AT KONTRAKTWALISASYON
Sinulat ni Greg Bituin Jr.

Pabor ba sa maralita ang kontraktwalisasyon dahil kahit papaano'y nakakasingit siya ng trabaho kahit 5-months, 5-months lang? Hindi naman magkalayo ang bituka ng manggagawa at maralita upang gustuhin ng maralita ang maging kontraktwal kaysa naman walang trabaho. Nais ba ng maralita ng mumo kaysa walang makain? Bituka ba at hindi karapatan kaya nais niyang maging kontraktwal? Sawa na siya sa 555 na sardinas, ngayon ay nais niyang magtrabaho ng 5-5-5 months bilang kontraktwal.

Maraming benepisyo at katiyakan sa trabaho (security of tenure) ang mga benepisyong hindi tinatamasa ng mga manggagawang kontraktwal. Na hindi rin tatamasahin ng maralitang naging manggagawang kontraktwal.

At ang maralitang kontraktwal ay magiging manggagawa na rin. At hindi niya maiiwasang mamulat bilang manggagawa bunsod ng labis na kaapihan at pagdurusa sa kalupitan ng mga kapitalista, at sa kalaunan ay maunawaan niya ang katumpakan ng makauring pagkakaisa at harapin ang mga hamon ng kasaysayan. Hanggang sa matanto ng maralitang kontraktwal na hindi lamang dahil sa kagustuhang magkatrabaho ay magbibingi-bingihan na siya sa karaingan  ng  kanyang  mga kapwa manggagawa.

Nanaisin tiyak ng maralitang naging kontraktwal na ipaglaban din, hindi lamang ang ilalaman ng kanyang tiyan, kundi ang karapatan nila bilang manggagawa.

Matatransporma sa kalaunan ang kamalayan ng maralitang kontraktwal upang yakapin niya ang kanyang uring pinagmulan - ang uring walang pag-aari kundi ang kanyang lakas-paggawa - ang uring manggagawa. 

Kaya hindi lamang pabahay at laman ng tiyan ang nasa kanyang isipan kundi ang karapatan niya sa loob ng pagawaan ay maipaglaban, at ang kanyang dignidad bilang tao (hindi makina) ay kanyang maipagtanggol at mapanghawakan.

* Nalathala sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), Espesyal SONA issue, Hulyo 2019, p. 6

Lunes, Hulyo 22, 2019

Pahayag ng KPML sa SONA 2019

Pahayag ng KPML sa SONA 2019
Hunyo 22, 2019

Mula kay Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

IPAGLABAN ANG MAAYOS, LIGTAS AT TIYAK NA PANINIRAHAN!
ON-SITE, IN-CITY RELOCATION, IPAGLABAN!

Sona na naman ni PDu30 sa Hulyo 22. Pulos sona, sana, sona, sana SINA Du30, mga senador at kongresista.  Ano na naman ang iuulat sa SONA? 

Noong unang SONA, nadismaya tayo dahil sa kanyang polisiyang Kill, Kill, Kill, na pumaslang sa libong tao nang walang due process at walang pagrespeto sa karapatang pantao. Sumunod na SONA ay Build Build Build na magtatayo ng iba't ibang proyektong imprastruktura, na ang pangunahing makikinabang ay ang mga negosyante't kapitalista. Iuulat kaya ng Pangulo ang Borrow, Borrow, Borrow na panibagong pasanin na naman ng sambayanang Pilipino?

Sa aming mga maralita, hindi prayoridad ng pamahalaan ang pabahay. Katunayan, ayon sa National Housing Authority (NHA), nasa 1.5 Milyon ang backlog sa pabahay, habang sinasabi naman ni Bise Presidente Leni Robledo, umaabot na ito sa 5.7 Milyon. Magkaiba ang datos subalit pareho ng pagtingin nila sa solusyon, na nasa kamay ng negosyo ang solusyon sa pagtatayo ng pabahay. Sa mga kapitalistang ang hangad ay pagtubuan ang pabahay bilang negosyo imbes na serbisyo ng pamahalaan sa kanyang mamamayan. At dahil negosyo, hindi nila nilalayong lutasin talaga ang problema sa pabahay kundi pagtubuan lamang ito.

Dagdag pa, hindi naman pera ng mga kapitalista ang ilalagak sa mga proyekto kungdi  pera ng gobyerno na galing naman sa buwis ng mga manggagawa ang gagamiting pondo. 

Nahaharap din ang maralitang nakakuha ng pabahay sa mga low cost housing sa isyu ng bayarin, kung saan marami sa kanila ay hindi makapagbayad dulot ng kakapusan at karukhaan. Ang kaning isusubo na lang nila ay ilalaan pa nila sa bayarin. Naging isyu ngayon sa mga pabahay ang NHA Memo 23 na naglalayong muling singilin ang mga nakatira sa mga pabahay ng NHA, at yaong hindi makabayad at hindi pumasok sa kondonasyon at restructuring hanggang Pebrero 1, 2020, ay tiyak na ebiksyon ang kakaharapin.

Sa paghahangad ng ginhawa sa buhay, maraming nasa kanayunan ang nagtutungo sa lungsod upang makipagsapalaran. Nagbabakasakaling narito sa lungsod ang hinahanap nilang ginto. Subalit ang natagpuan nila'y mga putik ng kahirapan at alikabok ng katiwalian sa pamahalaan. Patuloy ang pananalasa ng kahirapan dahil sa mga palsong patakarang pang-ekonomiya ng gobyerno, tulad ng kahirapang dinulot ng pagtaas ng presyo ng mga pangunahing bilihin at serbisyo dahil sa TRAIN LAW. 

Naghahari pa rin ang mga yumaman dahil sa katiwalian at land grabbing. Tulad na lang ng naganap sa Sitio Malipay sa Bacoor, Cavite, kung saan nilusob ng mga tauhan ng Villar ang komunidad upang magsagawa ng clearing operation. Ipinagtanggol ng mga residente ang kanilang kabahayan at lima sa kanila ang nasugatan.

Sa isyu ng kontraktwalisasyon, hindi lamang mga manggagawa ang apektado riyan, kundi pati ang mga maralitang nagbabakasakaling magkatrabaho kahit kontraktwal man lang para maisalba ang kanyang pamilya mula sa gutom. Subalit pag naroon na sa pabrika'y hindi maatim ang kalagayang hindi siya kinikilalang empleyado ng kumpanya kung saan siya nagtatrabaho, kumpanyang pinapasukan niya araw-araw, dahil empleyado raw siya ng manpower agency. Isang malaking panlilinlang sa manggagawa't maralita!

Sa isyu ng manggagawa ng ZAGU, nakapiket sila ngayon. Nagwelga sila dahil nais respetuhin sila ng management bilang tao, bilang kanilang manggagawa, at pag nadisgrasya ang manggagawang nagmaneho ng sasakyang ng kumpanya'y mas uunahin pa ng management kumustahin kung anong nangyari sa sasakyan kaysa sa nadisgrasya nilang manggagawa.

Itigil ang mga pandarahas sa mga maralita! Itigil ang pagtataboy sa mga maralita sa malalayong lupain! Ang nais namin ay in-city at on-site relocation kung saan malapit ito sa lugar na pinagkukunan ng aming ikinabubuhay! 

Panahon na upang ipagtanggol natin ang ating dignidad bilang tao, kahit tayo ay maralita. Panahon na upang magkapitbisig ang bawat maralita at huwag ibenta ang kanyang dangal para lang sa kakarampot na baryang pilit isinusubo ng mga pulitikong paulit-ulit lang ang pangakong napapako. 

MARALITA, MAGKAISA! DIGNIDAD NG DUKHA, IGALANG!
IPAGLABAN ANG ATING MGA KARAPATAN!

KONGRESO NG PAGKAKAISA NG MARALITANG LUNGSOD (KPML)
Hulyo 22, 2019

Linggo, Hulyo 14, 2019

Balita Maralita - Manila City of Pearl at Airport sa Bulacan

BALITA MARALITA

MGA RESIDENTE NG MAYNILA, TIYAK MATATAMAAN SA PROYEKTONG THE NEW MANILA BAY - CITY OF PEARL

Noong Mayo 23, 2017 nang ipinresenta ng kumpanyang arkitekturang HPA na nakabase sa Hong Kong ang isang proyektong reklamasyon kina Pangulong Duterte at Mayor Estrada ng Maynila. Tinawag ang proyektong ito na New Manila International Community, na mas kilala bilang The New Manila Bay - City of Pearl.

Inilalarawan ang City of Pearl bilang pinakamalaking proyekto ng One Belt One Road ng Tsina sa Pilipinas. Sinasaklaw nito ay 407 ektakya, na matatagpuan sa pagitan ng Manila South Port at bunganga ng Ilog Pasig, sa kasalukuyang Baseco Compound. Ang mga karagdagang lupang na-reclaim ay ipapantay para sa proyekto. Ito'y magiging pinagsamang distritong sentro ng kalakalan na kinonekta ng network ng loop road at isang driverless railway system.

Ang distrito ay hahatiin sa dalawang pangunahing lugar. Ang bandang labas ay nagtatampok ng 10 kilometrong waterfront promenade at isang all-weather park habang ang bandang loob naman ay magkakaroon ng "malawak" na sentrong parke at golf course. Magtatayo din ng istadyum sa City of Pearl, isang network ng water taxi, at solar at tidal energy. Nakatakdang umpisahan ang reklamasyon ng Agosto 2017 subalit di pa rin ito nauumpisahan hanggang ngayon.

Ayon kay Ka Pedring Fadrigon, pambansang pangulo ng KPML, "Dapat isama ang mga maralita sa pag-unlad ng Maynila, at huwag basta itaboy sa malalayong lugar na parang daga. Dapat isama ang social cost sa project cost upang huwag namang madehado ang mga maralita. Kaya dapat maalarma, kumilos at magkaisa ang mga maralita ng Maynila na tatamaan ng proyektong ito.

ITATAYONG AIRPORT SA BULACAN, ILANG LIBONG MARALITA ANG TATAMAAN?

Ang New Manila International Airport (NMIA), na tinatawag ding Bulacan International Airport, ay proyektong paliparan na ipinanukala ng San Miguel Corporation na itatayo sa baybayin ng Bulakan, Bulacan, 35 kilometro sa hulaga ng Lungsod ng Maynila. Nilalayon nitong maging pangunahing airport na papalit sa Ninoy Aquino Intarnational Airport (NAIA).

Ayon kay Ramon Ang, pangulo ng San Miguel Corporation, na ang panukalang Paliparan ay itatayo sa isang 2,500 ektaryang baybay-dagat bilang bahagi ng isang 12,000 ektaryang lungsod na nagtatampok ng residential zone, sentro ng pamahalaan, daungan, at isang pang-industriyang sona.

Tinatayang nasa PhP 735.634 bilyon ang pondo upang itayo ang nasabing proyekto, na lalagyan din ng gusaling terminal ng mga pasahero na may airside at landside facility, apat na runway, isang airport toll road na kokonekta sa North Luzon Expressway sa Bulacan, at Racial Road 10 ng Manila.

* Nalathala sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng pambansang organisasyong Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), Espesyal na Isyu, Hulyo 2019, p.3

Huwebes, Hulyo 11, 2019

Komprehensibong larawan ng kahirapan na dapat ugatin

KOMPREHENSIBONG LARAWAN NG KAHIRAPAN NA DAPAT UGATIN
ni Ka Pedring Fadrigon

ANG KAGUTUMAN BUNGA NG PAGBALEWALA SA PAGPAPAUNLAD NG AGRIKULTURA. Ang ating pamahalaan ay nahirati na lamang sa pag-angkat ng produkto sa labas o sa ibang bansa. 3.1 milyon ng ating populasyon ang nagugutom mula noong 3rd quarter ng 2018 dahil sa kitang mababa pa para sa pangangailangan sa pagkain. Dapat ang reporma sa lupa para sa mga magsasaka para walang magugutom.

KAKULANGAN SA MAIINOM NA MALINIS NA TUBIG. Batay sa datos, 55 Pilipino ang namamatay araw-araw dahil sa hindi malinis na tubig at 20 milyon ang walang basic sanitation facilities. Nang dahil sa pribatisasyon, ang ating mga tubig na dumadaloy sa mga bukirin mula sa kabundukan at dati ay libre, ay nilagay na sa bote at pinababayaran na sa sangkatauhan. Dati ay libre ang mga halaman sa tubig na ating inaani, ngunit ngayon, dagdag bayarin na o gastos ng manggagawa sa bukid ang bayad sa irigasyon.

WALANG ABOTKAYANG PABAHAY ANG GOBYERNO NA MATITIRAHAN. Ang pitong milyong (7M) backlog sa pabahay at milyon ding maralita ang nanganganib na mapalayas sa mga relokasyon dahil sa hindi makabayad sa pabahay. Patuloy hanggang sa kasalukuyan ang pagdagsa ng mga maralitang naghahanap ng katiyakan sa paninirahan. Ang batayan ay ang 7M backlog ng pamahalaan sa pabahay dahil sa korapsyon at governance.

KAWALAN NG TRABAHO O HANAPBUHAY. Batay sa LFS (Labor Force Survey), ang Pilipinas ang may pinakamataas na bilang ng walang trabaho sa Southeast Asia. Kung mayroon mang trabaho ay hindi sapat ang kinikita dahil sa baba ng sahod. Sa Metro Manila, ang arawang sahod lamang ng manggagawa ay P537 (2019), na malayo sa kahilingan ng mga manggagawa na P750 minimum wage. Mayorya ng mga trabahador ay kontraktwal at walang mga benepisyo.

KAKULANGAN SA BATAYANG SERBISYO SA PANGANGAILANGAN SA KALUSUGAN. Malaki ang bilang ng mamamayang walang akses sa basic health care, lalo na ang mga nasa malalayong lugar ng ating bansa. Batay sa mga datos, 11 hospital beds lamang sa bawat 10,000 Pilipino noong 2014, at 1 doktor lamang sa bawat 33,000 pasyente o may mga karamdaman.

LUMALAKI ANG BILANG NG MGA OUT-OF-SCHOOL YOUTH. Dahil sa kahirapan at kakulangan din sa mga pasilidad sa mga paaralan, 10% ng mga Pilipino na edad 6-24 ay out-of-school youth. Makikita natin ito sa mga lansangan, mga naglalako ng kung anu-ano. Ang ilan ay natututong gumawa ng masama. Ang ilan ay makikita mo sa lansangan at napasama na sa mga batang hamog, kalaban ng mga naghahanapbuhay na drayber at pasaheros.

KAKULANGAN SA MGA PROGRAMANG MAY KAUGNAYAN SA SOCIAL PROTECTION. Tulad ng mga livelihood. 4 out of 5 senior citizens ay walang benepisyo sa retirement o pension, dapat ay magkaroon sila ng social protection. Ang social protection ay mga patakaran at mga programang makababawas sa kahirapan.

WALANG MALUSOG NA KAPALIGIRAN. Mula noong 2015 hanggang sa kasalukuyan ay mayroong 274 natural disasters na umapekto sa milyun-milyong Pilipino. Hindi lamang ito natural na kalamidad kundi kasama na rin ang man-made calamities, dahil sa di maayos na urban planning at waste displacement.

DISPLACEMENT AT ARMED CONFLICT AT IBA PANG ANYO NG KARAHASAN. Naoobliga ang mga mamamayang lumikas mula sa kanilang mga lugar para umiwas sa kaguluhan. At karamihan ay sa lungsod ang kanilang pinupuntahan. Ayon sa datos, 87,000 ang lumikas noong 2017 at 523 munisipalidad ang pinanggalingan dahil sa gera. Mayroon ding mga dinemolis ang mga tirahan sa mga danger zones, tulad ng ilalim ng tulay, basurahan, riles ng tren, at mga sirang sasakyan.

ELITE RULE AT DI TUNAY NA DEMOKRASYANG PAMUMUNO. Ang isang epektibong pamamahala sa isang demokrasyang bansa ay dapat bigyang pahalaga ang partisipasyon ng kanyang mamamayan. At iyan ay nasa ating Saligang Batas (our right to effective and reasonable participation) sa lahat ng antas (economic, social at political). Titiyakin ng pamahalaan na ang boses ng maralita at mga nasa laylayan ay mapakinggan, hindi lang sa tuwing may eleksyon, kundi sa panahong pinag-uusapan ang ekonomya, pulitikal at sosyal na patakaran at mga programa. Subalit hindi ito demokrasya kung hindi pinakikinggan ang mamamayan. Kapag nagkumento ang maralita, siya ay kalaban. Kapag tumutol ka sa gusto ng pamahalaan, ikaw ay kalaban, kulong ka. Kapag di ka paawat, patay kang bata ka. Sa demokrasya sa bansa, ang kapitalista ang nagdidikta dahil magkauri sila ng mga elitista. Sa ating mga maralita, magkaisa tayo at sama-samang magsuri sa sistemang umiiral. Ang sanhi ng kahirapan ay ang mga maling sistema at kalakaran.

Ang sistemang kapitalismo ay palitan ng sosyalismo. Sapagkat sa kapitalismo, alipin tayo, squatter tayo, dominado tayo, at agrabyado. Sa mga asunto at hustisya, lagi tayong talo. Dahil sila ang may pera at koneksyon sa gobyerno. Sa kapitalismo, silang nasa tuktok, sa hotel at sa palasyo nakaluklok, samantalang tayo ay nasa sulok. Sa sosyalismo, walang mayaman at walang mahirap. Ang walang trabaho ay binibigyan ng trabaho ng walang mga kondisyon. Ang mga mag-aaral ay binibigyan ng pagkakataong makapag-aral ng libre. Ang mga mayroong karamdaman ay ginagamot sa mga libreng pagamutan. Ang mga yaman ng kalikasan ay nakasentro sa pamahalaan na lahat ay nakikinabang.

Iyan ang kaibhan ng lipunan sa kasalukuyan. Kaya sana'y maitanong natin sa ating mga sarili kung tama ang ating mga pagsusuri. Para hindi natin danasin pa sa mahabang panahon ang kahirapan, lalo na sa ating susunod na salinglahi.

* Nalathala sa kolum ni Ka Pedring Fadrigon, pambansang pangulo ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), at nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng KPML, isyu ng Hulyo 1-15, 2019, p. 4-6.

Miyerkules, Hunyo 12, 2019

Pahayag ng KPML sa Araw daw ng "Kalayaan"


PAHAYAG NG KPML SA ARAW DAW NG "KALAYAAN"
Hunyo 12, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

"KALAYAAN", HINDI LANG MULA SA MANANAKOP
KUNDI KALAYAAN MULA SA SISTEMANG BULOK

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospusong nakikiisa sa lahat ng mapagmahal sa kalayaan at taasnoong nakikibaka upang kamtin ang tunay na kalayaan na hanggang ngayon ay hindi pa rin natin nakakamit.

Ipinahayag ni Emilio Aguinaldo noong Hunyo 12, 1898 ang “kalayaan” ng Pilipinas. Dahil dito, tinagurian ang Pilipinas na unang nagkamit ng kalayaan sa Asya mula sa pananakop ng mga dayuhan. Ang pagdiriwang naman ng “Araw ng Kalayaan” tuwing Hunyo 12 ay idineklara noong 1962 ni dating Pangulong Diosdado Macapagal mula sa dating petsa ng “Araw ng Kalayaan” na Hulyo 4, ang ipinamigay na “kalayaan” ng mga Kano, at ngayon ay kinikilala naman na Fil-Am Friendship Day. Pero gaano nga ba katotoo ang sinasabing kalayaang ito at dapat ipagdiwang ang Hunyo 12? Totoo nga bang lumaya ang Pilipinas noong Hunyo 12, 1898?

Isang dokumentong nilagdaan ng maraming Pilipino noong mismong Hunyo 12, 1898 ang magpapatunay na peke ang kasarinlan ng bansang Pilipinas na idineklara noong araw na iyon. Ang dokumentong iyon, na kilala sa tawag na Acta de Independencia, ay nilagdaan ng mahigit 90 katao. Ayon sa dokumentong iyon, lumaya ang Pilipinas sa España upang magpailalim naman sa bansang Amerika. Ito ba ang kalayaan? Narito ang patunay:

"And having as witness to the rectitude of our intentions the Supreme Judge of the Universe, and under the protection of our Powerful and Humanitarian Nation, The United States of America, we do hereby proclaim and declare solemnly in the name by authority of the people of these Philippine Islands..."

Ikalawa, ang mga kulay ng iwinawagayway na bandila ng ating bansa ay batay mismo sa kulay ng watawat ng Amerika bilang pagtanaw ng utang na loob ng mga kabig ni Aguinaldo sa imperyalistang bansang iyon. Bakit nila ito ibinatay sa kulay ng watawat ng America, at bakit kinakailangang isulat pa nila ito? Kung ganoon, hindi totoo ang mga itinuro sa eskwelahan na ang mga kulay ng watawat ng Pilipinas ay sumasagisag sa katapangan (pula), kapayapaan (puti), katarungan (bughaw), at demokrasya (dilaw). Narito ang patunay:

"and the colors of Blue, Red, and White, commemorating the flag of the United States of America, as a manifestation of our profound gratitude towards this Great Nation for its disinterested protection which it lent us and continues lending us."

Hanggang ngayon, ito ang salalayan ng kasarinlan ng Pilipinas. Hanggang ngayon, patuloy pa rin ang ating pamahalaan sa pangangayupapa sa Amerika. Sa ngayon ay hindi pa rin malaya ang Pilipinas, dahil bulok pa rin ang sistemang kanyang kinalalagyan. Ang nais natin ay tunay na kalayaan, kaya patuloy tayong kumilos upang kamtin ang tunay na kalayaang iyon.

Kalayaan mula sa salot na kontraktwalisasyon. Pinapalaganap ang kontraktwalisasyon para baratin ang sahod, tanggalan ng benepisyo at hindi maging regular ang mga manggagawa. Karapatan ng manggagawa ang security of tenure o seguridad sa trabaho, kaya dapat maging regular siya sa trabaho.

Kalayaan mula sa katiwalian. Napakaraming mga kurakot sa pamahalaan, at uso ang lagay sa maraming transaksyon sa gobyerno. Dapat nang matigil ang graft and corruption.

Kalayaan mula sa trapong pulitika at dinastiya. Halos bawat lalawigan sa ating bansa ay pinaghaharian ng isang pamilya. Duterte sa Davao, Marcos sa Ilocos Norte. Singson sa Ilocos Sur. Abalos sa Mandaluyong. Cayetano sa Taguig. At marami pang iba.

Kalayaan mula sa kagutuman. Naisabatas ang rice tariffication na wala nang suporta sa ating magsasaka dahil mag-iimport na lang ng bigas ang ating pamahalaan.

Kalayaan mula sa tokhang at droga. Maraming dukha't bata ang napaslang dahil War on Drugs, at kasama sa mga napaslang sina Danica Mae Garcia, 5 taong gulang, at Althea Barbon, 4 na taong gulang.

Kalayaan mula sa kahirapan. Marami pa rin ang naghihirap sa kabila ng kanilang kasipagan sa trabaho tulad ng mga magsasaka at manggagawang gumagawa ng ekonomya ng bansa.

Kalayaan mula sa kawalang katarungan. Maraming mamamayan ang hindi pa rin natatagpuan ang kanilang mga mahal sa buhay sapagkat dinukot at naging desaparesido. Maraming pamilya ang nawalan ng mahal sa buhay dahil tinokhang.

Kalayaan mula sa bulok na sistema ng lipunan. Panahon nang palitan ang bulok na sistemang siyang dahilan ng lalong pagyaman ng mga mayayaman at lalong paghihirap ng mga mahihirap.

Kailangan natin ng tunay na kalayaan upang masagip ang mga susunod na henerasyon mula sa kuko ng kapitalistang pagsasamantala at elitistang paghahari.

Pahayag ng KPML sa World Day Against Child Labor


PAHAYAG NG KPML SA WORLD DAY AGAINST CHILD LABOR
Hunyo 12, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

KARAPATAN NG MGA BATA AY IGALANG!
CHILD LABOR SA BANSA AY WAKASAN!

Ang Hunyo 12 ng bawat taon ay World Day Against Child Labor, at kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay nakikisa sa lahat ng samahang nananawagang itigil na ang Child Labor o ang pagtatrabaho ng mga bata. Ang mga bata ay dapat nasa paaralan, at hindi nasa mga pabrika, kabukiran, o saanmang pook ng trabaho. Sa mura nilang edad ay dapat tinatamasa nila ang mga nararapat sa kanilang edad tulad ng edukasyon at kalayaang makapaglaro.

Inilunsad ng International Labor Organization (ILO)ang World Day Against Child Labor noong 2002 upang makapaghatid ng pansin at sumali sa mga pagsisikap na labanan ang child labor. Pinagsasama-sama ng araw na ito ang mga pamahalaan, lokal na awtoridad, sibil na lipunan at internasyonal, manggagawa at iba't ibang samahan upang ipamalay sa marami ang problema sa pagtatrabaho ng mga bata at itakda ang mga patnubay upang tulungan ang mga batang manggagawa.

Ayon sa data ng ILO, daan-daang milyong batang babae at lalaki sa buong mundo ang nasasangkot sa trabaho na nagtatakwil sa kanila na makatanggap ng sapat na edukasyon, kalusugan, paglilibang at mga pangunahing kalayaan. Ito'y lumalabag sa kanilang mga karapatan bilang bata. Sa mga batang ito, higit sa kalahati ay nakalantad sa pinakamalalang paraan ng pagtatrabaho ng bata. Ang mga pinakamasamang uri ng pagtatrabaho ng bata ay kinabibilangan ng trabaho sa mga mapanganib na kapaligiran, pang-aalipin, o iba pang anyo ng sapilitang paggawa, mga ipinagbabawal na gawain tulad ng trafficking sa bawal na gamot at prostitusyon, pati na rin ang pakikilahok sa armadong tunggalian.

Ang pagtatrabaho ng bata ay gawaing nag-aalis sa mga bata sa kanilang pagkabata at nakakapinsala ito sa pag-unlad ng kanilang pisikal at mental. Sa Pilipinas, mayroong 2.1 milyong mga child laborers na may edad na 5-17 taong gulang batay sa 2011 Survey on Children of the Philippine Statistics Authority (PSA). Mga 95 porsiyento ng mga ito ay nasa mapanganib na gawain. Animnapu't siyam na porsiyento ng mga ito ay nasa edad na 15-17 taong gulang, na karamihan ay nakalantad sa mapanganib na gawain.

Ang mga bata ay nagtatrabaho sa mga bukid at plantasyon, sa mapanganib na mga mina, sa mga kalye, sa mga pabrika, at sa mga pribadong tahanan bilang mga domestic worker ng bata. Nasa agrikultura karamihan ng mga batang manggagawa na nasa 58 porsyento.

Isa ang KPML sa may programa para sa mga bata. Sa katunayan, naglabas ng Agenda ng mga Bata at Kabataang Manggagawa ang KPML noong 2009. Nais din naming ipaalala sa pamahalaan, lalo na sa mga awtoridad ng batas, ang Convention on the Rights of the Child ng United Nations (UNCRC) bilang salalayan at gabay nila sa pagtrato sa mga bata. Narito ang Agendang inilabas ng KPML noong 2009.

AGENDA NG MGA BATA AT KABATAANG MANGGAGAWA
(Child Laborer and Young Worker's Agenda)

Karapatang Mabuhay at Umunlad
- Maayos na bahay, may ilaw, malinis na tubig, at walang demolisyon
- Libreng pa-check up at gamot
- Bigyan ng trabaho o pagkakakitaan ang aming magulang
- Makapag-aral at makabalik sa paaralan (pormal o di-pormal)
- Tulungan kami ng Dep Ed sa mga problema sa eskwelahan
- Scholarship para sa mahirap
- May malinis, maayos na tambayan o palaruan
- Malaman ang aming karapatan
- Malaman ang Reproductive Health

Karapatang Makilahok
- Magkaroon ng isang kinatawang bata sa Barangay Council for the Protection of Children (BCPC)
- Maglunsad ng mga pakikipag-usap, dayalogo, negosasyon sa mga opisyal ng gobyerno na may programa para sa mga bata at kabataan
- Tuluy-tuloy na pagtatayo at pagkokonsolida ng mga samahan ng bata at kabataang manggagawa
- Paglulunsad ng mga gawain o aktibidad para sa pagsusulong ng adbokasya ng mga bata at kabataan na may kaugnayan sa kanilang isyu at kahilingan na mayroong pagsang-ayon ng komunidad

Karapatang Maproteksyunan
- Walang diskriminasyon o panlalait
- Walang pananakit, pambubugbog at pagmumura
- Maproteksyunan laban sa pangre-rape
- Maproteksyunan laban sa eksploytasyon o pagsasamantala
- Ipaalam sa bawat barangay at ipatupad ang Barangay Council for the Protection of Children (BCPC)
- Iligtas kami sa lahat ng kalamidad
- Mabigyan ng pag-aaral ang mga magulang at isama ang aming magulang na magtitiyak ng aming proteksyon

Pinakamabuti para sa mga Bata
- Regular na konsultasyong pisikal at sikolohikal para sa aming mga bata at kabataan
- Maglunsad ng mga aktibidad o pagsasanay na makatutulong sa paglalabas ng iba't ibang talento o kakayanan bilang bata at kabataan
- Sa panahon ng pagsasamantala o pang-aabuso sa bata, hayaang mabigyan ng malayang pananaw o desisyon na pinakamainam para sa mga bata
- Maging bahagi ang mga bata at kabataan sa pagdedesisyon na maipahayag ang kanilang pananaw sa mga pulong at konsultasyon sa loob at labas ng tahanan na may kinalaman sa kanilang pag-unlad

Nawa ngayong Hunyo 12, 2019,at sa mga Hunyo 12 pang darating, patuloy nating ipanawagang itigil na ang child labor sa iba't ibang panig ng daigdig, lalo na sa ating bansa. Igalang natin ang karapatan ng mga bata at tiyaking tinatamasa nila ang mga karapatan nila bilang bata. Wakasan na ang child labor!

Linggo, Hunyo 9, 2019

Pahayag ng KPML hinggil sa welga ng manggagawa ng ZAGU


PAHAYAG NG KPML HINGGIL SA WELGA NG MANGGAGAWA SA ZAGU

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

HUWAG TANGKILIKIN ANG ZAGU
HANGGA'T GINIGIPIT ANG OBRERO

SALOT NA KONTRAKTWALISASYON, WAKASAN!
KONTRAKTWAL NA MANGGAGAWA NG ZAGU AY GAWING REGULAR!

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospuso't taas-kamaong nakikiisa sa laban ng mga manggagawa ng kumpanyang Zagu sa kanilang welga laban sa union busting at kontraktwalisasyon.

Matagal nang isyu ng manggagawa sa iba't ibang pabrika, kumpanya o pagawaan ang isyu ng kontraktwalisasyon, na ito'y mali. Iba’t iba ang mukha at katawagan ng kontraktwalisasyon sa bansa. Ang ilan dito ay outsourcing, casual, apprentice, job order, seasonal workers, at project-based pero pare-pareho ang kalagayan. Pinapalaganap ang kontraktwalisasyon para baratin ang sahod, tanggalan ng benepisyo at hindi maging regular ang mga manggagawa. Karapatan ng manggagawa ang security of tenure o seguridad sa trabaho, kaya dapat maging regular siya sa trabaho.

Subalit dahil siya ay kontraktwal, bentahe para sa mga kapitalista't may-ari ng kumpanya ang ganitong kalagayan upang maibsan ang gastusin ng kumpanya at makapagkamal pa ng mas malaking kita. Sa bahagi ng mga manggagawa, ang kontraktwalisasyon ay salot, dahil walang seguridad sa trabaho ang mga manggagawa. Kaya mahalaga ang pagkakabuo ng unyon ng manggagawa sa ZAGU - ang ORGANIZA - SUPER - BMP sapagkat ito ang magbubuklod ng lakas ng mga manggagawa ng ZAGU upang isulong ang kanilang mga karapatan at labanan ang kontraktwalisasyon.

Karamihan ng mga manggagawa ng ZAGU ay mga maralita tulad namin. Nabubuhay na isang kahig, isang tuka o napipilitang sumabak sa hirap upang magtrabaho, subalit kakarampot ang benepisyo, dumaranas ng hindi makataong kalagayan sa paggawa at pinagkakaitan ng kanilang batayang karapatan sa paggawa, tulad ng pag-oorganisa ng unyon at pinananatili silang kontraktwal.

Ayon sa pananaliksik, ang kumpanyang Zagu, na pag-aari ni Genevieve Lim Santos, ay magdiriwang ng kanilang ika-20 anibersaryo sa Hunyo 20. Ito ay may higit sa 500 mga tindahan sa buong bansa.

Sa website ng Zagu (www.zagushakes.com) ay nakasulat bilang Company Objectives ay (a) To promote, protect and maintain its image at all times; (b) To make sure that each employee provides quality products and offer excellent service to all customers, at may apat pang layunin. Mas nakatuon sila sa imahe ng kanilang kumpanya kaysa kalagayan ng kanilang manggagawa.  

Habang sa Company Principles ay nakatala: (a) Proper attitude is more important than skills; (b) Be open to Constructive Criticisms; (c) In life, there will always be problems. It is a continuous learning process wherein we learn to constantly adjust; (d) The Company will not adjust to anybody because the company believes in protecting rather than sacrificing the welfare of the majority; (e) Mutual respect and understanding is expected from each one; (f) To make work easier for the employees. Kung "Proper attitude is more important than skills", bakit patuloy pa ring kontraktwal ang mga manggagawa at hindi nila ito gawing regular? Bakit ang attitude nila sa manggagawa ay ang isyu ng union busting?

Anila, "because the company believes in protecting rather than sacrificing the welfare of the majority", ang mayorya ng kanilang manggagawa ay kontraktwal. Kung nais nilang protektahan ang mayorya ng kanilang manggagawa, dapat gawin nilang regular ang mga manggagawa nila. Subalit hindi nila ito gagawin dahil sila'y mga tusong negosyanteng nais magkamal ng tubo kahit dehado ang kanilang mga manggagawa.

May karapatan ang mga manggagawa ng ZAGU na kolektibong makipagtawaran at makipagnegosasyon, magwelga at magdaos ng iba pang anyo ng sama-samang pagkilos na magsusulong ng kanilang mga karapatan at interes. Dapat ding itaguyod ang karapatan ng mga manggagawa upang kamtin nila ang seguridad sa trabaho. Kaya dapat lang labanan at wakasan na ang kontraktwalisasyon at tiyakin ang karapatan ng lahat na magkatrabaho.

Sa ngayon, dapat iboykot ng mamamayan ang mga produkto ng ZAGU, habang nagpapatuloy ang welga ng manggagawa, at habang hindi pa ginagawang regular ang mga manggagawang kontraktwal.

Mga manggagawa't maralita, halina't ipakita natin ang ating pakikiisa sa marangal na layunin ng mga manggagawa ng ZAGU - ang maging regular na manggagawa ang lahat ng kontraktwal na manggagawa ng ZAGU. Tinatawagan namin ang mga manggagawa mula sa iba't ibang kumpanya, pati na ang mga mamamayang tumatangkilik sa mga produkto ng ZAGU, na makiisa sa panawagang ito, at iboykot lahat ng produkto ng ZAGU!

Sabado, Hunyo 8, 2019

Pahayag ng KPML sa Daigdigang Araw ng Karagatan (World Ocean's Day)


PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG KARAGATAN
(WORLD OCEAN'S DAY), Hunyo 8, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang pangulo, KPML

KARAGATAN MAN AY MAY KARAPATAN
HUWAG NATIN ITONG GAWING BASURAHAN

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospusong nakikiisa sa lahat ng samahan at indibidwal sa paggunita ng Daigdigang Araw ng Karagatan (World Ocean's Day).

Ang World Oceans Day ay ginaganap tuwing ika-8 ng Hunyo. Ang konsepto ay orihinal na iminungkahi noong 1992 ng International Center for Ocean Development (ICOD) ng Canada at ng Ocean Institute of Canada (OIC) sa Earth Summit - UN Conference on Environment and Development (UNCED) sa Rio de Janeiro, Brazil. Ang Brundtland Commission, ang World Commission on Environment and Development, ay nagbibigay ng inspirasyon para sa isang pandaigdigang araw ng karagatan. Sinabi ng 1987 Brundtland Report na ang sektor ng karagatan ay kulang sa malakas na boses kumpara sa iba pang mga sektor. Sa unang World Oceans Day noong 1992, ang layunin ay upang isentro ang isyu ng karagatan sa mga talakayan at patakaran sa pagitan ng mga pamahalaan at mga NGO at upang palakasin ang tinig ng mga nasa karagatan at baybayin sa buong mundo.

Mula noong 2002, nagkaroon ng isang pinagsamang pagsisikap upang itaguyod ang World Oceans Day bilang isang natatanging pagkakataon upang ipagdiwang ang karagatan, ang ating mga koneksyon, at gumawa ng tunay na pagbabago. Ang Ocean Project, na nakikipagtulungan sa mga nangungunang organisasyon mula sa lahat ng sektor, kabilang ang World Ocean Network, Association of Zoos and Aquarium, at marami pang iba sa kanyang network ng 2,000 na organisasyon, ay nagtataguyod ng World Oceans Day mula pa noong 2002 at kasama ang World Ocean Network humantong sa isang apat na taon ng kilusan ng pandaigdigang petisyon upang matiyak ang opisyal na pagkilala ng Un. Bawat taon mayroong higit pang mga organisasyon sa buong mundo na nagmarka ng World Oceans Day.

Noong 2008, ang United Nations General Assembly ay nagpasa ng resolusyon na opisyal na kinikilala ang Hunyo 8 bilang "World Oceans Day", at epektibo noong 2009, sa pamamagitan ng Resolution 63/111 (talata 171). Samakatuwid, ang United Nations Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea, Office of Legal Affairs ay nagtataguyod ng pagdiriwang ng International Day para sa United Nations.

Sa ating bansa, dapat nating gunitain o ipagdiwang ang Ocean's Day dahil napapaligiran tayo ng karagatan. Subalit maraming nais mang-agaw ng ating karagatan, tulad ng Tsina na nais sakupin ang West Philippine Sea. Dagdag pa, marami nang namatay na balyena sa ating karagatan at sa iba pang panig ng mundo, na ang laman ng tiyan ay pulos basurang plastik. Sino ang dapat sisihin sa mga nangyayaring ito. Mga nakuhang basura ay mga single use plastics at mga upos ng sigarilyo na naglulutangan sa dagat dahil ginawang basurahan ng tao ang karagatan. Ito'y isang malaking kamalian.

Kaya kami sa KPML ay mahigpit na nananawagan sa lahat ng mamamayan na huwag nating gawing basurahan ang ating karagatan. Kung kakayanin, sumama tayo sa mga ginagawang clean-up drive sa ating mga karagatan. At kung hindi man tayo makasama sa mga aktibidad tulad ng clean up drive, maging responsable sana tayo sa ating mga basura, at tiyaking huwag na tayong makapag-ambag pa sa dumaraming palutang-lutang na basura sa dagat. Protektahan natin ang kalikasan. Protektahan natin ang ating mga karagatan, pati na mga ilog, lawa at sapa.

Miyerkules, Hunyo 5, 2019

Pahayag ng KPML sa Daigdigang Araw ng Kapaligiran (World Environment Day)


PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG KAPALIGIRAN
(WORLD ENVIRONMENT DAY), HUNYO 5, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

KAYDUMI NA NG POLUSYON SA HANGIN
KAPALIGIRAN AY DAPAT NANG LINISIN

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay lubos na nakikiisa sa mamamayan ng iba't ibang panig ng mundo sa pagdiriwang ng Daigdigang Araw ng Kapaligiran (World Environment Day) tuwing ikalima ng Hunyo. Ang tema ngayong taon ay "Polusyon sa Hangin (Air Pollution).

Sinabi nga ni Sekretaryo Heneral António Guterres ng United Nations: "Panahon na ng tiyak na pagkilos. Malinaw ang aking mensahe sa mga pamahalaan: buwisan ang polusyon, wakasan na ang subsidyo sa mga fossil fuel, at itigil ang pagtatayo ng mga bagong coal plants. Kailangan natin ng luntiang ekonomiya, hindi isang malabong ekonomiya. (It is time to act decisively. My message to governments is clear: tax pollution; end fossil fuel subsidies; and stop building new coal plants. We need a green economy not a grey economy.)" — Secretary-General, António Guterres

Ipinagdiriwang ang World Environment Day (WED) tuwing ikalima ng Hunyo bawat taon bilang salalayan ng United Nations upang itaguyod ang kamalayan at pagkilos para sa proteksyon ng ating kalikasan at kapaligiran. Itinatag ang taunang pagdiriwang na ito ng UN General Assembly noong 1972 sa unang araw ng Stockholm Conference hinggil sa Human Environment, na nagreresulta sa maraming talakayan hinggil sa ugnayan ng tao at ng kapaligiran. Pagkalipas ng dalawang taon, noong 1974 ang unang WED ay ginanap sa temang "Only One Earth". Layunin nitong pataasin ang kamalayan ng tao sa iba't ibang sumusulpot na isyu ng polusyon, pag-iinit ng mundo, sustenableng paggamit ng kalikasan, at marami pang isyung pangkapaligiran. Inoorganisa ng UN Environment Programme (UNEP, o UN Environment) ang mga aktibidad para sa araw na ito.

Gayundin naman, kasabay ng araw na ito ang  International Day for the Fight against Illegal, Unreported and Unregulated Fishing (A/RES/72/72), na deklarado din ng UN na gunitain tuwing Hunyo 5.

Sa ating bansa, maraming coal-fired power plants at may mga aplikasyon pa na magtayo ng mahigit dalawampu pang coal-fired power plants. Nag-iinit na ang mundo, na malaking dahilan ay ang mga usok sa coal-fired power plants. Matindi rin ang ibinubugang abo ng mga sasakyan at usok mula sa mga pabrika. Kaya nakikiisa rin ang KPML sa iba't ibang organisasyong nananawagan ng pagtigil sa paggamit ng fossil fuels at coal-fired power plants, tulad ng GreenPeace, Philippine Movement for Climate Justice (PMCJ), No Burn Pilipinas, EcoWaste Coalition, Health Care Without Harm, GAIA, atbp..

May mga banta pa ng muling pagtatayo ng mga incinerator na labag sa ating mga batas, tulad ng Philippine Clean Air Act (RA 8749) at Ecological Solid Waste Management Act (RA 9003). At tutol tayo, kasama ang iba pang makakalikasang samahan, sa pagkakaroon ng waste-to-energy o incinerator sa ating bansa, dahil malaki ang masamang epekto nito sa ating kalusugan at sa kapaligiran.

Kaya mahigpit nating hinihikayat ang pamahalaan, mga NGO, people's organizations, mga samahang pagkomunidad, at mga indibidwal, na makiisa at makilahok sa iba't ibang aktibidad na nagtataguyod ng kapakanan ng ating Inang Kalikasan.

Huwag magsunog ng mga basura. Huwag magtapon ng basura sa karagatan. Ayusin ang mga basura at ibukod ang nabubulok sa hindi nabubulok. At ibahagi natin ang mga naibahagi sa ating kaalaman sa ating kapwa upang mas marami pa tayong nagtutulong-tulong upang pangalagaan ang ating kapaligiran.

Tayo man ay dukha, may dignidad tayong inaalagaan. At may daigdig tayong tahanan na dapat nating proteksyunan.

Martes, Hunyo 4, 2019

Pahayag ng KPML sa International Day of Innocent Children Victims of Aggression


PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG MGA INOSENTENG BATANG BIKTIMA NG AGRESYON
Hunyo 4, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

IGALANG ANG KARAPATAN NG MGA BATA!
KATARUNGAN SA MGA BATANG TINOKHANG!

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay mahigpit na nakikiisa sa lahat ng mga inosenteng batang pinagmalupitan, binubugbog, at yaong mga napaslang dahil sa War on Drugs. Katarungan ang aming hinihingi para sa kanila. Katarungan dahil may kinabukasan pa sana silang kakaharapin subalit ang mga karanasan nila ng kalupitan ay malaki ang epekto sa kanila, at yaong mga pinaslang ay nawalan na ng pagkakataong kamtin ang kanilang magagandang panagarap pagkat wala na silang buhay.

Ang International Day of Innocent Children Victims of Aggression ng United Nations ay ginugunita tuwing Hunyo 4 bawat taon. Ang layunin ng araw na ito ay upang mabatid natin ang mga pasakit na nararanasan ng mga bata sa buong mundo na biktima ng pang-aabusong pisikal, mental at emosyonal. Pinatutunayan ng araw na ito ang pagtaya ng UN na protektahan ang mga karapatan ng mga bata.

Ayon sa kasaysayan, noong Agosto 19, 1982, sa espesyal na sesyon hinggil sa usaping Palestino, nagulat ang General Assembly ng UN sa malaking bilang ng mga inosenteng batang Palestino at Lebanes na biktima ng pagsalakay ng Israel. At sa pulong na iyon ay pinagpasyahang gunitain ang Hunyo 4 ng bawat taon bilang International Day of Innocent Children Victims of Aggression. Ayon sa UN, ang pang-aabuso sa mga bata ay kinabibilangan ng:

(a) Mahigit sa dalawang milyong bata ang napatay sa digmaan sa huling dalawang dekada.
(b) Mga 10 milyong mga batang refugee ang nasa pangangalaga ng UN Refugee Agency (UNHCR).
(c) Sa Latin America at sa rehiyon ng Caribbean halos 80 libong bata ang namamatay taun-taon mula sa karahasan sa loob ng pamilya.

Dito sa Pilipinas, maraming mga inosenteng bata ang napaslang dahil sa War on Drugs ng pamahalaan. Isa na rito si Kian Delos Santos na pinaslang sa Caloocan. Ang mga pumaslang sa kanya'y nakasuhan naman at nasentensyahan ng murder makalipas ng ilang taon. Nariyan ang mga pangalang Saniño Butucan, pitong taong gulang, Danica Mae Garcia, limang taong gulang, at Althea Barbon, apat na taong gulang. Sa edad ba nila'y makakapagbenta ba sila ng droga para paslangin na lamang?

Ayon sa ulat ng Inquirer, "hindi bababa sa 74 na menor de edad ang napatay sa mga operasyon ng pulisya at pag-atakeng vigilante mula Hulyo 2016 hanggang Disyembre 2017, ayon sa isang grupong tagapagtaguyod na nagsasagawa ng bilang ng mga kabataang biktima ng War on Drugs ng administrasyong Duterte. Sa kabila ng kanilang edad, nakalinya sila bilang mga puntirya, hindi lamang "collateral damage," ayon sa Children's Legal Rights and Development Center (CLRDC)."

Isa ang KPML sa may programa para sa mga bata. Sa katunayan, naglabas ng Agenda ng mga Bata at Kabataang Manggagawa ang KPML noong 2009, at isa sa agendang ito ay: Karapatang Maproteksyunan. Nais din naming ipaalala sa pamahalaan, lalo na sa mga awtoridad ng batas, ang Convention on the Rights of the Child ng United Nations (UNCRC) bilang salalayan at gabay nila sa pagtrato sa mga bata.

Kaya sa pagkakataong ito, ipinahahayag namin ang aming pagkadismaya at galit sa mga nangyayaring pagpaslang sa mga inosenteng bata sa ngalan ng digmaan laban sa droga. Nawa'y magkaroon ng katarungan ang mga inosenteng batang ito na nawalan ng kinabukasan at buhay dahil lamang sa panggigigil ng estado sa kawalan ng tamang proseso ng batas at mapaslang ang kanilang mga puntirya ng walang due process.

Nananawagan kami sa ating mga kababayan na magsindi ng kandila sa Hunyo 4, 2019, saanman sila naroroon, bilang paggunita sa International Day of Innocent Children Victims of Aggression.

Mga pinagbatayan ng ilang datos:

Biyernes, Mayo 31, 2019

Pahayag ng KPML sa World No Tobacco Day


PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG WALANG TABAKO 
(World No Tobacco Day)
Mayo 31, 2019

Mula kay Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

KALUSUGAN NG LAHAT AY PANGALAGAAN!

Nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pagdiriwang ng World No Tobacco Day o Daigdigang Araw ng Walang Tabako na inaalala tuwing Mayo 31 bawat taon.

Ang tema ngayong 2019 ng pag-alaala sa taunang World No Tobacco Day tuwing Mayo 31 ay "TOBACCO AND LUNG HEALTH (ANG TABAKO AT ANG KALUSUGAN NG BAGA)". Itinataguyod ang kampanyang ito upang itaas ang kamalayan ng tao sa negatibong epekto ng tabako sa kalusugan ng tao, mula kanser hanggang sa malalang sakit sa paghinga, at ang pangunahing papel ng baga sa kalusugan at kagalingan ng lahat ng tao.

Hindi lamang ito para sa mga nananabako, o naninigarilyo, kundi para sa mga hindi nananabako at hindi naninigarilyo ngunit nakalalanghap ng usok nito o yung tinatawag na second-hand smoke exposure.

Mahalaga ang paggunita sa araw na ito bilang paalala sa ating mga kababayan na bantayan tuwina ang kalusugan ng ating baga, nananabako man o hindi, sapagkat ang kalusugan natin ay kalusugan din ng ating pamilya. Sa kalunsuran nga'y anong tindi na ng polusyon mula sa mga pabrika at tambutso ng sasakyan. Heto't nadaragdagan pa ng usok mula sa tabako at sigarilyo na nalalanghap natin araw-araw. Matindi rin ang epekto sa baga ng mga hindi gumagamit ng tabako't sigarilyo ang paglanghap nito.

Kung babaybayin natin ang kasaysayan, Noong 1987, nagpasa ng Resolusyon WHA40.38 ang asembliya ng World Health Organization (WHO) na gawing Araw ng Walang Tabako ang Abril 7, 1988. Ang layunin nito'y himukin ang mga gumagamit ng tabako sa buong mundo na umiwas sa paggamit ng mga produkto ng tabako. Subalit napalitan ang petsang ito noong 1988, nang ipinasa ng World Health Assembly ng WHO, ang Resolution WHA42.19 at nanawagang ipagdiwang tuwing Mayo 31 bawat taon ang World No Tobacco Day. Nanatili namang ginugunita ang Abril 7 bilang Pandaigdigang Araw ng Kalusugan (World Health Day). 

Dagdag pa rito, napakaraming upos ng sigarilyo ang nagkalat sa karagatan. Bukod sa mga single use plastic, ang mga upos ng sigarilyo ang isa sa pinakamalaking pinanggagalingan ng basura ng karagatan. Nakakain ito ng mga isda at iba pang hayop sa karagatan. Kamakailan nga'y may nakitang patay na balyena na may apatnapung (40) kilong basura sa tiyan.

May mga litrato pang tinutuka ng mga ibon ang mga naglipanang sigarilyo. Makakain ba nila ito? Masisira ang kanilang kalusugan pag kinain ang mga upos at sigarilyong ito.

Sa paggunita sa World No Tobacco Day, ating alalahanin ang ating mga baga at kalusugan ng ating kapwa, naninigarilyo at hindi, upang mas maging maginhawa pa ang ating pamumuhay sa kasalukuyan. Alalahanin din natin ang mga iba pang may buhay tulad ng balyena at mga ibong nag-aakalang pagkain ang mga upos. At huwag na nating dagdagan ang polusyon sa hanging dulot ng mga planta at tambutso ng sasakyan. Pangalagaan natin ang kalusugan ng ating pamilya, kapwa mamamayan, at ng iba pang may buhay.

Huwebes, Mayo 30, 2019

Pahayag ng KPML sa International Week of the Disappeared

PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG LINGGO NG MGA SAPILITANG IWINALA
(International Week of the Disappeared)

Mula kay Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

HUSTISYA SA LAHAT NG MGA IWINALA!

Taos-pusong pakikiisa sa lahat ng mga pamilya ng mga biktima ng sapilitang pagkawala o mga desaparesidos ang ipinaaabot ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa okasyon ng Daigdigang Linggo ng Sapilitang Iwinala.

Tuwing huling linggo ng Mayo ay ginugunita ng maraming organisasyon, tulad ng AFAD (Asian Federation Against Involuntary Disappearance) at FIND (Families of Victims of Involuntary Disappearance) ang Daigdigang  Linggo ng mga Sapilitang Iwinala (International Week of the Disappeared). At nakikiisa ang KPML sa paggunitang ito. Ayon sa kasaysayan, nagsimula ang paggunita sa okasyong ito mahigit tatlong dekada na ang nakararaan bilang protesta ng Latin American Federation of Associations of Relatives of Disappeared-Detainees (FEDEFAM).

Isang kasuklam-suklam na gawain ang walang patumanggang pagdukot sa mga aktibista't karaniwang mamamayang kumikilos para sa karapatang pantao, habang ang iba'y nadadamay lamang. Maraming dinukot at sapilitang iwinala noong panahon ng batas-militar o ng diktadurang Marcos. Marami pa ring nawala makalipas ang panahon ng diktadura at naganap na ang pag-aalsang Edsa.

Tuwing Todos Los Santos ay walang sementeryong mapuntahan ang mga pamilya ng mga desaparesidos pagkat walang mga labi ang kanilang mahal sa buhay. Saan nila ititirik ang kandila para sa mga nawala nilang mahal sa buhay? Buhay pa ba ang mga ito at nasa malalayong piitan? O patay na? Hanggang ngayon, humihingi sila ng katarungan. Nawa'y makita na ang kanilang mga mahal sa buhay!

Sa Hunyo 2, araw ng Linggo, ay idaraos ng iba't ibang grupo sa karapatang pantao, sa pangunguna ng FIND, ang isang kite-flying activity sa Quezon Memorial Circle bilang paggunita sa Daigdigang Linggo ng mga Sapilitang Iwinala, at kami sa KPML ay mahigpit na nakiisa sa aktibidad na ito.

Kaya ngayong International Week of the Disappeared, kami'y nakikiisa sa mga pamilya ng mga iwinala, at nananawagan ng katarungan para sa lahat ng desaparesidos.

Martes, Mayo 21, 2019

Pahayag ng KPML sa Pandaigdigang Araw ng Saribuhay

PAHAYAG NG KPML SA PANDAIGDIGANG ARAW NG SARIBUHAY
Mayo 22, 2019

Mula kay Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML)

ANG ATING SARIBUHAY, PAGKAIN AT KALUSUGAN

"Ang ating saribuhay, ang ating pagkain, ang ating kalusugan. (Our diversity, our food, our health.)" Ito ang tema ng pagdiriwang ngayong taon ng Pandaigdigang Araw ng Saribuhay (International Biodiversity Day) ngayong taon ng 2019. Noong Mayo 22, 1992, ang teksto ng Convention on Biological Diversity ay pinagtibay ng United Nations sa isang kumperensya sa Nairobi, Kenya. Siyam na taon mula noon, sinimulang ipagdiwang noong 2001 ang Pandaigdigang Araw ng Saribuhay tuwing Mayo 22 bawat taon.

Nakatuon ang pagdiriwang ngayon sa saribuhay (biodiversity) bilang pundasyon para sa ating pagkain at kalusugan at isang pangunahing katalista sa pagbabago ng mga sistema ng pagkain at pagpapabuti ng kalusugan ng tao.

Ayon sa isang balita lamang nitong Mayo 2019, nasa 150 mga eksperto mula sa 50 bansa ang nagpalabas ng isang ulat na nagpapakitang lumalala na ang kalagayan ng kalikasan, na may hanggang 1 milyong uri ng hayop ang nanganganib sa pagkalipol (extinction), na higit sa iba pang panahon sa kasaysayan ng tao. Ano ang nagtutulak sa pandaigdigang pagkawala ng saribuhay at paano ito naiiba sa mga naunang pagkalipol ng mga ispesyi na nakaranasan ng daigdig?

Pinapalago ng saribuhay ang pagiging produktibo ng ekosistema kung saan ang bawat ispesyi, gaano man kaliit, ang lahat ay may mahalagang papel na ginagampanan. Halimbawa, ang isang malaking bilang ng mga ispesye ng halaman ay nangangahulugan ng isang mas malawak na iba't ibang mga pananim. Ang mas malawak na pagkakaiba-iba ng ispesyi ay nagtitiyak ng natural na pagpapanatili para sa lahat ng anyong nabubuhay.

Bilang mamamayan, inaalala natin ang araw na ito, hindi lamang dahil sa nagbabantang pagkalipol ng mga ispesyi dulot ng pabagu-bagong klima, kundi mahalaga rin sa atin ang pagtitiyak ng ating abot-kaya at masusustansyang pagkain kung pagbabatayan ang tema ngayong taon, at upang matiyak rin ang kaayusan ng ating kalusugan. Kung pagtutuunan natin ang tema, malaki ang kaugnayan ng saribuhay sa ating pagkain at kalusugan. Kaya ang simpleng paggunita sa araw na ito ay makabuluhan, lalo na sa mga maralita o dukha nating mamamayan. Mahalaga ang mga magsasaka dahil tatlong beses sa isang araw natin sila kailangan, sapagkat kung wala sila, wala tayong makakain sa araw-araw, tulad ng bigas, gulay, at mga karne. Mahalaga rin ang mga mangingisda dahil sila ang pinanggagalingan ng ating mga kinakaing isda.

Mahalaga rin ang pangangalaga ng ating kalikasan, dahil pabagu-bago na rin ang ating klima, na nakakaapekto sa kapaligiran, na nakakaapekto rin sa ating pinagkukunan ng pagkain. Pag sobrang init ng panahon, tiyak na tagtuyot ang aabutin ng mga pananim. Pag may bagyo, baka sirain nito ang mga pananim. Kaya ang pag-alala natin sa araw na ito ng saribuhay ay paalala na rin sa atin upang bigyang halaga ang pinagmumulan ng ating mga pagkain.

Napakaraming naglutangang upos ng sigarilyo at mga single use plastic sa dagat, na nakakain naman ng mga isda. Baka dumating ang panahong mas marami na ang mga basurang plastik sa dagat kaysa mga isda. Hindi ba't nabalita nitong nakaraan lamang na namatay ang isang balyena, at natagpuan sa kanyang tiyan ang 40 kilo ng basurang plastik. Aba'y huwag nating hayaang masira ang karagatan, at huwag pagtapunan ito ng mga plastik. Hindi basurahan ang ating karagatan.

Sa Pandaigdigang Araw ng Saribuhay, halina't alalahanin at pag-usapan natin ang mga nangyayari sa ating daigdig, lalo na ang iba't ibang anyo ng buhay na naririto. Panahon nang magkaisa tayo upang labanan natin ang mga korporasyong pasimuno ng unti-unting pagkasira ng kalikasan dahil sa kanilang patuloy na paggamit ng fossil fuels, coal-fired power plants, na nagpapalala sa klima ng ating daigdig. Panahon nang singilin natin ang mga Annex 1 countries sa idinudulot nilang kaligaligan sa daigdig. Huwag nating hayaang umabot pa sa 2 degrees ang pag-iinit ng ating daigdig.

Linggo, Mayo 19, 2019

Ka Pedring Fadrigon: On the 30th Death Anniversary of KPML’s First President

PRESS STATEMENT
MAY 19, 2019

From: Ka Pedring Fadrigon, KPML National Chairman

On the 30th Death Anniversary of KPML’s First President

KA EDDIE GUAZON
(August 13, 1925 - May 19,1989)

"Ang kasiguruhan sa paninirahan ay karapatan ng bawat mamamayan maging siya man ay maralita. (Security to have home to dwell on is a right of every citizen even if he or she is poor)"

This is the firm belief of Ka Eddie Guazon, the first president of the urban poor group Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lunsod (KPML). He died twenty years ago fighting for this belief. He died after he suffered a heart attack during the Senate Committee hearing on housing and demolition, when he denied a police testimony on cruel demolitions inflicted to the poor. He was rushed to the nearby Philippine General Hospital (PGH) but declared dead on arrival. Even in the last minutes of his life, Tatay Eddie, as everyone in the urban poor circle called him, fights for the rights and welfare of the urban poor.

Tatay Eddie Guazon was born in Placer, Surigao del Norte. He became an orphan in the very young age. In 1947, he went to Manila, and worked by selling newspapers and cigarettes in Quiapo. Until he worked as laborer in DPWH, while studying at University of Manila at night, but did not finish schooling because of poverty. He was a clerk when he married Felicitas “Nanay Feling” Griar, his provincemate. In 1963, they lived at Barrio Magsaysay in Tondo, where he started his work as a community leader.

He became the leader of Kapisanang Maginoo in his area, then president of Samahang Kristiyanong Komunidad. From then on, he fight for the urban poors’ rights and welfare. During the early years of the Marcos regime, he lead Barrio Magsaysay folks in demanding to President Marcos lands for the urban poor families. During the martial law, he twice arrested without warrant. He was jailed in Fort Bonifacio in 1974 and in Bicutan in 1978. Because of this, he was forced to retire from work, and then concentrate in organizing the urban poor. In the campaign against Marcos, Tatay Eddie lead the Coalition of Urban Poor Against Poverty (CUPAP) in the struggle against anti-poor laws, policies and programs of the government.

In 1986, the Aquino government held the national consultation- workshop, where it organized the National Congress of Urban Poor Organizations (NACUPO). And one of Tatay Eddie’s demand here is to have an agency for the urban poor that will represent the poor in planning and implementation of programs and policies of the government. After the said workshop, the Presidential Commission for the Urban Poor (PCUP) was born.

When the PCUP was conceived, it recommended demolitions in many areas such as Talayan in Quezon City and in Sta. Mesa, Manila. Because of these, Tatay Eddie gave harsh criticism of the PCUP and the Aquino government in the rallies and talk shows.

On December 18, 1986, three urban poor groups – the Coalition of Urban Poor Against Poverty (CUPAP), the Pagkakaisa ng Mamamayan ng Navotas (PAMANA) and Zone One Tondo Organization (ZOTO) – joined together to form the Kongreso ng Pagkakaisa ng mga Maralita ng Lungsod (KPML), and Tatay Eddie was elected as its first president.

He died May 19, 1989. Today, Ka Eddie’ legacy remains in the heart and mind of the leaders and members of KPML, ZOTO, and other allied organizations. They still continue to fight for the people’s right to housing.

Sabado, Mayo 18, 2019

Soneto sa kaarawan ng dalawang magigiting na lider ng masa

SONETO SA KAARAWAN NG DALAWANG
MAGIGITING NA LIDER NG MASA

Maligayang kaarawan sa dalawang magaling
Na lider ng pakikibaka't sadyang magigiting
Humaba pa ang buhay nila'y tangi naming hiling
Maging malakas pa sila lalo't masa'y kapiling

Lider nating Pedring Fadrigon at Tita Flor Santos
Sa maraming isyu ng masa'y talagang kumilos
Ibinigay ang panahon at nakibakang lubos
Upang maralita'y di na basta binubusabos.

Sa inyo, Tita Flor Santos at Ka Pedring Fadrigon
Kasama ng masa sa pagharap sa mga hamon
Sa marami sa amin, tunay kayong inspirasyon
Tunay na kasama sa pagbabago't rebolusyon

Nawa'y magpatuloy sa adhikang nasimulan
At muli, pagbati ng maligayang kaarawan!

- gregbituinjr.,05/18/2019