Pahayag ng KPML sa Araw daw ng "Kalayaan"

PAHAYAG NG KPML SA ARAW DAW NG "KALAYAAN"

Hunyo 12, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, KPML

"KALAYAAN", HINDI LANG MULA SA MANANAKOP

KUNDI KALAYAAN MULA SA SISTEMANG BULOK

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospusong nakikiisa sa lahat ng mapagmahal sa kalayaan at taasnoong nakikibaka upang kamtin ang tunay na kalayaan na hanggang ngayon ay hindi pa rin natin nakakamit.

Ipinahayag ni Emilio Aguinaldo noong Hunyo 12, 1898 ang “kalayaan” ng Pilipinas. Dahil dito, tinagurian ang Pilipinas na unang nagkamit ng kalayaan sa Asya mula sa pananakop ng mga dayuhan. Ang pagdiriwang naman ng “Araw ng Kalayaan” tuwing Hunyo 12 ay idineklara noong 1962 ni dating Pangulong Diosdado Macapagal mula sa dating petsa ng “Araw ng Kalayaan” na Hulyo 4, ang ipinamigay na “kalayaan” ng mga Kano, at ngayon ay kinikilala naman na Fil-Am Friendship Day. Pero gaano nga ba katotoo ang sinasabing kalayaang ito at dapat ipagdiwang ang Hunyo 12? Totoo nga bang lumaya ang Pilipinas noong Hunyo 12, 1898?

Isang dokumentong nilagdaan ng maraming Pilipino noong mismong Hunyo 12, 1898 ang magpapatunay na peke ang kasarinlan ng bansang Pilipinas na idineklara noong araw na iyon. Ang dokumentong iyon, na kilala sa tawag na Acta de Independencia, ay nilagdaan ng mahigit 90 katao. Ayon sa dokumentong iyon, lumaya ang Pilipinas sa España upang magpailalim naman sa bansang Amerika. Ito ba ang kalayaan? Narito ang patunay:

"And having as witness to the rectitude of our intentions the Supreme Judge of the Universe, and under the protection of our Powerful and Humanitarian Nation, The United States of America, we do hereby proclaim and declare solemnly in the name by authority of the people of these Philippine Islands..."

Ikalawa, ang mga kulay ng iwinawagayway na bandila ng ating bansa ay batay mismo sa kulay ng watawat ng Amerika bilang pagtanaw ng utang na loob ng mga kabig ni Aguinaldo sa imperyalistang bansang iyon. Bakit nila ito ibinatay sa kulay ng watawat ng America, at bakit kinakailangang isulat pa nila ito? Kung ganoon, hindi totoo ang mga itinuro sa eskwelahan na ang mga kulay ng watawat ng Pilipinas ay sumasagisag sa katapangan (pula), kapayapaan (puti), katarungan (bughaw), at demokrasya (dilaw). Narito ang patunay:

"and the colors of Blue, Red, and White, commemorating the flag of the United States of America, as a manifestation of our profound gratitude towards this Great Nation for its disinterested protection which it lent us and continues lending us."

Hanggang ngayon, ito ang salalayan ng kasarinlan ng Pilipinas. Hanggang ngayon, patuloy pa rin ang ating pamahalaan sa pangangayupapa sa Amerika. Sa ngayon ay hindi pa rin malaya ang Pilipinas, dahil bulok pa rin ang sistemang kanyang kinalalagyan. Ang nais natin ay tunay na kalayaan, kaya patuloy tayong kumilos upang kamtin ang tunay na kalayaang iyon.

Kalayaan mula sa salot na kontraktwalisasyon. Pinapalaganap ang kontraktwalisasyon para baratin ang sahod, tanggalan ng benepisyo at hindi maging regular ang mga manggagawa. Karapatan ng manggagawa ang security of tenure o seguridad sa trabaho, kaya dapat maging regular siya sa trabaho.

Kalayaan mula sa katiwalian. Napakaraming mga kurakot sa pamahalaan, at uso ang lagay sa maraming transaksyon sa gobyerno. Dapat nang matigil ang graft and corruption.

Kalayaan mula sa trapong pulitika at dinastiya. Halos bawat lalawigan sa ating bansa ay pinaghaharian ng isang pamilya. Duterte sa Davao, Marcos sa Ilocos Norte. Singson sa Ilocos Sur. Abalos sa Mandaluyong. Cayetano sa Taguig. At marami pang iba.

Kalayaan mula sa kagutuman. Naisabatas ang rice tariffication na wala nang suporta sa ating magsasaka dahil mag-iimport na lang ng bigas ang ating pamahalaan.

Kalayaan mula sa tokhang at droga. Maraming dukha't bata ang napaslang dahil War on Drugs, at kasama sa mga napaslang sina Danica Mae Garcia, 5 taong gulang, at Althea Barbon, 4 na taong gulang.

Kalayaan mula sa kahirapan. Marami pa rin ang naghihirap sa kabila ng kanilang kasipagan sa trabaho tulad ng mga magsasaka at manggagawang gumagawa ng ekonomya ng bansa.

Kalayaan mula sa kawalang katarungan. Maraming mamamayan ang hindi pa rin natatagpuan ang kanilang mga mahal sa buhay sapagkat dinukot at naging desaparesido. Maraming pamilya ang nawalan ng mahal sa buhay dahil tinokhang.

Kalayaan mula sa bulok na sistema ng lipunan. Panahon nang palitan ang bulok na sistemang siyang dahilan ng lalong pagyaman ng mga mayayaman at lalong paghihirap ng mga mahihirap.

Kailangan natin ng tunay na kalayaan upang masagip ang mga susunod na henerasyon mula sa kuko ng kapitalistang pagsasamantala at elitistang paghahari.

Pahayag ng KPML sa World Day Against Child Labor

PAHAYAG NG KPML SA WORLD DAY AGAINST CHILD LABOR

Hunyo 12, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, KPML

KARAPATAN NG MGA BATA AY IGALANG!

CHILD LABOR SA BANSA AY WAKASAN!

Ang Hunyo 12 ng bawat taon ay World Day Against Child Labor, at kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay nakikisa sa lahat ng samahang nananawagang itigil na ang Child Labor o ang pagtatrabaho ng mga bata. Ang mga bata ay dapat nasa paaralan, at hindi nasa mga pabrika, kabukiran, o saanmang pook ng trabaho. Sa mura nilang edad ay dapat tinatamasa nila ang mga nararapat sa kanilang edad tulad ng edukasyon at kalayaang makapaglaro.

Inilunsad ng International Labor Organization (ILO)ang World Day Against Child Labor noong 2002 upang makapaghatid ng pansin at sumali sa mga pagsisikap na labanan ang child labor. Pinagsasama-sama ng araw na ito ang mga pamahalaan, lokal na awtoridad, sibil na lipunan at internasyonal, manggagawa at iba't ibang samahan upang ipamalay sa marami ang problema sa pagtatrabaho ng mga bata at itakda ang mga patnubay upang tulungan ang mga batang manggagawa.

Ayon sa data ng ILO, daan-daang milyong batang babae at lalaki sa buong mundo ang nasasangkot sa trabaho na nagtatakwil sa kanila na makatanggap ng sapat na edukasyon, kalusugan, paglilibang at mga pangunahing kalayaan. Ito'y lumalabag sa kanilang mga karapatan bilang bata. Sa mga batang ito, higit sa kalahati ay nakalantad sa pinakamalalang paraan ng pagtatrabaho ng bata. Ang mga pinakamasamang uri ng pagtatrabaho ng bata ay kinabibilangan ng trabaho sa mga mapanganib na kapaligiran, pang-aalipin, o iba pang anyo ng sapilitang paggawa, mga ipinagbabawal na gawain tulad ng trafficking sa bawal na gamot at prostitusyon, pati na rin ang pakikilahok sa armadong tunggalian.

Ang pagtatrabaho ng bata ay gawaing nag-aalis sa mga bata sa kanilang pagkabata at nakakapinsala ito sa pag-unlad ng kanilang pisikal at mental. Sa Pilipinas, mayroong 2.1 milyong mga child laborers na may edad na 5-17 taong gulang batay sa 2011 Survey on Children of the Philippine Statistics Authority (PSA). Mga 95 porsiyento ng mga ito ay nasa mapanganib na gawain. Animnapu't siyam na porsiyento ng mga ito ay nasa edad na 15-17 taong gulang, na karamihan ay nakalantad sa mapanganib na gawain.

Ang mga bata ay nagtatrabaho sa mga bukid at plantasyon, sa mapanganib na mga mina, sa mga kalye, sa mga pabrika, at sa mga pribadong tahanan bilang mga domestic worker ng bata. Nasa agrikultura karamihan ng mga batang manggagawa na nasa 58 porsyento.

Isa ang KPML sa may programa para sa mga bata. Sa katunayan, naglabas ng Agenda ng mga Bata at Kabataang Manggagawa ang KPML noong 2009. Nais din naming ipaalala sa pamahalaan, lalo na sa mga awtoridad ng batas, ang Convention on the Rights of the Child ng United Nations (UNCRC) bilang salalayan at gabay nila sa pagtrato sa mga bata. Narito ang Agendang inilabas ng KPML noong 2009.

AGENDA NG MGA BATA AT KABATAANG MANGGAGAWA

(Child Laborer and Young Worker's Agenda)

Karapatang Mabuhay at Umunlad

- Maayos na bahay, may ilaw, malinis na tubig, at walang demolisyon

- Libreng pa-check up at gamot

- Bigyan ng trabaho o pagkakakitaan ang aming magulang

- Makapag-aral at makabalik sa paaralan (pormal o di-pormal)

- Tulungan kami ng Dep Ed sa mga problema sa eskwelahan

- Scholarship para sa mahirap

- May malinis, maayos na tambayan o palaruan

- Malaman ang aming karapatan

- Malaman ang Reproductive Health

Karapatang Makilahok

- Magkaroon ng isang kinatawang bata sa Barangay Council for the Protection of Children (BCPC)

- Maglunsad ng mga pakikipag-usap, dayalogo, negosasyon sa mga opisyal ng gobyerno na may programa para sa mga bata at kabataan

- Tuluy-tuloy na pagtatayo at pagkokonsolida ng mga samahan ng bata at kabataang manggagawa

- Paglulunsad ng mga gawain o aktibidad para sa pagsusulong ng adbokasya ng mga bata at kabataan na may kaugnayan sa kanilang isyu at kahilingan na mayroong pagsang-ayon ng komunidad

Karapatang Maproteksyunan

- Walang diskriminasyon o panlalait

- Walang pananakit, pambubugbog at pagmumura

- Maproteksyunan laban sa pangre-rape

- Maproteksyunan laban sa eksploytasyon o pagsasamantala

- Ipaalam sa bawat barangay at ipatupad ang Barangay Council for the Protection of Children (BCPC)

- Iligtas kami sa lahat ng kalamidad

- Mabigyan ng pag-aaral ang mga magulang at isama ang aming magulang na magtitiyak ng aming proteksyon

Pinakamabuti para sa mga Bata

- Regular na konsultasyong pisikal at sikolohikal para sa aming mga bata at kabataan

- Maglunsad ng mga aktibidad o pagsasanay na makatutulong sa paglalabas ng iba't ibang talento o kakayanan bilang bata at kabataan

- Sa panahon ng pagsasamantala o pang-aabuso sa bata, hayaang mabigyan ng malayang pananaw o desisyon na pinakamainam para sa mga bata

- Maging bahagi ang mga bata at kabataan sa pagdedesisyon na maipahayag ang kanilang pananaw sa mga pulong at konsultasyon sa loob at labas ng tahanan na may kinalaman sa kanilang pag-unlad

Nawa ngayong Hunyo 12, 2019,at sa mga Hunyo 12 pang darating, patuloy nating ipanawagang itigil na ang child labor sa iba't ibang panig ng daigdig, lalo na sa ating bansa. Igalang natin ang karapatan ng mga bata at tiyaking tinatamasa nila ang mga karapatan nila bilang bata. Wakasan na ang child labor!

Pahayag ng KPML hinggil sa welga ng manggagawa ng ZAGU

PAHAYAG NG KPML HINGGIL SA WELGA NG MANGGAGAWA SA ZAGU

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, KPML

HUWAG TANGKILIKIN ANG ZAGU

HANGGA'T GINIGIPIT ANG OBRERO

SALOT NA KONTRAKTWALISASYON, WAKASAN!

KONTRAKTWAL NA MANGGAGAWA NG ZAGU AY GAWING REGULAR!

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospuso't taas-kamaong nakikiisa sa laban ng mga manggagawa ng kumpanyang Zagu sa kanilang welga laban sa union busting at kontraktwalisasyon.

Matagal nang isyu ng manggagawa sa iba't ibang pabrika, kumpanya o pagawaan ang isyu ng kontraktwalisasyon, na ito'y mali. Iba’t iba ang mukha at katawagan ng kontraktwalisasyon sa bansa. Ang ilan dito ay outsourcing, casual, apprentice, job order, seasonal workers, at project-based pero pare-pareho ang kalagayan. Pinapalaganap ang kontraktwalisasyon para baratin ang sahod, tanggalan ng benepisyo at hindi maging regular ang mga manggagawa. Karapatan ng manggagawa ang security of tenure o seguridad sa trabaho, kaya dapat maging regular siya sa trabaho.

Subalit dahil siya ay kontraktwal, bentahe para sa mga kapitalista't may-ari ng kumpanya ang ganitong kalagayan upang maibsan ang gastusin ng kumpanya at makapagkamal pa ng mas malaking kita. Sa bahagi ng mga manggagawa, ang kontraktwalisasyon ay salot, dahil walang seguridad sa trabaho ang mga manggagawa. Kaya mahalaga ang pagkakabuo ng unyon ng manggagawa sa ZAGU - ang ORGANIZA - SUPER - BMP sapagkat ito ang magbubuklod ng lakas ng mga manggagawa ng ZAGU upang isulong ang kanilang mga karapatan at labanan ang kontraktwalisasyon.

Karamihan ng mga manggagawa ng ZAGU ay mga maralita tulad namin. Nabubuhay na isang kahig, isang tuka o napipilitang sumabak sa hirap upang magtrabaho, subalit kakarampot ang benepisyo, dumaranas ng hindi makataong kalagayan sa paggawa at pinagkakaitan ng kanilang batayang karapatan sa paggawa, tulad ng pag-oorganisa ng unyon at pinananatili silang kontraktwal.

Ayon sa pananaliksik, ang kumpanyang Zagu, na pag-aari ni Genevieve Lim Santos, ay magdiriwang ng kanilang ika-20 anibersaryo sa Hunyo 20. Ito ay may higit sa 500 mga tindahan sa buong bansa.

Sa website ng Zagu (www.zagushakes.com) ay nakasulat bilang Company Objectives ay (a) To promote, protect and maintain its image at all times; (b) To make sure that each employee provides quality products and offer excellent service to all customers, at may apat pang layunin. Mas nakatuon sila sa imahe ng kanilang kumpanya kaysa kalagayan ng kanilang manggagawa.  

Habang sa Company Principles ay nakatala: (a) Proper attitude is more important than skills; (b) Be open to Constructive Criticisms; (c) In life, there will always be problems. It is a continuous learning process wherein we learn to constantly adjust; (d) The Company will not adjust to anybody because the company believes in protecting rather than sacrificing the welfare of the majority; (e) Mutual respect and understanding is expected from each one; (f) To make work easier for the employees. Kung "Proper attitude is more important than skills", bakit patuloy pa ring kontraktwal ang mga manggagawa at hindi nila ito gawing regular? Bakit ang attitude nila sa manggagawa ay ang isyu ng union busting?

Anila, "because the company believes in protecting rather than sacrificing the welfare of the majority", ang mayorya ng kanilang manggagawa ay kontraktwal. Kung nais nilang protektahan ang mayorya ng kanilang manggagawa, dapat gawin nilang regular ang mga manggagawa nila. Subalit hindi nila ito gagawin dahil sila'y mga tusong negosyanteng nais magkamal ng tubo kahit dehado ang kanilang mga manggagawa.

May karapatan ang mga manggagawa ng ZAGU na kolektibong makipagtawaran at makipagnegosasyon, magwelga at magdaos ng iba pang anyo ng sama-samang pagkilos na magsusulong ng kanilang mga karapatan at interes. Dapat ding itaguyod ang karapatan ng mga manggagawa upang kamtin nila ang seguridad sa trabaho. Kaya dapat lang labanan at wakasan na ang kontraktwalisasyon at tiyakin ang karapatan ng lahat na magkatrabaho.

Sa ngayon, dapat iboykot ng mamamayan ang mga produkto ng ZAGU, habang nagpapatuloy ang welga ng manggagawa, at habang hindi pa ginagawang regular ang mga manggagawang kontraktwal.

Mga manggagawa't maralita, halina't ipakita natin ang ating pakikiisa sa marangal na layunin ng mga manggagawa ng ZAGU - ang maging regular na manggagawa ang lahat ng kontraktwal na manggagawa ng ZAGU. Tinatawagan namin ang mga manggagawa mula sa iba't ibang kumpanya, pati na ang mga mamamayang tumatangkilik sa mga produkto ng ZAGU, na makiisa sa panawagang ito, at iboykot lahat ng produkto ng ZAGU!

Pahayag ng KPML sa Daigdigang Araw ng Karagatan (World Ocean's Day)

PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG KARAGATAN

(WORLD OCEAN'S DAY), Hunyo 8, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pambansang pangulo, KPML

KARAGATAN MAN AY MAY KARAPATAN

HUWAG NATIN ITONG GAWING BASURAHAN

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospusong nakikiisa sa lahat ng samahan at indibidwal sa paggunita ng Daigdigang Araw ng Karagatan (World Ocean's Day).

Ang World Oceans Day ay ginaganap tuwing ika-8 ng Hunyo. Ang konsepto ay orihinal na iminungkahi noong 1992 ng International Center for Ocean Development (ICOD) ng Canada at ng Ocean Institute of Canada (OIC) sa Earth Summit - UN Conference on Environment and Development (UNCED) sa Rio de Janeiro, Brazil. Ang Brundtland Commission, ang World Commission on Environment and Development, ay nagbibigay ng inspirasyon para sa isang pandaigdigang araw ng karagatan. Sinabi ng 1987 Brundtland Report na ang sektor ng karagatan ay kulang sa malakas na boses kumpara sa iba pang mga sektor. Sa unang World Oceans Day noong 1992, ang layunin ay upang isentro ang isyu ng karagatan sa mga talakayan at patakaran sa pagitan ng mga pamahalaan at mga NGO at upang palakasin ang tinig ng mga nasa karagatan at baybayin sa buong mundo.

Mula noong 2002, nagkaroon ng isang pinagsamang pagsisikap upang itaguyod ang World Oceans Day bilang isang natatanging pagkakataon upang ipagdiwang ang karagatan, ang ating mga koneksyon, at gumawa ng tunay na pagbabago. Ang Ocean Project, na nakikipagtulungan sa mga nangungunang organisasyon mula sa lahat ng sektor, kabilang ang World Ocean Network, Association of Zoos and Aquarium, at marami pang iba sa kanyang network ng 2,000 na organisasyon, ay nagtataguyod ng World Oceans Day mula pa noong 2002 at kasama ang World Ocean Network humantong sa isang apat na taon ng kilusan ng pandaigdigang petisyon upang matiyak ang opisyal na pagkilala ng Un. Bawat taon mayroong higit pang mga organisasyon sa buong mundo na nagmarka ng World Oceans Day.

Noong 2008, ang United Nations General Assembly ay nagpasa ng resolusyon na opisyal na kinikilala ang Hunyo 8 bilang "World Oceans Day", at epektibo noong 2009, sa pamamagitan ng Resolution 63/111 (talata 171). Samakatuwid, ang United Nations Division for Ocean Affairs and the Law of the Sea, Office of Legal Affairs ay nagtataguyod ng pagdiriwang ng International Day para sa United Nations.

Sa ating bansa, dapat nating gunitain o ipagdiwang ang Ocean's Day dahil napapaligiran tayo ng karagatan. Subalit maraming nais mang-agaw ng ating karagatan, tulad ng Tsina na nais sakupin ang West Philippine Sea. Dagdag pa, marami nang namatay na balyena sa ating karagatan at sa iba pang panig ng mundo, na ang laman ng tiyan ay pulos basurang plastik. Sino ang dapat sisihin sa mga nangyayaring ito. Mga nakuhang basura ay mga single use plastics at mga upos ng sigarilyo na naglulutangan sa dagat dahil ginawang basurahan ng tao ang karagatan. Ito'y isang malaking kamalian.

Kaya kami sa KPML ay mahigpit na nananawagan sa lahat ng mamamayan na huwag nating gawing basurahan ang ating karagatan. Kung kakayanin, sumama tayo sa mga ginagawang clean-up drive sa ating mga karagatan. At kung hindi man tayo makasama sa mga aktibidad tulad ng clean up drive, maging responsable sana tayo sa ating mga basura, at tiyaking huwag na tayong makapag-ambag pa sa dumaraming palutang-lutang na basura sa dagat. Protektahan natin ang kalikasan. Protektahan natin ang ating mga karagatan, pati na mga ilog, lawa at sapa.

Pahayag ng KPML sa Daigdigang Araw ng Kapaligiran (World Environment Day)

PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG KAPALIGIRAN
(WORLD ENVIRONMENT DAY), HUNYO 5, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon
Pambansang Pangulo, KPML

KAYDUMI NA NG POLUSYON SA HANGIN

KAPALIGIRAN AY DAPAT NANG LINISIN

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay lubos na nakikiisa sa mamamayan ng iba't ibang panig ng mundo sa pagdiriwang ng Daigdigang Araw ng Kapaligiran (World Environment Day) tuwing ikalima ng Hunyo. Ang tema ngayong taon ay "Polusyon sa Hangin (Air Pollution).

Sinabi nga ni Sekretaryo Heneral António Guterres ng United Nations: "Panahon na ng tiyak na pagkilos. Malinaw ang aking mensahe sa mga pamahalaan: buwisan ang polusyon, wakasan na ang subsidyo sa mga fossil fuel, at itigil ang pagtatayo ng mga bagong coal plants. Kailangan natin ng luntiang ekonomiya, hindi isang malabong ekonomiya. (It is time to act decisively. My message to governments is clear: tax pollution; end fossil fuel subsidies; and stop building new coal plants. We need a green economy not a grey economy.)" — Secretary-General, António Guterres

Ipinagdiriwang ang World Environment Day (WED) tuwing ikalima ng Hunyo bawat taon bilang salalayan ng United Nations upang itaguyod ang kamalayan at pagkilos para sa proteksyon ng ating kalikasan at kapaligiran. Itinatag ang taunang pagdiriwang na ito ng UN General Assembly noong 1972 sa unang araw ng Stockholm Conference hinggil sa Human Environment, na nagreresulta sa maraming talakayan hinggil sa ugnayan ng tao at ng kapaligiran. Pagkalipas ng dalawang taon, noong 1974 ang unang WED ay ginanap sa temang "Only One Earth". Layunin nitong pataasin ang kamalayan ng tao sa iba't ibang sumusulpot na isyu ng polusyon, pag-iinit ng mundo, sustenableng paggamit ng kalikasan, at marami pang isyung pangkapaligiran. Inoorganisa ng UN Environment Programme (UNEP, o UN Environment) ang mga aktibidad para sa araw na ito.

Gayundin naman, kasabay ng araw na ito ang  International Day for the Fight against Illegal, Unreported and Unregulated Fishing (A/RES/72/72), na deklarado din ng UN na gunitain tuwing Hunyo 5.

Sa ating bansa, maraming coal-fired power plants at may mga aplikasyon pa na magtayo ng mahigit dalawampu pang coal-fired power plants. Nag-iinit na ang mundo, na malaking dahilan ay ang mga usok sa coal-fired power plants. Matindi rin ang ibinubugang abo ng mga sasakyan at usok mula sa mga pabrika. Kaya nakikiisa rin ang KPML sa iba't ibang organisasyong nananawagan ng pagtigil sa paggamit ng fossil fuels at coal-fired power plants, tulad ng GreenPeace, Philippine Movement for Climate Justice (PMCJ), No Burn Pilipinas, EcoWaste Coalition, Health Care Without Harm, GAIA, atbp..

May mga banta pa ng muling pagtatayo ng mga incinerator na labag sa ating mga batas, tulad ng Philippine Clean Air Act (RA 8749) at Ecological Solid Waste Management Act (RA 9003). At tutol tayo, kasama ang iba pang makakalikasang samahan, sa pagkakaroon ng waste-to-energy o incinerator sa ating bansa, dahil malaki ang masamang epekto nito sa ating kalusugan at sa kapaligiran.

Kaya mahigpit nating hinihikayat ang pamahalaan, mga NGO, people's organizations, mga samahang pagkomunidad, at mga indibidwal, na makiisa at makilahok sa iba't ibang aktibidad na nagtataguyod ng kapakanan ng ating Inang Kalikasan.

Huwag magsunog ng mga basura. Huwag magtapon ng basura sa karagatan. Ayusin ang mga basura at ibukod ang nabubulok sa hindi nabubulok. At ibahagi natin ang mga naibahagi sa ating kaalaman sa ating kapwa upang mas marami pa tayong nagtutulong-tulong upang pangalagaan ang ating kapaligiran.

Tayo man ay dukha, may dignidad tayong inaalagaan. At may daigdig tayong tahanan na dapat nating proteksyunan.

Pahayag ng KPML sa International Day of Innocent Children Victims of Aggression

PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG MGA INOSENTENG BATANG BIKTIMA NG AGRESYON

Hunyo 4, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, KPML

IGALANG ANG KARAPATAN NG MGA BATA!

KATARUNGAN SA MGA BATANG TINOKHANG!

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay mahigpit na nakikiisa sa lahat ng mga inosenteng batang pinagmalupitan, binubugbog, at yaong mga napaslang dahil sa War on Drugs. Katarungan ang aming hinihingi para sa kanila. Katarungan dahil may kinabukasan pa sana silang kakaharapin subalit ang mga karanasan nila ng kalupitan ay malaki ang epekto sa kanila, at yaong mga pinaslang ay nawalan na ng pagkakataong kamtin ang kanilang magagandang panagarap pagkat wala na silang buhay.

Ang International Day of Innocent Children Victims of Aggression ng United Nations ay ginugunita tuwing Hunyo 4 bawat taon. Ang layunin ng araw na ito ay upang mabatid natin ang mga pasakit na nararanasan ng mga bata sa buong mundo na biktima ng pang-aabusong pisikal, mental at emosyonal. Pinatutunayan ng araw na ito ang pagtaya ng UN na protektahan ang mga karapatan ng mga bata.

Ayon sa kasaysayan, noong Agosto 19, 1982, sa espesyal na sesyon hinggil sa usaping Palestino, nagulat ang General Assembly ng UN sa malaking bilang ng mga inosenteng batang Palestino at Lebanes na biktima ng pagsalakay ng Israel. At sa pulong na iyon ay pinagpasyahang gunitain ang Hunyo 4 ng bawat taon bilang International Day of Innocent Children Victims of Aggression. Ayon sa UN, ang pang-aabuso sa mga bata ay kinabibilangan ng:

(a) Mahigit sa dalawang milyong bata ang napatay sa digmaan sa huling dalawang dekada.
(b) Mga 10 milyong mga batang refugee ang nasa pangangalaga ng UN Refugee Agency (UNHCR).
(c) Sa Latin America at sa rehiyon ng Caribbean halos 80 libong bata ang namamatay taun-taon mula sa karahasan sa loob ng pamilya.

Dito sa Pilipinas, maraming mga inosenteng bata ang napaslang dahil sa War on Drugs ng pamahalaan. Isa na rito si Kian Delos Santos na pinaslang sa Caloocan. Ang mga pumaslang sa kanya'y nakasuhan naman at nasentensyahan ng murder makalipas ng ilang taon. Nariyan ang mga pangalang Saniño Butucan, pitong taong gulang, Danica Mae Garcia, limang taong gulang, at Althea Barbon, apat na taong gulang. Sa edad ba nila'y makakapagbenta ba sila ng droga para paslangin na lamang?

Ayon sa ulat ng Inquirer, "hindi bababa sa 74 na menor de edad ang napatay sa mga operasyon ng pulisya at pag-atakeng vigilante mula Hulyo 2016 hanggang Disyembre 2017, ayon sa isang grupong tagapagtaguyod na nagsasagawa ng bilang ng mga kabataang biktima ng War on Drugs ng administrasyong Duterte. Sa kabila ng kanilang edad, nakalinya sila bilang mga puntirya, hindi lamang "collateral damage," ayon sa Children's Legal Rights and Development Center (CLRDC)."

Isa ang KPML sa may programa para sa mga bata. Sa katunayan, naglabas ng Agenda ng mga Bata at Kabataang Manggagawa ang KPML noong 2009, at isa sa agendang ito ay: Karapatang Maproteksyunan. Nais din naming ipaalala sa pamahalaan, lalo na sa mga awtoridad ng batas, ang Convention on the Rights of the Child ng United Nations (UNCRC) bilang salalayan at gabay nila sa pagtrato sa mga bata.

Kaya sa pagkakataong ito, ipinahahayag namin ang aming pagkadismaya at galit sa mga nangyayaring pagpaslang sa mga inosenteng bata sa ngalan ng digmaan laban sa droga. Nawa'y magkaroon ng katarungan ang mga inosenteng batang ito na nawalan ng kinabukasan at buhay dahil lamang sa panggigigil ng estado sa kawalan ng tamang proseso ng batas at mapaslang ang kanilang mga puntirya ng walang due process.

Nananawagan kami sa ating mga kababayan na magsindi ng kandila sa Hunyo 4, 2019, saanman sila naroroon, bilang paggunita sa International Day of Innocent Children Victims of Aggression.

Mga pinagbatayan ng ilang datos:

(a) https://www.timeanddate.com/holidays/un/international-innocent-children-victims-day

(b) https://newsinfo.inquirer.net/980513/group-finds-74-minors-in-drug-war-body-count

(c) https://www.rappler.com/newsbreak/iq/179234-minors-college-students-victims-war-on-drugs-duterte

(d) http://nine.cnnphilippines.com/news/2017/08/21/Minors-killed-in-war-on-drugs.html

Pahayag ng KPML sa World No Tobacco Day

PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG ARAW NG WALANG TABAKO 

(World No Tobacco Day)

Mayo 31, 2019

Mula kay Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, KPML

KALUSUGAN NG LAHAT AY PANGALAGAAN!

Nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pagdiriwang ng World No Tobacco Day o Daigdigang Araw ng Walang Tabako na inaalala tuwing Mayo 31 bawat taon.

Ang tema ngayong 2019 ng pag-alaala sa taunang World No Tobacco Day tuwing Mayo 31 ay "TOBACCO AND LUNG HEALTH (ANG TABAKO AT ANG KALUSUGAN NG BAGA)". Itinataguyod ang kampanyang ito upang itaas ang kamalayan ng tao sa negatibong epekto ng tabako sa kalusugan ng tao, mula kanser hanggang sa malalang sakit sa paghinga, at ang pangunahing papel ng baga sa kalusugan at kagalingan ng lahat ng tao.

Hindi lamang ito para sa mga nananabako, o naninigarilyo, kundi para sa mga hindi nananabako at hindi naninigarilyo ngunit nakalalanghap ng usok nito o yung tinatawag na second-hand smoke exposure.

Mahalaga ang paggunita sa araw na ito bilang paalala sa ating mga kababayan na bantayan tuwina ang kalusugan ng ating baga, nananabako man o hindi, sapagkat ang kalusugan natin ay kalusugan din ng ating pamilya. Sa kalunsuran nga'y anong tindi na ng polusyon mula sa mga pabrika at tambutso ng sasakyan. Heto't nadaragdagan pa ng usok mula sa tabako at sigarilyo na nalalanghap natin araw-araw. Matindi rin ang epekto sa baga ng mga hindi gumagamit ng tabako't sigarilyo ang paglanghap nito.

Kung babaybayin natin ang kasaysayan, Noong 1987, nagpasa ng Resolusyon WHA40.38 ang asembliya ng World Health Organization (WHO) na gawing Araw ng Walang Tabako ang Abril 7, 1988. Ang layunin nito'y himukin ang mga gumagamit ng tabako sa buong mundo na umiwas sa paggamit ng mga produkto ng tabako. Subalit napalitan ang petsang ito noong 1988, nang ipinasa ng World Health Assembly ng WHO, ang Resolution WHA42.19 at nanawagang ipagdiwang tuwing Mayo 31 bawat taon ang World No Tobacco Day. Nanatili namang ginugunita ang Abril 7 bilang Pandaigdigang Araw ng Kalusugan (World Health Day). 

Dagdag pa rito, napakaraming upos ng sigarilyo ang nagkalat sa karagatan. Bukod sa mga single use plastic, ang mga upos ng sigarilyo ang isa sa pinakamalaking pinanggagalingan ng basura ng karagatan. Nakakain ito ng mga isda at iba pang hayop sa karagatan. Kamakailan nga'y may nakitang patay na balyena na may apatnapung (40) kilong basura sa tiyan.

May mga litrato pang tinutuka ng mga ibon ang mga naglipanang sigarilyo. Makakain ba nila ito? Masisira ang kanilang kalusugan pag kinain ang mga upos at sigarilyong ito.

Sa paggunita sa World No Tobacco Day, ating alalahanin ang ating mga baga at kalusugan ng ating kapwa, naninigarilyo at hindi, upang mas maging maginhawa pa ang ating pamumuhay sa kasalukuyan. Alalahanin din natin ang mga iba pang may buhay tulad ng balyena at mga ibong nag-aakalang pagkain ang mga upos. At huwag na nating dagdagan ang polusyon sa hanging dulot ng mga planta at tambutso ng sasakyan. Pangalagaan natin ang kalusugan ng ating pamilya, kapwa mamamayan, at ng iba pang may buhay.

Pahayag ng KPML sa International Week of the Disappeared

PAHAYAG NG KPML SA DAIGDIGANG LINGGO NG MGA SAPILITANG IWINALA

(International Week of the Disappeared)

Mula kay Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, KPML

HUSTISYA SA LAHAT NG MGA IWINALA!

Taos-pusong pakikiisa sa lahat ng mga pamilya ng mga biktima ng sapilitang pagkawala o mga desaparesidos ang ipinaaabot ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa okasyon ng Daigdigang Linggo ng Sapilitang Iwinala.

Tuwing huling linggo ng Mayo ay ginugunita ng maraming organisasyon, tulad ng AFAD (Asian Federation Against Involuntary Disappearance) at FIND (Families of Victims of Involuntary Disappearance) ang Daigdigang  Linggo ng mga Sapilitang Iwinala (International Week of the Disappeared). At nakikiisa ang KPML sa paggunitang ito. Ayon sa kasaysayan, nagsimula ang paggunita sa okasyong ito mahigit tatlong dekada na ang nakararaan bilang protesta ng Latin American Federation of Associations of Relatives of Disappeared-Detainees (FEDEFAM).

Isang kasuklam-suklam na gawain ang walang patumanggang pagdukot sa mga aktibista't karaniwang mamamayang kumikilos para sa karapatang pantao, habang ang iba'y nadadamay lamang. Maraming dinukot at sapilitang iwinala noong panahon ng batas-militar o ng diktadurang Marcos. Marami pa ring nawala makalipas ang panahon ng diktadura at naganap na ang pag-aalsang Edsa.

Tuwing Todos Los Santos ay walang sementeryong mapuntahan ang mga pamilya ng mga desaparesidos pagkat walang mga labi ang kanilang mahal sa buhay. Saan nila ititirik ang kandila para sa mga nawala nilang mahal sa buhay? Buhay pa ba ang mga ito at nasa malalayong piitan? O patay na? Hanggang ngayon, humihingi sila ng katarungan. Nawa'y makita na ang kanilang mga mahal sa buhay!

Sa Hunyo 2, araw ng Linggo, ay idaraos ng iba't ibang grupo sa karapatang pantao, sa pangunguna ng FIND, ang isang kite-flying activity sa Quezon Memorial Circle bilang paggunita sa Daigdigang Linggo ng mga Sapilitang Iwinala, at kami sa KPML ay mahigpit na nakiisa sa aktibidad na ito.

Kaya ngayong International Week of the Disappeared, kami'y nakikiisa sa mga pamilya ng mga iwinala, at nananawagan ng katarungan para sa lahat ng desaparesidos.

Pahayag ng KPML sa Pandaigdigang Araw ng Saribuhay

PAHAYAG NG KPML SA PANDAIGDIGANG ARAW NG SARIBUHAY

Mayo 22, 2019

Mula kay Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo, Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML)

ANG ATING SARIBUHAY, PAGKAIN AT KALUSUGAN

"Ang ating saribuhay, ang ating pagkain, ang ating kalusugan. (Our diversity, our food, our health.)" Ito ang tema ng pagdiriwang ngayong taon ng Pandaigdigang Araw ng Saribuhay (International Biodiversity Day) ngayong taon ng 2019. Noong Mayo 22, 1992, ang teksto ng Convention on Biological Diversity ay pinagtibay ng United Nations sa isang kumperensya sa Nairobi, Kenya. Siyam na taon mula noon, sinimulang ipagdiwang noong 2001 ang Pandaigdigang Araw ng Saribuhay tuwing Mayo 22 bawat taon.

Nakatuon ang pagdiriwang ngayon sa saribuhay (biodiversity) bilang pundasyon para sa ating pagkain at kalusugan at isang pangunahing katalista sa pagbabago ng mga sistema ng pagkain at pagpapabuti ng kalusugan ng tao.

Ayon sa isang balita lamang nitong Mayo 2019, nasa 150 mga eksperto mula sa 50 bansa ang nagpalabas ng isang ulat na nagpapakitang lumalala na ang kalagayan ng kalikasan, na may hanggang 1 milyong uri ng hayop ang nanganganib sa pagkalipol (extinction), na higit sa iba pang panahon sa kasaysayan ng tao. Ano ang nagtutulak sa pandaigdigang pagkawala ng saribuhay at paano ito naiiba sa mga naunang pagkalipol ng mga ispesyi na nakaranasan ng daigdig?

Pinapalago ng saribuhay ang pagiging produktibo ng ekosistema kung saan ang bawat ispesyi, gaano man kaliit, ang lahat ay may mahalagang papel na ginagampanan. Halimbawa, ang isang malaking bilang ng mga ispesye ng halaman ay nangangahulugan ng isang mas malawak na iba't ibang mga pananim. Ang mas malawak na pagkakaiba-iba ng ispesyi ay nagtitiyak ng natural na pagpapanatili para sa lahat ng anyong nabubuhay.

Bilang mamamayan, inaalala natin ang araw na ito, hindi lamang dahil sa nagbabantang pagkalipol ng mga ispesyi dulot ng pabagu-bagong klima, kundi mahalaga rin sa atin ang pagtitiyak ng ating abot-kaya at masusustansyang pagkain kung pagbabatayan ang tema ngayong taon, at upang matiyak rin ang kaayusan ng ating kalusugan. Kung pagtutuunan natin ang tema, malaki ang kaugnayan ng saribuhay sa ating pagkain at kalusugan. Kaya ang simpleng paggunita sa araw na ito ay makabuluhan, lalo na sa mga maralita o dukha nating mamamayan. Mahalaga ang mga magsasaka dahil tatlong beses sa isang araw natin sila kailangan, sapagkat kung wala sila, wala tayong makakain sa araw-araw, tulad ng bigas, gulay, at mga karne. Mahalaga rin ang mga mangingisda dahil sila ang pinanggagalingan ng ating mga kinakaing isda.

Mahalaga rin ang pangangalaga ng ating kalikasan, dahil pabagu-bago na rin ang ating klima, na nakakaapekto sa kapaligiran, na nakakaapekto rin sa ating pinagkukunan ng pagkain. Pag sobrang init ng panahon, tiyak na tagtuyot ang aabutin ng mga pananim. Pag may bagyo, baka sirain nito ang mga pananim. Kaya ang pag-alala natin sa araw na ito ng saribuhay ay paalala na rin sa atin upang bigyang halaga ang pinagmumulan ng ating mga pagkain.

Napakaraming naglutangang upos ng sigarilyo at mga single use plastic sa dagat, na nakakain naman ng mga isda. Baka dumating ang panahong mas marami na ang mga basurang plastik sa dagat kaysa mga isda. Hindi ba't nabalita nitong nakaraan lamang na namatay ang isang balyena, at natagpuan sa kanyang tiyan ang 40 kilo ng basurang plastik. Aba'y huwag nating hayaang masira ang karagatan, at huwag pagtapunan ito ng mga plastik. Hindi basurahan ang ating karagatan.

Sa Pandaigdigang Araw ng Saribuhay, halina't alalahanin at pag-usapan natin ang mga nangyayari sa ating daigdig, lalo na ang iba't ibang anyo ng buhay na naririto. Panahon nang magkaisa tayo upang labanan natin ang mga korporasyong pasimuno ng unti-unting pagkasira ng kalikasan dahil sa kanilang patuloy na paggamit ng fossil fuels, coal-fired power plants, na nagpapalala sa klima ng ating daigdig. Panahon nang singilin natin ang mga Annex 1 countries sa idinudulot nilang kaligaligan sa daigdig. Huwag nating hayaang umabot pa sa 2 degrees ang pag-iinit ng ating daigdig.

Ka Pedring Fadrigon: On the 30th Death Anniversary of KPML’s First President

PRESS STATEMENT

MAY 19, 2019

From: Ka Pedring Fadrigon, KPML National Chairman

On the 30th Death Anniversary of KPML’s First President

KA EDDIE GUAZON

(August 13, 1925 - May 19,1989)

"Ang kasiguruhan sa paninirahan ay karapatan ng bawat mamamayan maging siya man ay maralita. (Security to have home to dwell on is a right of every citizen even if he or she is poor)"

This is the firm belief of Ka Eddie Guazon, the first president of the urban poor group Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lunsod (KPML). He died twenty years ago fighting for this belief. He died after he suffered a heart attack during the Senate Committee hearing on housing and demolition, when he denied a police testimony on cruel demolitions inflicted to the poor. He was rushed to the nearby Philippine General Hospital (PGH) but declared dead on arrival. Even in the last minutes of his life, Tatay Eddie, as everyone in the urban poor circle called him, fights for the rights and welfare of the urban poor.

Tatay Eddie Guazon was born in Placer, Surigao del Norte. He became an orphan in the very young age. In 1947, he went to Manila, and worked by selling newspapers and cigarettes in Quiapo. Until he worked as laborer in DPWH, while studying at University of Manila at night, but did not finish schooling because of poverty. He was a clerk when he married Felicitas “Nanay Feling” Griar, his provincemate. In 1963, they lived at Barrio Magsaysay in Tondo, where he started his work as a community leader.

He became the leader of Kapisanang Maginoo in his area, then president of Samahang Kristiyanong Komunidad. From then on, he fight for the urban poors’ rights and welfare. During the early years of the Marcos regime, he lead Barrio Magsaysay folks in demanding to President Marcos lands for the urban poor families. During the martial law, he twice arrested without warrant. He was jailed in Fort Bonifacio in 1974 and in Bicutan in 1978. Because of this, he was forced to retire from work, and then concentrate in organizing the urban poor. In the campaign against Marcos, Tatay Eddie lead the Coalition of Urban Poor Against Poverty (CUPAP) in the struggle against anti-poor laws, policies and programs of the government.

In 1986, the Aquino government held the national consultation- workshop, where it organized the National Congress of Urban Poor Organizations (NACUPO). And one of Tatay Eddie’s demand here is to have an agency for the urban poor that will represent the poor in planning and implementation of programs and policies of the government. After the said workshop, the Presidential Commission for the Urban Poor (PCUP) was born.

When the PCUP was conceived, it recommended demolitions in many areas such as Talayan in Quezon City and in Sta. Mesa, Manila. Because of these, Tatay Eddie gave harsh criticism of the PCUP and the Aquino government in the rallies and talk shows.

On December 18, 1986, three urban poor groups – the Coalition of Urban Poor Against Poverty (CUPAP), the Pagkakaisa ng Mamamayan ng Navotas (PAMANA) and Zone One Tondo Organization (ZOTO) – joined together to form the Kongreso ng Pagkakaisa ng mga Maralita ng Lungsod (KPML), and Tatay Eddie was elected as its first president.

He died May 19, 1989. Today, Ka Eddie’ legacy remains in the heart and mind of the leaders and members of KPML, ZOTO, and other allied organizations. They still continue to fight for the people’s right to housing.

Soneto sa kaarawan ng dalawang magigiting na lider ng masa

SONETO SA KAARAWAN NG DALAWANG
MAGIGITING NA LIDER NG MASA

Maligayang kaarawan sa dalawang magaling
Na lider ng pakikibaka't sadyang magigiting
Humaba pa ang buhay nila'y tangi naming hiling
Maging malakas pa sila lalo't masa'y kapiling

Lider nating Pedring Fadrigon at Tita Flor Santos
Sa maraming isyu ng masa'y talagang kumilos
Ibinigay ang panahon at nakibakang lubos
Upang maralita'y di na basta binubusabos.

Sa inyo, Tita Flor Santos at Ka Pedring Fadrigon
Kasama ng masa sa pagharap sa mga hamon
Sa marami sa amin, tunay kayong inspirasyon
Tunay na kasama sa pagbabago't rebolusyon

Nawa'y magpatuloy sa adhikang nasimulan
At muli, pagbati ng maligayang kaarawan!

- gregbituinjr.,05/18/2019

Pagbati ng maligayang kaarawan sa ating dalawang magigiting na lider

Kailan ba talaga isinilang ang KPML: 1985 o 1986?

KAILAN BA TALAGA ISINILANG ANG KPML: 1985 O 1986?

Maikling sanaysay ni Greg Bituin Jr.

Natatandaan ko, may naisulat noon si Ka Roger Borromeo (SLN), dating pangulo ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod, hinggil sa kasaysayan ng KPML, at isinulat nga niyang noong panahon ni Marcos isinilang ang KPML. Natatandaan kong isinulat niya ay parang ganito: "Sa gitna ng pakikibaka laban sa diktadurang Marcos isinilang ang KPML". Subalit wala akong kopya ng sinulat niyang iyon, at hindi ko iyon pinansin sa pag-aakalang Disyembre 18, 1986 isinilang ang KPML dahil iyon ang nakasaad sa dokumentong "Oryentasyon ng KPML".

Ang petsang iyon na ang nakagisnan ko nang maging staff ako ng KPML noong Nobyembre 2001 hanggang Marso 2008. Nakabalik lamang ako sa KPML nitong Setyembre 16, 2018 nang mahalal ako bilang sekretaryo heneral ng pambansang pamunuan nito. Matagal na naming alam na isinilang ang KPML noong Disyembre 18, 1986, dahil iyon ang itinuro sa amin ng mga naunang lider ng KPML. Subalit nang makita ko ang kasaysayan ng PCUP na binanggit ang KPML, naisip kong hindi 1986 itinatag ang KPML kundi noon pang panahon ni Marcos, na marahil ay noong 1985. Binalikan ko rin ang isang magasin hinggil kay ka Eddie Guazon, kung saan nabanggit na pangulo siya ng KPML sa kalagitnaan ng taong 1986.

Ang sumusunod ang nakasulat na kasaysayan ng KPML, ayon sa dokumentong "ORYENTASYON NG KPML", na hawak ng bawat lider at organisador ng KPML sa mahabang panahon, at makikita rin sa blog ng KPML na nasa kawing na http://kpml-org.blogspot.com/2008/04/oryentasyon-ng-kpml.html.

"C. KAILAN AT PAANO NABUO ANG KPML

Sa gitna ng magiting na pakikibaka ng maralita sa karapatan sa paninirahan, serbisyo at kabuhayan, itinatag ang KPML noong Disyembre 18, 1986 bunga ng pagkakabigkis ng iba’t ibang samahang maralita na pinangunahan ng Zone One Tondo Organization (ZOTO), Coalition of Urban Poor Againts Poverty (CUPAP) at ng Pagkakaisa ng Mamamayan ng Navotas (PAMANA) at ng iba pang samahang maralita. Ang KPML ay isang katugunan sa pangangailangan para sa isang sentrong pampulitikang organisasyon ng maralita.

Isinusulong ng KPML ang pakikibaka ng maralita para sa isang lipunang malaya at may pagkakapantay-pantay kasama ng iba pang samahang pangkomunidad. Binibigyang-diin nito ang pakikipaglaban ng maralita sa pabahay, hanapbuhay at serbisyong panlipunan.

Nagtuloy-tuloy ang pakikibaka ng maralita sa pangunguna ng KPML. Noong kalagitnaan ng taong 1987, isa ang KPML na nagbuo ng National Congress of Urban Poor Organizations (NACUPO) na siyang naghain ng People’s Proposal sa Malacañang. Naglalaman ito ng mga pagsusuri sa mga suliranin ng mga maralitang lungsod, ng kahinaan ng umiiral na proyektong Low Cost Housing at naghain ng alternatibo sa gobyernong Aquino. Nagbunga ang mga konsultasyon at ang sagot ng gobyerno ay ang pagtatayo ng Urban Poor Task Force na sa kalaunan ay itinayo ang Presidential Commission for the Urban Poor (PCUP) bilang ahenya ng pamahalaan na gagabay sa pagpapatupad ng mga patakaran at implementasyon ng mga programa para sa maralita ng lunsod.

Bagamat nakapagpatayo ng ganitong ahensya para sa maralita, wala ni isa man sa nilalaman ng People’s Proposal ang nakamit, tulad ng ang dapat mamuno rito ay mismong galing sa hanay ng maralita. Walang habas na ipinapatupad ng pamahalaan ang marahas na demolisyon at ebiksyon ng mga maralita. Pagkaraan ng isang taon, nabuwag ang NACUPO at muling pinamunuan ng KPML ang pakikibaka ng maralita."

Subalit nabahala ako na baka totoo nga ang isinulat noon ni KR na kasagsagan ng pagkapangulo ni Marcos nang isinilang ang KPML. Kung pagtutugmain sa pagkakatatag ng Presidential Commission of the Urban Poor (PCUP), marahil ay isinilang ang KPML noong Disyembre 18, 1985, panahong di pa nagaganap ang Pag-aalsang EDSA. Panahon din ito kung saan naitatag ang Families of Victims of Involuntary Disappearance (FIND) na naitatag noong Nobyembre 23, 1985, at BALAY Rehabilitation Center noong Setyembre 27, 1985.

ANG KPML, AYON SA PCUP

Ganito naman ikinwento ng PCUP ang kanilang kasaysayan kung saan nabanggit nila ang KPML, at inilathala ko naman ng buo sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang publikasyon ng KPML, isyu ng Abril 1-15, 2019, mula sa kawing na http://pcup.gov.ph/index.php/transparency/about-pcup/background-history:

"Two months after the February political revolt, on April 10, 1986 the Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod, or KPML, had a dialogue with President Corazon C. Aquino and demanded for a moratorium on demolition, and for the establishment of the Presidential Arm on Urban Poor Affairs (PAUPA), a government unit that would allow avenues for the poor for consultation and participation on things that concern them.

On May 30 to June 2, 1986, another alliance was formed, the National Congress of Urban Poor Organizations (NACUPO), composed of two major groups of varying ideological leanings. This new organization pursued the same issues raised during their April 10 march to Malacanang. They stated, however, that they wanted to change PAUPA to PCUP or Presidential Council on Urban Poor.

On December 8, 1986, President Aquino issued Executive Order No. 82 which created PCUP, mainly a coordinative and advocacy body mandated to serve as the direct link of the urban poor to the government in policy formulation and program implementation addressed to their needs”. Nakakuha ako ng dalawang pahinang dokumento ng Executive Order 82, na nag-aatas ng pagtatayo ng PCUP, na nilagdaan ni dating Pangulong Cory Aquino, na may petsang Disyembre 8, 1986.

Abril 10, 1986 pa lang ay may KPML na, ayon sa dokumento ng PCUP. Kaya paanong naging Disyembre 18, 1986 saka lang nabuo ang KPML?

PAGKAKABUO NG NACUPO

Ayon naman sa dokumentong "Oryentasyon ng KPML": "Noong kalagitnaan ng taong 1987, isa ang KPML na nagbuo ng National Congress of Urban Poor Organizations (NACUPO) na siyang naghain ng People’s Proposal sa Malacañang." Subalit ayon sa PCUP: "On May 30 to June 2, 1986, another alliance was formed, the National Congress of Urban Poor Organizations (NACUPO), composed of two major groups of varying ideological leanings. This new organization pursued the same issues raised during their April 10 march to Malacanang. They stated, however, that they wanted to change PAUPA to PCUP or Presidential Council on Urban Poor."

Noong Mayo 1990, isang taon mula nang mamatay si Ka Eddie Guazon, ang unang pangulo ng KPML, ay inilathala ang talambuhay ni Ka Eddie sa isang babasahin, at ganito naman ang isinasaad, mula sa kawing na https://kpml-org.blogspot.com/2009/05/touched-by-his-life-ka-eddie-guazon.html.

"In mid-1986, the Aquino administration sponsored a national consultation-workshop among the urban poor, during which the National Congress of the Urban Poor Organizations (NACUPO) was formed. Together with the other delegates, Tatay Eddie, who was already the KPML chairman then, called for the creation of an agency for the urban poor. The agency would represent the urban poor in the planning and implementation of government programs and policies."

Kalagitnaan pa lang ng 1986 ay nakatayo na ang KPML, at tagapangulo na noon si Ka Eddie Guazon. Kaiba ito kaysa nakasaad sa Oryentasyon ng KPML na nagsasabing Disyembre 18, 1986 naitatag ang KPML gayong may KPML na sa kalagitnaan ng 1986. Ayon pa sa Oryentasyon, sa kalagitnaan ng taong 1987 nabuo ang NACUPO, ngunit walang eksaktong petsa. Subalit 1986 ito nabuo, ayon sa talambuhay ni Ka Eddie Guazon, at sa dokumento ng PCUP na isinulat ang eksaktong petsa, Mayo 30 hanggang Hunyo 2, 1986, na apat na araw na pagtitipon. Alin ang totoo?

ILANG PAGSUSURI

Kung naitayo ang PCUP noong Disyembre 8, 1986, kung saan isa ang KPML na nakibaka upang maitayo ang PCUP, at sinasabi naman ng KPML na isinilang siya noong Disyembre 18, 1986, hindi nagtutugma ang kasaysayan. Dahil nauna ng sampung araw na itinatag ang PCUP kaysa KPML, gayong ang KPML ang isa sa nanawagang magkaroon ng PCUP. May problema sa datos.

Subalit kung totoo ang sinabi ni KR na panahon ni Marcos nang itatag ang KPML, magtutugma ang kasaysayan sa tatlong batayan: ang sinabi ni KR, ang dokumento ng PCUP, at ang talambuhay ni Ka Eddie Guazon. Dagdag pa, suriin din ang mga datos ng tatlong dokumento: ang Oryentasyon ng KPML, ang kasaysayan ng PCUP, at ang talambuhay ni Ka Eddie Guazon, kung anong taon talaga isinilang ang KPML. Kung nahingi ko lang noon kay KR ang isinulat niyang kasaysayan ng KPML, magandang panimula na sana iyon ng pagtatama ng kasaysayan. Subalit hindi ko iyon binigyang pansin noon, dahil nga batay sa Oryentasyon ng KPML, 1986 at hindi 1985 isinilang ang KPML, at may selyong bakal pa ang KPML na nakasulat ang Disyembre 18, 1986.

Maraming dapat itama sa datos, lalo na't hindi magkakatugma. Kailan talaga isinilang ang KPML? Disyembre 18, 1985 nga ba, na batay sa isinulat noon ni KR, na nakita ko, subalit wala akong kopya? O ang nakasaad sa dokumentong "Oryentasyon ng KPML" na isinilang ang samahang ito noong Disyembre 18, 1986?

Ang tanong, sino ang nagsulat ng naunang kasaysayan ng KPML na ginagamit sa oryentasyon nito, at bakit hindi ito nagtutugma sa mga pangyayari batay sa kasaysayan ng PCUP at sa talambuhay ni Ka Eddie? Kailangan nating malaman kung kailan talaga isinilang ang KPML dahil malaki ang epekto nito. Panahon ba ni Marcos isinilang ang KPML kung saan matindi pa ang paglaban ng mga tao sa diktadurang Marcos? O sa panahon ni Cory Aquino na diumano'y may kalayaan na, at sariwa pa ang tagumpay ng mga tao sa pagpapatalsik sa tinagurian nilang diktador? Sumama ba at nakibahagi ang KPML sa Pag-aalsang EDSA noong Pebrero 22-25, 1986?

Marahil dapat tanungin ang mga naunang lider ng KPML na nabubuhay pa, katulad ni Ka Pedring Fadrigon, ang pambansang pangulo ng KPML, at ni Ka Butch Ablir ng ZOTO.

Marahil dapat pag-usapan ang kasaysayang ito ng pambansang pamunuan ng KPML, kasama ang Konseho ng mga Lider nito, sa susunod na pulong ng Pambansang Konseho nito sa darating na panahon. At kung kinakailangan, isulat ang resolusyon ng pagtatama ng kasaysayan ng KPML, na lalagdaan ng mayorya ng kasapi ng Pambansang Konseho ng KPML.

KONGKLUSYON

Kung pagbabatayan ko ang mga datos, hindi Disyembre 18, 1986 isinilang ang KPML, at malamang ay Disyembre 18, 1985. Hindi lang ito usapin ng petsa o kung anong taon talaga isinilang ang KPML. Usapin ito ng pagsasalaysay ng tama, kung ano ang naging batayan ng pagkakabuo, kung anong panahon, tulad ng panahon ba ng diktadura kaya dapat itayo ang KPML, o panahon na kasi na "malaya" na ang bayan kaya malaya na tayong nakapag-organisa.

Kung ang KPML ay naitatag noong 1985, ang KPML ay ibinulwak ng pakikibakang anti-diktadura, tulad ng kasabayan nitong FIND at BALAY. Kung 1986 naman, ano ang batayan ng pagkakatatag ng KPML sa panahong "malaya" na ang bayan? Ganyan kahalaga ang kasaysayan, kaya dapat maitama rin natin ang mga petsa at datos na dapat maisulat.

Batay sa pagsusuri at mga nasaliksik na ito, kailangang itama at muling isulat ang kasaysayan ng KPML.

Pahayag ng KPML sa ika-122 anibersaryo ng pagpaslang kay Gat Andres Bonifacio

Pahayag ng KPML sa ika-122 anibersaryo ng pagpaslang kay Gat Andres Bonifacio

Mayo 10, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pangulo, Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML)

NOON, PINASLANG NG MGA ILUSTRADO 

ANG MANGGAGAWANG SI GAT ANDRES BONIFACIO;

NGAYON, ANG PAGPASLANG SA MGA DUKHA SA NGALAN 

NG WAR ON DRUGS, SA TOTOO'Y WAR ON THE POOR

Masaklap ang pagkakapaslang kay Gat Andres Bonifacio. Malinaw na inilarawan ni Heneral Artemio Ricarte ang mga pangyayari hinggil sa pagpaslang kay Gat Andres Bonifacio ng mga tauhan ni Emilio Aguinaldo noong Mayo 10, 1897 sa Bundok Buntis, sa bayan ng Maragondon, sa Cabite.

“Si Koronel Bonzon ang bumaril ng rebolber kay G. Andres Bonifacio na ipinagkasugat nito sa kaliwang bisig. Dumaluhong din noon si Koronel Pawa kay G. Andres Bonifacio at ito'y sinaksak ng sundang sa gawing kanan ng liig. Nang anyong bibigyan ulit ng isa pang saksak si G. Bonifacio ay siyang pagdaluhong kay Pawa ni G. Alejandro Santiago na nagsabing: 'Ako ang patayin ninyo, huwag iyan!' 

Noon din ay inilagay si G. Andres Bonifacio sa isang duyan at dinalang bihag sa Indang, pati ng kapatid na Procopio na nagagapus ng buong higpit; kasama ring bihag sina GG. Francisco Carreon, Arsenio Mauri-cio, isang binatang nag-aaral pa na nagngangalang  Leon  Novenario, na  naging Kapitan Ayudante't Kalihim ni Vibora at iba pang di ko na matatandaan ang mga panga-pangalan.

Ang lahat ng nabihag, matangi kay G. Andres Bonifacio at kapatid nitong si G. Procopio, ay pinagpipiit sa bilangguang madilim at di bini-gyan ng pagkain, kundi makalawa lamang sa loob ng tatlong araw na ikinabilanggo nila. Ang Konsehong inilagay upang magsiyasat, tunkol sa mga pagkakasalang ibinubuhat kay G. Andres Bonifacio at sa kapatid nitong si G. Procopio, ay humatol ng parusang kamatayan sa magka-patid.”

Iyan ang testimonya ni Heneral Artemio Ricarte sa sinapit ni Gat Andres Bonifacio. Matatagpuan iyan sa pahina 71 ng kanyang aklat na Himagsikan ng mga Pilipino Laban sa Kastila, na nalathala noong 1927 sa Yokohama, Japan.

Sa kasalukuyan, sa panahon ni Pangulong Duterte, kapwa Pilipino'y basta na lang pinapaslang sa ngalan ng "War on Drugs" subalit ang nangyayari'y "War on the Poor". Marami nang pinaslang subalit pawang mga maralita ang biktima. Walang proseso, walang paggalang sa karapatang pantao, pulos mga maralitang hindi kayang magdemanda sa korte dahil sa kamahalan ng prosesong ito para sa mga dukha, habang ang mga natukoy ng pamahalaan na mga druglord, na dahil maimplwensya, ay nakalalaya pa rin.

Ayon sa mga ulat ay libu-libo na ang pinapaslang. Paiba-iba ng datos, depende sa kung sino ang nagsasalita, kung kapulisan o mga grupo sa karapatang pantao. Subalit nagkakapareho sila ng datos kung sino ang napapaslang: pawang mga maralita.

Dahil dito, nananawagan ang PLM partylist na igalang ang proseso ng batas, at huwag basta mamaslang dahil iyon ang utos ng pangulo. Kung may nagawang pagkakasala, kasuhan at ikulong. Paano kung maraming inosente ang napatay nang walang proseso ng batas? Hindi na maibabalik ang nawalang buhay.

Kitang-kita sa nangyari sa magkapatid na Bonifacio at ang nangyayari sa kasalukuyan ang tunggalian ng magkalabang uri. Tunggalian ng ilustrado at mga plebyano. Tunggalian ng mayaman at mahihirap. Mabisang inilalarawan ito ng awit na Tatsulok: "At ang hustisya ay para lang sa mayaman."

Panahon na upang tapusin ang ganitong tunggalian. Panahon nang wakasan ang tunggalian ng mga uri, at ipagwagi ng aping uri ang isang bagong lipunan, isang bagong simula para sa lahat, para sa karapatang pantao, at maitayo ang isang lipunang makatao at para sa tao.

Ka Pedring Fadrigon kolum - Mayo 1-15, 2019

Mula sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Mayo 1-15, 2019

Pahayag ng KPML sa ika-144 kaarawan ni Oriang, ang Lakambini ng Katipunan

Pahayag ng KPML sa ika-144 kaarawan ni Oriang, ang Lakambini ng Katipunan

Mayo 9, 2019

Mula kay: Ka Pedring Fadrigon

Pambansang Pangulo

GREGORIA DE JESUS, LAKAMBINI NG KATIPUNAN

INSPIRASYON SA KABABAIHAN SA KASALUKUYAN

Isinilang si Gregoria "Oriang" De Jesus sa Kalookan noong Mayo 9, 1875. Siya ang maybahay ng ating bayaning si Gat Andres Bonifacio at tinaguriang Lakambini ng Katipunan.

Isa si Oriang sa mga inspirasyon ng mga kababaihan sa kasalukuyang panahon, kababaihang natutong ipaglaban ang kanilang karapatan, kababaihang nagsisilbi sa bayan, at nalalagay sa pamunuan ng bayan. Sa katunayan, bilang pagpupugay sa kanya, itinatag ang grupong Oriang noong Marso 2016 ng mga kababaihan, at nahalal na pangulo nito ang ikaapat na nominado ng PLM partylist na si Flora Assidao-Santos.

Bilang Katipunero, isinalaysay ni Oriang ang kanyang karanasan sa himagsikan sa isa niyang sanaysay na na "Mga Tala ng Akinsg Buhay": "Nang ako'y kasama ng mga kawal ng naghihimagsik sa parang ng digmaan ay wala akong pangiming sumuong sa anomang kahirapan at sa kamatayan man, sapagka't wala akong nais ng panahong yaon kundi ang mawagayway ang bandila ng kasarinlan ng Pilipinas, at palibhasa'y kasama ako at sumaksi sa maraming laban, kaya't kabilang din akong isa sa mga kawal at upang maging ganap na kawal, ako'y nagsanay ng pagsakay sa kabayo at nag-aral na mamaril at humawak ng ilang uri ng sandata na nagamit ko rin naman sa maraming pagkakataon. Napagdanasan ko rin naman ang matulog sa lupa ng walang kinakain sa boong maghapon, uminom sa mga labok ng maruming tubig o kaya'y katas ng isang uri ng baging sa bundok na tutoong mapakla na nagiging masarap din dahil sa matinding uhaw."

Napakaganda naman ng sinabi ni Oriang hinggil sa mga guro, lalo na't unang nominado ng PLM partylist ay isang guro sa katauhan ni G. Benjo Basas. Ayon kay Oriang sa kanyang sanaysay na "Mga Tala ng Aking Buhay":  "Igalang ang mga gurong nagpapamulat ng isip pagka't kung utang sa magulang ang pagiging tao ay utang naman sa nagturo ang pagpapakatao."

Noong kaarawan ni Oriang, edad 22 noong 1897, tiyak na pinaghahanap niya ang kanyang asawang si Gat Andres Bonifacio, na pinaslang isang araw matapos ang kanyang kaarawan. Napakasakit niyon para sa isang asawa. At bilang isang makata, naipadama ni Oriang ang siphayong iyon sa tula niyang alay kay Gat Andres, na pinamagatang "Magmula, Giliw, nang ikaw ay pumanaw", at narito ang una at huling saknong ng mahaba niyang tula:

Magmula, giliw, nang ikaw ay pumanaw, 

Katawan at puso ko'y walang paglagyan;

Lakad ng dugo sa ugat ay madalang, 

Lalo't magunita ang iyong palayaw.

Masayang sa iyo'y aking isasangla

Ang sutlang pamahid sa mata ng luha, 

Kung kapusing palad, buhay ma'y mawala, 

Bangkay man ako'y haharap sa 'yong kusa.

Sa pagsapit ng ika-144 na kaarawan ni Gregoria De Jesus, nawa'y muling sariwain ng mga kababaihan ang kanyang natatanging ambag sa himagsikan, at bilang isang inspirasyon sa kasalukuyang panahon.

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taas-noong nagpupugay sa Lakambini ng Katipunan, at sa lahat ng kababaihan ngayong lumalaban para sa kanilang karapatan tungo sa isang lipunang pantay-pantay at makatao.

Pahayag ng KPML sa Mayo Uno, 2019

REGULAR NA TRABAHO PARA SA LAHAT!

NATIONWIDE MINIMUM WAGE, NGAYON NA!

WAKASAN ANG KONTRAKTWALISASYON!

Tuwing Mayo Uno, ipinagdiriwang natin ang Pandaigdigang Araw ng Paggawa. Sa araw na ito, inaalala rin natin ang mga sakripisyo ng mga martir na manggagawang namatay sa Haymarket Square sa Chicago, Illinois upang ipanalo ang 8-oras na paggawa.

Ayon sa kasaysayan, Tinanggap ng International Workingmen's Association ang kahilingan para sa walong oras na araw ng pagtatrabaho sa Kongreso nito sa Geneva noong 1866, na idineklara na "Ang legal na limitasyon ng araw ng pagtatrabaho ay isang paunang kondisyon kung wala ito, lahat ng karagdagang pagtatangka sa mga pagpapabuti at pagpapalaya sa uring manggagawa ay dapat mapatunayang bigo", at "Iminumungkahi ng Kongreso ang walong oras bilang legal na limitasyon ng araw ng pagtatrabaho." Nakita ito ni Karl Marx bilang napakahalaga sa kalusugan ng mga manggagawa, sa kanyang isinulat sa Das Kapital (1867): "Samakatuwid, sa pamamagitan ng pagpapahaba ng araw ng pagtatrabaho, ang kapitalistang produksyon...ay hindi lamang nagdudulot ng pagkasira ng lakas paggawa ng tao sa pamamagitan ng pagnanakaw dito ng normal na moral at pisikal na kondisyon ng pag-unlad at aktibidad, kundi nagdudulot din ng maagang pagkahapo at pagkamatay ng mismong lakas paggawa na ito.

Itinakda ng Federation of Organized Trades and Labor Unions (kalaunan ay AFL) ang Mayo 1, 1886, bilang huling araw ng pagpapatupad ng walong oras na araw ng trabaho. Mahigit 340,000 manggagawa ang lumahok sa mga pambansang aksyon, na may humigit-kumulang 3 hanggang 5 lakh (300,000-500,000) na sangkot sa buong bansa, at humigit-kumulang 40,000 sa Chicago.

Noong Mayo 3, pinatay ng pulisya ang ilang welgista sa McCormick Harvesting Machine Company sa Chicago. Isang rally ng protesta noong Mayo 4 sa Haymarket Square ang naging marahas matapos ang isang bomba na inihagis, na humantong sa karagdagang mga pagkamatay at isang malaking pagsugpo sa mga pinuno ng manggagawa.

Ang mga pangyayari ay humantong sa, na higit na itinuturing na mali, na paghatol sa walong anarkista, na nakilala bilang "Haymarket Martyrs". Noong 1889, pinili ng Second International ang Mayo 1 upang parangalan ang mga kaganapang ito at ipagtanggol ang walong oras na araw sa buong mundo.

Sa ating bansa, ang unang pagdiriwang ng Mayo Uno ay noong 1903 nang isinagawa ng 100,000 manggagawa sa pangunguna ng Union Obrera Democratica de Filipinas, na ang namumuno ay si Dominador Gomez. Mayo 1, 1903, nang sia'y magmartsa protesta mula Plaza Moriones sa Tondo hanggang Malacañang. Libu-libong manggagawa ang humiling ng mas maayos na kondisyon sa pagtatrabaho mula sa gobyernong pinamunuan ng mga Amerikano noon.

Ngayong 2019, makasaysayan ang pagsasama ng limang lider ng uring manggagawa upang tumakbo sa pagka-senador at binuo ang LABOR WIN. Ito'y sina Leody de Guzman, pangulo ng Bukluran ng Manggagawang Pilipino (BMP); Sonny Matula, abogado at Pangulo ng Federation of Free Workers (FFW); Ernesto Arellano. abogado at Pangulo ng National Confederation of Labor (NCL); dating Bayan Muna Rep. Neri Colmenares; at Allan Montaño, abogado at International Secretary ng Federation of Free Workers (FFW). Yakap ng mga kandidatong ito ang diwa ng pakikibaka ng mga martir ng Mayo 1, 1886 at mga sumunod pang manggagawa para sa kalayaan mula sa tanikala ng kapital. Kaya ang panawagan natin ngayong Mayo Uno: "Manggagawa, Magkaisa! Kandidatng Manggagawa, Ipanalo sa Senado!" Ipanalo ang Labor Vote!"

Kolum ni Ka Pedring Fadrigon - Abril 16-30, 2019

Mula sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Abril 16-30, 2019

Kolum ni Ka Pedring Fadrigon - Abril 1-15, 2019

Mula sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Abril 1-15, 2019

Bukas na Liham para sa mga Kababaihan - kolum ni Ka Pedring Fadrigon

Mula sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Marso 16-31, 2019