Pahayag ng KPML sa World Food Safety Day

PAHAYAG NG KPML SA WORLD FOOD SAFETY DAY

06.07.2020

Sa panahon ng COVID-19, namigay ng ayuda ang pamahalaan, sa pamamagitan ng barangay, mayor, vice mayor, DSWD, DOLE, at iba pa, sa mga tinamaan ng community quarantine. Sa kadahilanang walang trabaho ang mga manggagawa, at panawagang Stay at Home, nagbigay sila ng ayudang pagkain sa mga mahihirap, tulad ng ilang kilong bigas, noodles at sardinas. Subalit nakapagpapalakas ba ng katawan ang mga iyon, tulad ng noodles? O may epekto ito sa ating katawan dahil sa sangkaterbang betsin sa noodles na may epekto sa ating mga buto?

Sa ikalawang taon ng pagdiriwang ng World Food Safety Day, kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay nananawagan sa pamahalaan, na dapat magbigay sila ng ayudang makapagpapalakas pa sa ating mamamayan, hindi ang mga pagkaing pantawid-gutom lang, kundi magbigay sila ng ayudang gulay at bitamina. At hikayatin an gating mamamayan na magtanim ng gulayin, o mag-urban gardening, upang kahit paano’y makatulong upang makaraos sa mga hinaharap.

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Hunyo 1-15, 2020, pahina 8.

Pahayag ng KPML sa World Environment Day

PAHAYAG NG KPML SA WORLD ENVIRONMENT DAY

06.05.2020

Mahigpit na nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pagdiriwang at paggunita ng mamamayan ng buong daigdig sa ikalimampung anibersaryo ng Pandaigdigang Araw ng Kapaligiran o World Environment Day. 

Sa kabila ng pananalasa ng COVID-19, marami tayong nakitang dapat baguhin, lalo na't nakita natin ang kahalagahan ng kabukiran kaysa mga mall. Dahil sa bukid nanggagaling ang ating mga pagkain; dahil sa lockdown, sarado ang mga mall; dahil sa kabila ng lockdown, mas nakita natin ang kalahalagan ng ating magsasakang pinagmumulan ng ating mga pagkain, at mga mangingisdang naghirap upang madala sa pamilihan ang mga huli nilang isda.

Sa anibersaryo ng World Environment Day o Pandaigdigang Araw ng Kapaligiran, halina't magsimula tayong magtanim-tanim, kahit nasa kalunsuran, sa pamamagitan ng urban gardening. Upang sa panahong tulad ng nararanasan natin ngayon, may mapipitas tayong mga gulayin, tulad ng alugbati, kangkong, kamatis, petsay, malunggay, at iba pa. Alamin natin ang mga gulay na ilang araw o linggo lang ay  malago na at maaari nang kainin. Mahirap kasing umasa lang sa bigay na sardinas at noodles, kundi tulungan din natin ang ating mga sarili. Magtanim tayo.

Hinggil sa iba pang isyung pangkalikasan at pangkapaligiran, tutulan natin ang pagmiminang nakakasira ng kabuhayan ng ating mga katutubo, at nakawawasak ng kapaligiran. Tutulan natin ang pagtatayo ng mga panibagong coal plants. Alamin natin kung bakit nananawagan tayo ng Climate Justice, at bakit dapat huwag nang lumampas pa ng 1.5 degree ang pag-iinit ng ating mundo. Bakit ba may nagsasagawa ng ekobrik? Bakit naging basurahan na ang ating mga karagatan, kung saan namamatay ang mga isdang nakakain ng mga upos ng sigarilyo, at mga plastik. Bakit hindi tayo dapat magsunog ng basura?

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Hunyo 1-15, 2020, pahina 7.

Pahayag ng KPML laban sa panukalang Anti-Terror Bill

KAMI AY MAHIGPIT na TUMUTUTOL SA NIRATSADANG PANUKALANG BATAS NA TERROR BILL. #Terrorbillibasura!

Bakit may ganitong panlalansi sa gitna ng may pandemya, kahit anung paliwanag ng spoke person ng Malakanyang na si Harry Roque, kahit anung pang aamo ng Senate President na si Tito Sotto iisa lang ang kanilang mga lengguuwahe na huwag daw tayo mangamba o mabahala kasi hindi naman daw ito maka epekto sa ating mga karapatan na magpahayag ng ating mga saluubin. kailangan lang daw ito dahil matagal na raw itong panukala. pero ano ba ang lohika at intensyon nito bakit ngayon lang nila ito pilit na inilulusot, dahil ba sa umiiral ngayon na bayanihan act, dahil ba sa naka-house arrest ang mga tao na o naka-lockdown na ala martial law. 

Kasi pilay ang mga human right defenders, dahil ba ang masang anak Pawis ay gutom na pinawi sa ibinigay na ayudang 8k-5k na galing sa buwis ng taong bayan, na hanggang sa ngayon ang iba ay unaasa pa namaabutan ng tulong o dahil ayaw nilang masayang ang ganiting pagkkataon lalo ng kanyang mga promotor nito na alam nila na sila ang makikinabang, pero ano ang nasa likod nito? Ito ay paninikil, preparation sa nalalapit na election sa taong 2022, panunupil sa mga oposisyon at sa mga kritiko. 

Sa panahon ngayon ay inaasahan ng mga maralita o ng uring masang anakpawis na matugunan ang suliraning pangkalusugan, matugunan ang kagutuman, masolusyunan ang libu-libo, kundi man milyun-milyong nawalan ng trabaho. Huwag kaming lansihin at ipilit ang kanilang maitim na balak. Junk Terror bill now na! 

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Hunyo 1-15, 2020, pahina 6

Pahayag ng KPML sa World Bicycle Day sa panahon ng COVID-19

PAHAYAG NG KPML SA WORLD BICYCLE DAY SA PANAHON NG COVID-19

Hunyo 3, 2020

Malaking problema ng manggagawa ang transportasyon ngayong unti-unting tanggalin ang community quarantine. Subalit nang payagan nang makapagtrabaho ang mga manggagawa, dagdag-problema naman nila ang kawalan ng transportasyon patungo sa trabaho, at yaong may motorsiklo’y bawal naman ang angkas. Kaya ang iba’y natuto nang magbisikleta.  Tulad din sa ibang bansa na bisikleta ang sasakyan papunta sa trabaho, dapat maglaan ng kaukulang pondo ang pamahalaan at mga kumpanya, na magbigay ng libreng bisikleta sa ating manggagawa. Gayunpaman, dapat isaalang-alang din ang layo ng panggagalingan dahil nakakapagod din sa manggagawa ang magbisikleta papuntang trabaho, lalo’t pisikal din ang kanyang ginagawa sa pabrika.

Kaya ngayong World Bicycle Day (na batay sa UN General Assembly Resolution (A/RES/72/272), nananawagan ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pamahalaan at mga pinagtatra-bahuhan ng mga manggagawa na maglaan ng pondo para sa bisikleta bilang batayang sasakyan ng kanilang manggagawa patungong trabaho. 

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Hunyo 1-15, 2020, pahina 5

Pahayag ng KPML sa International Week of the Disappeared

PAHAYAG NG KPML SA PANDAIGDIGANG LINGGO NG MGA NANGAWALA

(INTERNATIONAL WEEK OF THE DISAPPEARED)

Mayo 25, 2020

Taas-kamaong nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa iba't ibang samahan, tulad ng Families of Victims of Involuntary Disappearance (FIND) at Asian Federation Against Involuntary Disappearances (AFAD), sa paggunita sa Pandaigdigang Linggo ng mga Nangawala (Mayo 24-30, 2020).

Karamihan sa mga pamilyang ito'y naghahanap ng katarungan sa kanilang mga mahal sa buhay na hanggang ngayon ay hindi pa nakikita. Isa pang kwento nila ang nangyaring pagkawala ni Joseph "Dodong" Jimeda, na isang fish vendor na nagtungo lamang sa batilyo ng Navotas upang bumili ng isda, ngunit hindi na nagbalik. Hinanap siya ng kanyang pamilya ngunit hindi siya nakita. Mahigit isang linggo na pala siyang nakakulong at naaresto siya dahil wala siyang quarantine pass na inisyu ng Navotas. Isa lang siya sa daan-daan kundi man libong sinasabing lumabag sa direktiba hinggil sa enhanced community quarantine (ECQ).

Marami pang kwento ng pagkawala na hanggang ngayon ay di nakita. At ang kwento ni Dodong ay pagkawala ngunit natagpuan. Sana'y mabigyang katarungan ang lahat ng biktima ng sapilitang pagkawala! Katarungan para sa lahat ng desaparesidos!

Pahayag ng KPML sa International Day for Biological Diversity

PAHAYAG NG KPML SA INTERNATIONAL DAY FOR BIOLOGICAL DIVERSITY (PANDAIGDIGANG ARAW NG SARIBUHAY)

Mayo 22, 2020

Mahigpit na nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pagdiriwang ng Pandaigdigang Araw ng Saribuhay o International Day for Biological Diversity. Ang paksa ngayong 2020 ay “Ang ating solusyon ay nasa kalikasan (Our solutions are in nature).”

Dahil nahaharap tayo sa matagal na kwarantina dulot ng COVID-19, nakikita nating nasa kalikasan nga ang ating solusyon o kalutasan sa marami nating kinakaharap na problema. Hindi na uubra na lagi na lang tayong aasa sa merkado para sa ating pagkain. Kailangan nating bumalik sa kalikasan. Maaari tayong magtanim kahit nasa kalunsuran. Urban gardening, ika nga. Pangalagaan ang kalikasan. Huwag nating hayaang ang himpapawid ay lumala sa polusyon dahil sa coal, pati mga kagubatan at karagatan ay palilibutan at tambakan ng mga plastik at upos ng sigarilyo. Nanaisin ba nating ang kinakain nating mga isdang kumain ng mga plastik at upos ang siya ring kakainin ng ating mga anak?

Panahon nang bumalik sa kalikasan, bilang pagharap sa sinasabing “new normal”. Nasa kalikasan at nasa ating kamay ang kinabukasan.

Ang kalayaan sa pamamahayag

ANG KALAYAAN SA PAMAMAHAYAG

Sinaliksik at sinulat ni Greg Bituin Jr.

Sa ating Konstitusyong 1987, Artikulo III, Seksyon 4, ay nasusulat: "No law shall be passed abridging the freedom of speech, of expression, or of the press, or the right of the people peaceably to assemble and petition the government for redress of grievances." ("Walang batas na dapat ipasa na pumipigil sa kalayaan sa pagsasalita, ng ekspresyon, o ng pamahayagan, o ang karapatan ng mga tao sa mapayapang pagtitipon at hilingin sa pamahalaan upang malunasan ang mga hinaing. - salin ni GBJ.)

Ito rin ang pinaninindigan ng ating publikasyong Taliba ng Maralita. Kaya patuloy tayong gumagawa, nagsusulat ng mga akda, at naglalathala ng ating pahayagan. Dahil ang kalayaan sa pamamahayag ay karapatan ng bawat mamamayan. Walang anumang batas ang dapat pumigil sa kalayaang ito.

Sapagkat patuloy ang pagdaloy ng komunikasyon, animo’y walang hanggang ang mga titik sa bawat pahina, patuloy ang daloy ng mga salita lagpas pa sa hangganan ng mga bansa. May mata ang balita, may tainga ang lupa, ayon nga sa isang kasabihang Pinoy. Kaya inaabot ng ating pahayagan ang mata at tainga ng kapwa dukha. Subalit may nais pumigil ng kalayaang ito, tulad ng naganap na pagsasara ng ABS-CBN, ang naganap na pagkapaslang sa mahigit 30 mamamahayag sa Maguindanao massacre noong 2009 at di mabilang na pagpaslang sa mga mamamahayag. Ilang titik lamang subalit makapangyarihan ang mga titik na nasa pahayagan.

Bilang mamamahayag ng Taliba ng Maralita, malaking pundasyon ng ating isinusulat ang mga salita. Kaya mabigat ang nakaatang na responsibilidad sa bawat salitang ating ipinahahayag. Kaya dapat maingat tayo upang hindi tayo mapahamak sa mga halibyong (o fake news), at talagang seryoso tayong ang bawat isinusulat natin ay batay sa tunay na pangyayari. Dahil hindi na natin mai-edit ang mga impormasyong isinulat natin pag ito’y nalathala na at naipamahagi na ang pahayagan sa kapwa maralita.

Subalit dapat nating gampanan ang ating misyon – ang magbalita, mag-ulat, magmulat at mambatikos kung kailangan. Mahalaga’y naninindigan ang Taliba ng Maralita sa katotohanan at pagmumulat sa mga kapwa dukha tungo sa pangarap nating lipunang makataong iginagalang ang dignidad at pagkatao ng bawat mamamayan.

* Isinulat para sa Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), at nalathala sa isyu nito ng Mayo 1-15, 2020, pahina 2.

Ang Totoong Kahulugan ng MECQ/GCQ/MGCQ: HANAPBUHAY MAGIGING "HANAP-PATAY" DAHIL SA KAPALPAKAN NI DUTERTE SA COVID-19

BMP-PLM-SANLAKAS Polyeto MAYO 14, 2020

(Maari rin basahin dito: bit.ly/PolyetoMay142020)

Ang Totoong Kahulugan ng MECQ/GCQ/MGCQ:

HANAPBUHAY MAGIGING "HANAP-PATAY" DAHIL SA KAPALPAKAN NI DUTERTE SA COVID-19

DALAWANG buwan nang gutom at bilasa ang mamamayang pwersahang tumigil sa trabaho dahil sa lockdown. Kwarantina na una’y sa Kamaynilaan lamang hanggang sa sumaklaw sa buong Luzon, at kinalauna’y ipinataw sa buong kapuluan.

Ngayon, nag-anunsyo na ang Palasyo na paluluwagin ang mga restriksyon. Mula sa ECQ ay magiging MECQ, GCQ, MGCQ . Marami ang nag-akala makakahinga na sila ng maluwag. Tila sinasabi, “Sa wakas, makapaghahanapbuhay na. Mas mainam ang nagtatrabaho kaysa naghihintay sa walang kasiguruhang ayuda”.

Naiintindihan natin ang desperasyon ng maraming Pilipino. Subalit nagpapayo tayo ng paghuhunos-dili sa ating mga kauri at kababayan: huwag maging kampante at huwag maliitin ang banta ng COVID19.

Tayo ay nagtatrabaho para sa ating mga mahal sa buhay. Para tugunan ang kanilang pangangailangan. Maraming Pilipino - laluna sa sahurang manggagawa - ay ginagawang tiisin ang mababang sweldo, kontraktwalisasyon, at di-makataong kondisyon sa pagtatrabaho. Ito ang desperasyong inaasahan ng rehimeng Duterte at mga kapitalista para diumano’y “paandarin muli ang ekonomya”. Desperasyon para huwag nating pansinin ang peligrong dulot ng pandemyang COVID19, alang-alang sa kakarampot na sweldo habang nililikha natin ang tubo para sa kapitalista, ang interes para sa bangkero, ang renta para sa kapitalistang landlord at maging ang buwis para sa pamahalaan.

Nais nating ipaalala sa manggagawa’t mamamayan na kailangang patuloy na igiit ang "Kaligtasan, Kabuhayan, Kapakanan at Kapangyarihan para sa manggagawa't mamamayan". Kung hindi natin patuloy na ipaglalaban ang sumusunod na kahilingan, ang mangyayari sa atin ay HANAP-PATAY hindi hanapbuhay!

MASS TESTING, REKURSO AT PASILIDAD PANGKALUSUGAN: Nananatiling bulag tayong lahat sa totoong kalagayan sa kontaminasyon ng COVID19. Patuloy ang pagdami ng bilang ng kaso habang 'di maasahan ang datos na inilalathala. Sa kasalukuyan, mahigit 11,000 ang naitalang kaso ng COVID19 kung saan mahigit 2,000 pa lamang ang nakakarecover at 750 na ang namatay. Kinakailangang matukoy kung sino ang mga may-sakit para mabukod sila at mapigilan ang paghawa sa iba pa. Makupad pa ang inilulunsad na “mass testing” sapagkat tatlumpu (30) pa lamang ang DOH-accredited testing center sa bansa. Sa dalawang buwan na lumipas, 0.1% pa lamang ng buong populasyon ang dumaan sa naturang eksaminasyon. Asahan nating tataas pa ang bilang ng mga kaso habang tumataas ang kakayahan sa mass testing at pagluluwag para sa "ekonomya".

Nakakabahala ang magiging second at third wave ng kontaminasyon na maaring magdulot ng pagbagsak sa ating naghihingalo nang health care system. Kulang ang mga pasilidad pang-kwarantina. Nasa mahigit 11,000 lamang ang dedicated hospital beds, tiyak na kulang kung mangyayari ang second wave. Isang libo lamang ang kwarto para sa para sa malubhang mga kaso(ICU). Gayundin ang mechanical ventilator, na kailangang sa paghinga ng may malubhang pulmonya dulot ng COVID19. Napakarami ring ospital ang nagrereklamo sa kakulangan ng suplay sa PPE (personal protective equipment), na lubhang peligroso sa ating mga medical frontliner.

AYUDA SA LAHAT: Mananatili ang mga restriksyon sa ilalim ng MECQ, GCQ at MGCQ. Sa kabila nito, halos lahat ng industriya ay papayagan nang magbukas. Sa MECQ, kalahati (50%) lamang ng mga empleyado ang maaring pumasok sa pabrika, opisina, at iba pang lugar ng pagtatrabaho at di pa rin pahihintulutan ang pampublikong transportayon. Sa GCQ, ito ay nasa tatlo sa bawat apat na empleyado (75%). Sa MGCQ, papayagan ang panunumbalik sa full operation (100%).

Ibig sabihin, sa maraming establisyemento, ang ipapatupad ng mga employer ay rotasyon o pagbabawas ng araw ng trabaho sa isang linggo. May ilang industriya din ang siguradong magtatanggal ng manggagawa o magsasara gamit ang dahilan na pagkalugi.

Sa GCQ at MGCQ, papayagan ang pampublikong transportasyon ngunit limitado lamang ang maaring sumakay sa dahil sa physical distancing na tiyak kabawasan sa kita ng mga tsuper. Dagdag rito, ang mga lumang jeepney na hindi nagpailalim sa mga kooperatiba o korporasyon ay di na papayagang bumiyahe. Ang mga bus na di modernisado ang pagbabayad ay 'di rin makakabyahe. Samakatuwid, daan libong mga tsuper at konduktor ay wala pa ring kikitain. Bagsak din ang kita ng iba pang nasa informal sector - manininda sa bangketa at palengke, maliliit na mangangalakal, atbp., dahil bukod sa marami mananatiling ipagbabawal, ang kanilang kabuhayan ay karugtong ng ekonomikong aktibidad ng mga sumasahod na mababawasan o matatanggal sa trabaho.

Ang masakit, nabawasan o nawalan man ng kinikita, lahat tayo ay bubulagain ng due date ng mga nabibinbing bayarin dahil matatapos na ang ekstensyon sa pagbabayad ng upa, tubig, kuryente, internet, atbp. Ang masaklap pa, ang mga 'di nakatanggap at nakatanggap ng SAP sa labas ng Kamaynilaan, Cebu City at probinsya ng Laguna, ay di na bibigyan ng ikalawang bugso na malinaw na ipinangako ni Duterte at nakasaad sa kanyang Bayanihan o BAHO Act.

Samakatuwid, ang netong epekto nito ay pangkalahatang pagbagsak sa sahod at kita ng manggagawa, sa formal at informal sector. Makatarungang igiit pa rin “ayuda para salahat”. Hindi lamang dahil obligasyon ng gobyerno ang unahin ang kapakanan ng kanyang mamamayan. Mas lalong higit, ang anumang muling pagpapaandar sa ekonomya ay dapat naikinukunsidera ang paggawa, nasiyang pangunahing panlipunan at pang-ekonomyang pwersa ng ating lipunan.

BALIK TRABAHONG LIGTAS: Sigurado tayong maraming employer ang lalabag sa inutos na mga patakaran para sa “occupational health and safety” ng kanilang mga manggagawa. Dagdag gastos kasi ang turing dito ng mga kapitalista. Kaya naman, krusyal na usapin sa balik-trabaho (hindi balik-probinsya dahil ang kalakhan ng trabaho ay nasa sentrong urban ng Region 3, Region 4A, NCR, Region 7, at iba pa) ay ang responsibilidad ng gobyerno na mapasunod ang mga may-ari ng negosyo sa patakaran at ang karapatan ng manggagawa na magreklamo sa magiging paglabag dito ng mga kapitalista. Subalit sa DO213 ng DOLE, sinuspinde ang lahat ng inspeksyon, hearing sa labor cases, atbp., sa buong panahon ng kwarantina. Dahil anuman sa MECQ, GCQ, o MGCQ ay quarantine areas, hindi makakapagreklamo ang mga manggagawa sa buong bansa!

Mga kauri at kababayan! Manatiling kritikal at mapagmatyag sa mga nangyayari sa lipunan. Huwag hayaang ang panunumbalik sa trabaho o paghahanapbuhay dahil sa MECQ, GCQ, MGCQ ay mauwi sa pangkakanya-kanya at pagsasawalang-kibo. Trilyon-trilyon ang pondo ng gobyerno para tugunan ang COVID19 (mula sa pagkonsentra ng pera sa Executive dulot ng BAHO Act hanggang sa bilyong dolyar na grant at loan na nakuha ng gobyerno sa World Bank (WB) at Asian Development Bank (ADB). Kung tayo ay mananahimik, ang napakalaking pondong ito ay mapapakinabangan ng mga burukrata sa gobyerno. At kahit hindi tayo nakinabang dito, tiyak na kasama ang manggagawa’t mamamayan sa pagbabayad at pagtustos sa naturang pondo sa anyo ng buwis. Ang siste, ginawang rason ang kalusugan ng mamamayan para magkamal ng pondo subalit hindi naman ginamit ang pondo para labanan ang salot na COVID19 na banta sa kalusugan ng mga Pilipino.

Ituloy ang pangangalampag para sa ating kaligtasan, kabuhayan, kapakanan at kapangyarihan. Mag-ingay at singilin ang rehimeng Duterte sa mga kapabayaan, kapalpakan, at karahasan nito sa manggagawa’t mamamayang Pilipino. #

MASS TESTING PAIGTINGIN!

AYUDA PARA SA LAHAT IPAGPATULOY!

BALIK-TRABAHONG LIGTAS PARA SA MANGGAGAWA!

SERBISYONG PANLIPUNAN HINDI PANGGIGIPIT at KARAHASAN!

PANAGUTIN ang REHIMENG DUTERTE!

BMP – PLM – SANLAKAS

Mayo 14, 2020

Pahayag ng KPML sa ika-123 anibersaryo ng kamatayan ng dakilang manggagawang si Gat Andres Bonifacio

PAHAYAG NG KPML SA IKA-123 ANIBERSARYO NG KAMATAYAN NG DAKILANG MANGGAGAWANG SI GAT ANDRES BONIFACIO

Mayo 10, 2020

Inaalala at ipinagdiriwang natin taun-taon tuwing Nobyembre 30 ang kaara-wan ng ating dakilang bayaning si Gat Andres Bonifacio. Di gaya ni Rizal, na inaalala sa araw ng kanyang kamatayan, Disyembre 30, hindi natin ganap na ginugunita ang kamatayan ni Bonifacio, sapagkat siya’y pinaslang, hindi ng mga kaaway ng bayan, kundi ng kanyang mga dapat ay kapanalig sa pagpapalaya ng ating bayan mula sa kamay ng mga mapagsamantala’t mananakop.  

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay patuloy na nakikibaka para sa kaginhawahan ng bayang tinubuan, batay din sa adhikain ng Supremo ng Katipunan na patuloy nating ipaglaban ang kapakanan ng bayan, tungo sa pagtatayo ng inaasam nating lipu-nang makataong walang mang-aapi, walang pribadong pag-aaring ugat ng kahirapan, at walang pagsasamantala ng tao sa tao.

Pahayag ng KPML sa ika-145 kaarawan ni Oriang

PAHAYAG NG KPML SA IKA-145 KAARAWAN NI ORIANG

Mayo 9, 2020

Ano kaya ang naiisip ni Gregoria “Oriang” de Jesus, na ipagdiriwang niya ang kanyang kaarawan sa bisperas ng masaklap na kamatayan ng kanyang kabiyak na si Gat Andres Bonifacio? 

Gayunman, lubos na nakikiisa kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pagdiriwang ng kanyang kaarawan at naiambag sa sambayanan upang lumaya ang bayan mula sa kuko ng mapagsamantalang kaaway ng lupang tinubuan. Mabuhay ka, Oriang, at ang grupong Oriang, na samahan ng kababaihan at binuo ayon sa kanyang aral, ambag at halimbawa.

Pahayag ng KPML sa pagsasara ng ABS-CBN

PAHAYAG NG KPML SA PAGSASARA NG ABS-CBN

Mayo 6, 2020

Mahigpit na nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa mahigit 11,000 manggagawa ng ABS-CBN na naapektuhan ng pagkawala ng kanilang trabaho, dulot ng pagsasara ng nasabing kumpanya. Naganap pa naman ito sa panahon ng pananalasa ng sakit na COVID-19, at kwarantina sa halos lahat ng panig ng bansa. 

Malaking kawalan sa impormasyon, at malaking kawalan sa kanilang pamilya, na sa panahong ito ay naganap ang pagkawala ng kanilang trabaho. Nawa’y mabigyang kalutasan agad ito upang hindi na madagdagan pa ang mga nawawalan ng trabaho. 

Sana’y maibalik agad ang prangkisa ng ABS-CBN, at patuloy na magkaisa ang kanilang manggagawa tungo sa isang lipunang makatao. 

Huwag silang pagipit sa pamahalaang nanggigipit.  Mabuhay ang mga manggagawa ng ABS-CBN! Mabuhay ang uring manggagawa!

Pahayag ng KPML sa World Press Freedom Day

PAHAYAG NG KPML SA WORLD PRESS FREEDOM DAY

Mayo 3, 2020

Taas-kamaong nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa lahat ng nakikibaka upang ipaglaban ang kalayaan sa pamamahayag. Karapatan ng bawat isa, kahit mayaman o mahirap, ang makapagpahayag, mula pa nang tayo’y isilang.

Matatandaang idineklara ng United Nations General Assembly na World Press Freedom Day tuwing Mayo 3 ng bawat taon. ito'y upang magunita natin at madagdagan ang kamalayan ng bawat isa ng kalayaan sa pamamahayag, at paalalahanan ang mga gobyerno ng kanilang tungkuling igalang at protektahan ang kalayaan sa pamamahayag. Ito'y batay din sa Artikulo 19 ng Pandaigdigang Deklarasyon ng Karapatang Pantao (1948) at pagmamarka ng anibersaryo ng Windhoek Declaration, isang pahayag ng malayang prinsipyo ng pamamahayag ng mga dyarista ng Africa sa Windhoek noong 1991.

Pahayag ng KPML hinggil sa mga kasamang hinuli dahil nagprotesta nitong Mayo Uno

PAHAYAG NG KPML HINGGIL SA MGA KASAMANG HINULI DAHIL NAGPROTESTA NITONG MAYO UNO

Mayo 2, 2020

Palayain sina kasamang Lito Rastica at Reynaldo Dulay, mga kasamang manggagawa mula sa Bukluran ng Manggagawang Pilipino. Ito ang nagkakaisang panawagan ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML). Sila'y hinuli, gayong ipinagdiwang lang nila ang Araw ng Paggawa, at inobserbahan naman nila ang social distancing at naka-facemask. Ikinulong sila sa seldang masikip na walang social distancing. 

Karapatan ng manggagawang ipagdiwang ang kanilang araw. Sinunod nila ang social distancing. Hindi manggagawa ang kalaban kundi ang coronavirus. 

Muli, ang panawagan namin sa KPML: Palayain na sina Lito Rastica at Rey Dulay!

Pahayag ng KPML sa Araw ng Paggawa

PAHAYAG NG KPML SA ARAW NG PAGGAWA

Mayo 1, 2020

FREE MASS TESTING NOW! AYUDA PARA SA MARALITA AT MANGGAGAWA, NGAYON NA!

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taas-kamaong nakikiisa sa lahat ng manggagawa sa buong daigdig sa pagdiriwang ng Pandaigdigang Araw ng Paggawa.

Saanmang sulok ng mundo, saanmang sulok ng Pilipinas, binabati ng KPML ang lahat ng manggagawa sa kanilang natatanging araw. Mabuhay ang uring manggagawa!

Sa ngayong hindi tayo makakapunta sa Mendiola upang sama-samang kumilos ngayong dakilang araw ng uring manggagawa dahil sa lockdown o community quarantine, hindi tayo mapipigilang magdiwang at kumilos sa atin mang mga tahanan o komunidad upang gunitain ang mga sakripisyo ng mga naunang manggagawang nagpanalo ng otso oras na paggawa, tulad ng naganap na masaker sa Haymarket Square sa Chicago noong Mayo ng 1886. Ang pangyayaring ito ang nagbunsod ng pagdeklara ng Mayo Uno bilang Pandaigdigang Araw ng Paggawa. Mabuhay ang uring manggagawa!

Pahayag ng KPML sa ika-50 anibersaryo ng Earth Day

PAHAYAG NG KPML SA IKA-50 ANIBERSARYO NG EARTH DAY

Abril 22, 2020

Pulos plastik na ang naglipana sa karagatan, tulad ng mga yosi, lighterm straw; mga upos na nagkalat sa lansangan; mga nagamit na face mask at guwantes na nasa basurahan.

Ayaw na ng marami sa atin ang plastik dahil tambak na ang plastik sa mga land fill, dagat, lansangan, at dahilan upang magbara sa mga kanal kung magbaha.

Subalit dahil sa COVID-19 at patakarang social distancing upang di magkahawaan, muling naglipana ang plastik sa mga tindahan, kainan, at iba pang lugar bilang panangga laban sa coronavirus.

Di rin dapat mainitan ang plastik, lalo na'y huwag itong gamiting pambalot sa pagkain, pagkat pag nainitan ang plastik, ang mga latak na kemikal nito'y sasama sa pagkain, na maaaring makasama sa kalusugan ng tao. Ang mga Annex I Countries ay kalampagin pa rin sa usapin ng climate justice. Tiyakin pa ring napaghihiwalay natin ang mga nabubulok na basura sa mga hindi nabubulok.

Kaya sa araw na ito ng ikalimampung anibersaryo ng Earth Day, nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa lahat ng nakikibara upang magkaroon tayo ng sariwang hangin at kumikilos para maalagaan ang ating kalikasan at kapaligiran.

Pahayag ng KPML sa World Creativity and Innovation Day

PAHAYAG NG KPML SA WORLD CREATIVITY AND INNOVATION DAY

Abril 21, 2020

Taas-kamaong nakikiisa ang Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) sa pagdiriwang ngayon ng Pandaigdigang Araw ng Pagkamalikhain at Inobasyon (World Creativity and Innovation Day). Lalo sa panahon ngayon ng pananalasa ng COVID-19 sa iba't ibang panig ng mundo, nasa bahay lang tayo, at di na maglimayon, makapunta sa pulong, o pumunta sa iba't ibang lugar.

Napapansin ang mga bagay sa bahay na di pinapansin. Ang mga walang lamang bote at garapa ay ipunin at linisin, at matapos ang lockdown ay maaaring ibenta. Ang mga walang lamang lata ay ating pagtaniman ng mga halaman. Mag-urban gardening upang sa kalaunan ay may mapitas na makakain, tulad ng gulay na alugbati, okra, kamatis, talbos ng kamote.

Magkutingting ng mga sirang gamit, baka sakaling mapaandar muli. Sa araw na ito'y maging malikhain upang di laging balisa sa panahon ng lockdown.

Statement: Live the spirit of Bayanihan ang Unleash the Power of the Organized Masses

A CHALLENGE TO THE DUTERTE REGIME:

LIVE THE SPIRIT OF BAYANIHAN AND UNLEASH THE POWER OF THE ORGANIZED MASSES

The President appeals for Bayanihan to combat the menace of COVID 19. But asking the people to timidly stay at home and practice physical distancing belies the true spirit of Bayanihan.

Bayanihan is not just about cooperation nor simply conforming to rules. It is more about solidarity and action of the people to overcome enormous challenges in life such as the COVID 19 pandemic.

Much has been said about the weaknesses of current government efforts to effectively fight the growing COVID 19 epidemic. More than oneness and adequacy in our government efforts, the colossal task of defeating an invincible adversary like the COVID 19 can only be accomplished by both government and the people willing to survive and return to their normal daily lives.

The urgency to end and be victorious against the current health challenge will need more than funds but physical power. Our front liners have been extended to its limits. Doctors and other health workers have succumbed to infections and died. Even our state forces have been likewise susceptible to the dreaded disease. The protracted war against COVID 19 is taking its toll on the health and lives of all of those in the frontline. No one is safe and imperishable at this time unless we truly flatten the curve.

Hence, we call on the Duterte government to live up to the true spirit of Bayanihan. Unleash the enormous power of the organized masses in the community. The workforce of the organized masses is society’s reserve army against such social menace. Unleash it and utilize it to supplement our current frontline. A community based-approach that taps the reserved force of the organized working people can help government effort to effectively combat COVID 19 at the community level. Much can be done at the community level to augment our front liners. All is needed is to unleash it and make it part of our social warriors against the epidemic.

⚫️ Utilize our organized communities to make masks, gloves and makeshift protective gear. Supply them with materials and procure it for our mass consumption;

⚫️ Organize community laundry washers to provide service to our front liners;

⚫️ Utilize organized workers in the community to augment our barangay forces, in maintaining not only peace and order but ensuring that we maintain effective social distancing and quarantine;

⚫️ Create community kitchens in every community not only to feed our frontlines but also our poor people;

⚫️ Tap our displaced workers to act as logistics volunteers to ensure more efficient deliveries of goods and services;

⚫️ Encourage farmers and fishers’ groups to engage in community gardens for local food production; and,

⚫️ Task our LGUs to utilize our stranded construction workers to build quarantine facilities.

More can be said and done if you unleash this potent force sitting in our communities The spirit of BAYANIHAN is the spirit of united collective action. The true spirit of Bayanihan is believing in the capacity and power of the people.

Meanwhile, as to funding requirements, we suggest that the employers sector - especially the top ten billionaires that is collectively worth P1.6 trillion - to finance the anti-COVID drive. You were the first to benefit during times of economic prosperity. Is it too much to ask for you to be first to sacrifice in times of crisis? Do consider the proposal of purchasing billions worth of zero interest government securities. The odds are not even a loss nor a breakeven (tabla-talo). You own most firms that produce the people's needs and facilitate the circulation of money and commodities. All of this will eventually end up to line your pockets but before it does, it will trickle down to feed and cater to the needs of a hungry and quarantined population. #

Ang Manggahan Low Rise Building Project sa Pasig

Ang Manggahan Low Rise Building Project sa Pasig

Saliksik at sanaysay ni Greg Bituin Jr.

Sa isang blog ay tinalakay ng dalawang babaeng awtor ang tungkol sa Manggahan Low Rise Building Project na umano'y isang climate-resilient na gusali. Ibig sabihin, matatag na itinayo ang gusali anumang klima pa ang magdaan, tulad ng matinding bagyo at pagtaas ng tubig. Halina't hanguan natin ng aral ang kwentong ito.

Ipinaliwanag ito nina Talia Chorover and Jessica Arriens sa kanilang artikulong pinamagatang "Faced with Forced Relocation, the People of One Philippine City Designed Their Own Climate-resilient Neighborhood" na nalathala sa kanilang blog noong Enero 6, 2020.

Nang tumama ang Bagyong Ondoy sa Pilipinas noong 2009, 40,000 katao ang nakatira sa mga iskwater, tulad ng Manggahan Floodway, isang artipisyal na daanan ng tubig na itinayo upang mabawasan ang peligro ng baha. Nagtapon ng isang buwang dami ng tubig ang bagyong Ondoy sa ilang oras lamang. Biglaan. Maraming nawalang buhay at ari-arian.

Matapos nito, nagpasya ang pamahalaan na alisin agad ang mga nakatira sa danger zones, at nagbanta ang mga awtoridad na wasakin ang mga bahay ng mga taong ayaw umalis. 

Kaya nabuo bilang tugon ang Alliance of Peoples’ Organizations Along Manggahan Floodway (APOAMF). Ipinaglaban nila ang karapatan ng mga pamilya sa pabahay at lupain, at manatili sa kanilang lungsod.

Noong 2010, inilunsad ng APOAMF ang People’s Plan, isang prosesong nakabatay sa partisipasyon ng maralita na bumuo ng alternatibong pabahay. Pinayagan ng plano ang mga residente ng Manggahan na magplano ng isang bagong anyo ng pabahay na hindi malayo sa kanilang komunidad.

Nakipagtulungan ang mga residente sa isang arkitekto at sa lokal at pambansang mga opisyal ng gobyerno para sa lokasyon at disenyo, na nakapwesto sa lugar na mababawasan ang peligro sa pagbaha. Nagtatampok ito ng mga matitibay na materyales, makapal na dingding at kisame, nakataas na tangke ng tubig, at estratehikong paglagay ng mga istraktura upang matatag na nakatayo pa rin kahit sa matinding pagbaha o bagyo.

Nakipag-usap ang APOAMF sa gobyerno at itinaguyod nila ang kanilang plano sa lokal, pambansa at internasyonal na antas bago nila opiyal na lagdaan ang kasunduan. Nagsimula ang konstruksyon noong 2017. Kapag nakumpleto, dapat ang proyekto’y magkaroon ng kabuuang 15 mga gusali na may 900 mga yunit, o 60 yunit bawat gusali. Sa ngayon, 480 na pamilya na ang nakalipat sa mga rent-to-own na mga apartment.

Habang binibigyan nito ng pagkakataon ang maraming pamilya na manatili sa Lungsod ng Pasig, di nito kayang mapagbigyan ang lahat. Lalo na't maraming tao na ang nailipat sa mga lugar na higit isang oras ang layo. Gayunpaman marami pa rin ang maaaring matutunan ng ibang mga komunidad mula sa proyekto. Nabanggit ng dalawang awtor sa kanilang artikulo ang  Global Commission on Adaptation’s Action Tracks on Cities and Locally Led Action, na maganda rin na ating alamin kung ano ito. Sa People’s Plan, nakipagtulungan sa proyekto ang mga miyembro ng komunidad at tiniyak ang pagiging matatag o resiliency ng komunidad, nang may nagkakaisang pananaw at malinaw na mga layunin.

Noong panahong buhay pa si Ka Roger Borromeo ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), napuntahan namin itong Manggahan Floodway matapos ang Ondoy. Kaya nakita ko kung paano nasalanta ng Ondoy ang maraming lugar, tulad ng Santolan at Manggahan Floodway. Kaya naging interesado agad ako sa balitang ito.

Suriin natin at aralin ang mga ito at kung kinakailangan ay magawa rin natin sa ating mga komunidad.

Pinaghalawan: https://www.wri.org/blog/2020/01/faced-forced-relocation-people-one-philippine-city-designed-their-own-climate-resilient

Tingnan din ang kawing na:

http://countrysafeguardsystems.net/sites/default/files/Manggahan%20Floodway%20In-City%20Resettlement%20for%20Informal%20Settler%20Families.pdf

* Unang nalathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na pahayagan ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Abril 1-15, 2020, pp. 10-11.

Ang karapatan natin sa sapat na pagkain

ANG KARAPATAN NATIN SA SAPAT NA PAGKAIN

Maikling saliksik at sanaysay ni Greg Bituin Jr.

Sinasabi nilang dalawa lang umano ang dahilan o sitwasyon kung bakit ka pakakainin ng gobyerno - sa panahon ng digmaan o sa panahon ng kalamidad. Kung wala isa man sa mga ito, kumilos ka o magtrabaho upang makakain. Ang panahon ngayon ay pumapatak sa dalawa - digmaan laban sa COVID-19, at kalamidad dahil hindi na makapagtrabaho ang tao dahil sa ipinatutupad na community quaran-tine, kung saan pinapayuhan ang mga tao, upang hindi mahawa ng sakit, na huwag lumabas ng bahay.

Ang karapatan sa pagkain ang isa sa limang karapatang nakasaad sa International Covenant on Economic, Social and Cultural Rights o ICESCR. Ang apat na iba pa ay ang pabahay, kalusugan, trabaho, at edukasyon. Ang karapatang ito'y nakasulat din sa dokumentong The Right to Adequate Food, OHCHR Fact Sheet No. 34, OHCHR/FAO (2010). Ang OHCHR ay Office of the High Commissioner on Human Rights ng United Nations. 

Sa General Comment No. 12 ng UN Committe on Economic, Social and Cultural Rights (CESCR), nagbigay sila ng detalyadong patnubay sa mga bansa hinggil sa kanilang obligasyong igalang, protektahan at tuparin ang karapatang magkaroon ng sapat na pagkain. Nabanggit din ng Komite na kasama ang karapatan sa mga sumusunod na magkakaugnay at mahahalagang salik o elemento ng karapatan sa sapat na pagkain: Availability, Accessibility, Adequacy, at Sustainability. 

AVAILABILITY o pagkakaroon ng agarang suplay ng pagkain. Ang bawat tao'y dapat makakuha ng sapat at dekalidad na pagkain, na maaaring mula sa palengke o direkta mula sa tanim, alagang hayop o sa dagat, at iba pang likas na yaman. Pagkaing nakapagpapalusog, at dapat walang nakakapinsalang sangkap at naaangkop sa kultura.

ACCESSIBILITY o madaling makuhang pagkain. Dapat ang pagkakaroon ng sapat na pagkain, ay walang diskriminasyon, na ang pagkain ng mayaman ay kaya ring kainin ng mahihirap. At ang presyo ng pagkain ay abotkaya ng mga bulnerableng sektor ng ating lipunan.

ADEQUACY o pagiging sapat ng pagkain. Dapat hindi kulang, at sapat ang pagkain kung saan kayang kumain ng tao, kahit na dukha, ng tatlong beses sa isang araw, at busog sila.

SUSTAINABILITY o tuloy-tuloy na paglikha ng pagkain. Dahil ang mga tao'y kumakain araw-araw, dapat na patuloy din ang paglika ng pagkain. Dapat nating pasalamatan ang lahat ng magsasaka dahil kung wala sila, wala tayong kakainin araw-araw. 

Sabi nga, di natin kailangan ng abugado o doktor araw-araw, ngunit kailangan natin ng magsasaka araw-araw. Kaya salamat sa lahat ng magsasaka, mangingisda, magtutubo, magninyog, at mga manggagawang patuloy na lumilikha ng pagkain. Mabuhay kayo! 

Pinaghalawan: 

https://www.escr-net.org/rights/food

https://www.ohchr.org/EN/Issues/ESCR/Pages/Food.aspx

* Ang maikling artikulong ito'y inihanda at unang nilathala sa pahayagang Taliba ng Maralita, ang opisyal na publikasyon ng Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML), isyu ng Abril 1-15, 2020, pahina 2.
* Ang mga litrato ay mula sa fb, at nauna nang nalathala sa Taliba ng Maralita, isyu ng Marso 16-31, 2020.

Pahayag ng KPML sa Araw ng Kagitingan

PAHAYAG NG KPML SA ARAW NG KAGITINGAN

Abril 9, 2020

Kami sa Kongreso ng Pagkakaisa ng Maralitang Lungsod (KPML) ay taospusong nakikiisa sa pagdiriwan ng Araw ng Kagitingan. 

Ayon sa kasaysayan, noong madaling araw ng ABril 9, 1942, nang bumagsak ang lalawigan ng Bataan sa kamay ng mananakop na Hapones, kung saan 67,000 Pilipino  1,000 Tsinoy, at 11,796 Amerikano ang dinakip, at pinaglakad sa 140 kilometrong Bataan Death March patungo sa Capas, Tarlac. Nakikiisa rin kami sa lahat ng kasapi ng Hukbong Bayan Laban sa Hapon (Hukbalahap) na natayo ilang araw lang nang bumagsak ang Bataan.

Ang Araw ng Kagitingan, na sa orihinal ay Araw ng Bataan, ay naisabatas muna ng Kongreso noong 1961 bilang Batas Republika 3022. Noong 1987, sa pamamagitan ng Executive Order 203, ang Abril 9 ay naging Araw ng Kagitingan (Bataan and Corregidor Day). Noong 2007, ipinasa ng Kongreso ang Batas Republika Blg. 9492. Noong 2010, sa pamamagitan ng Presidential Proclamation Blg. 84, ang Abril 9, na isa nang holiday, ay naging "Araw ng Kagitingan".

Sa araw na ito'y pinagpupugayan namin lahat ng magigitng na Pilipi-nong nakibaka para sa kalayaan. At nagpupugay rin kami sa lahat ng mga frontliner laban sa COVID-19 dahil sa kanilang kagitingang magpatuloy sa pagtatrabaho, tulad ng mga doktor at nars upang magamot ang mga maysakit, at maging maayos din ang mga komunidad sa kabila ng lockdown, tulad ng mga basurero, at nasa barangay. Mabuhay kayo!